Ας ξεκινήσουμε από τα απολύτως βασικά: Η 28η Οκτωβρίου δεν είναι γιορτή του Μεταξά. Είναι επέτειος της αντίστασης ενός λαού (ενός λαού!) στον φασισμό. Πάμε στα πιο συγκεκριμένα τώρα: Ο Ιωάννης Μεταξάς υπήρξε ανοιχτά αντικοινοβουλευτικός, εθνικιστής και φανατικός αντικομμουνιστής. Την 4η Αυγούστου 1936, με τη στήριξη του βασιλιά, επέβαλε δικτατορία. Διέλυσε τη Βουλή, ανέστειλε συνταγματικές ελευθερίες, κατήργησε στην πράξη τις εκλογές και απαγόρευσε την ελεύθερη πολιτική δράση. Η λογοκρισία φίμωσε τον Τύπο. Δημοκράτες, αριστεροί, συνδικαλιστές και άλλοι αντιφρονούντες οδηγήθηκαν σε φυλακές και εξορίες, ενώ τα βασανιστήρια ήταν καθημερινή τακτική. Το καθεστώς του έφτασε να καίει δημόσια βιβλία, μιμούμενο ναζιστικές πρακτικές.
Ο Μεταξάς χρησιμοποίησε συστηματικά τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, την Ιστορία, τη θρησκεία, την εκπαίδευση και τις τέχνες ως εργαλεία ιδεολογικής νομιμοποίησης της δικτατορίας του (1936-1941). Επεδίωκε να διαμορφώσει μια νέα γενιά Ελλήνων (με τη φασιστική νεολαία ΕΟΝ), αναθρεμμένη με τις αρχές της πειθαρχίας, της υπακοής στον αρχηγό, του εθνικισμού και της υποταγής του ατόμου στο κράτος. Το κεντρικό του ιδεολόγημα ήταν ο «Τρίτος Ελληνικός Πολιτισμός», μια αντίληψη που συνέδεε επιλεκτικά το αρχαιοελληνικό παρελθόν με το Βυζάντιο, ώστε να παρουσιάσει τη δικτατορία ως φυσική συνέχεια της ελληνικής ιστορίας.
Δεν πά’ να είπε και τετρακόσια «Οχι». Το πραγματικό «Οχι» έγινε συλλογική πράξη με το αίμα των ανθρώπων που πολέμησαν στα βουνά της Αλβανίας και αργότερα αντιστάθηκαν στην Κατοχή. Αυτούς που ο Μεταξάς βασάνιζε και έστελνε εξορία.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr