Εντονη κριτική στην ακροδεξιά ευρωβουλεύτρια και επικεφαλής της «Φωνής Λογικής», Αφροδίτη Λατινοπούλου, άσκησε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ Γιώργος Κουκουμάς, με αφορμή την ομιλία της στο Ευρωκοινοβούλιο για τη συμπλήρωση 52 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.
Ο κ. Κουκουμάς υποστηρίζει ότι η παρέμβαση της Ελληνίδας ευρωβουλεύτριας περιείχε «ανακρίβειες» και ιστορικές αστοχίες, τόσο σε σχέση με το ποίημα που επέλεξε να απαγγείλει όσο και με το φωτογραφικό υλικό που συνόδευσε την ανάρτηση της ομιλίας της.
Το ποίημα του Λεύκιου Ζαφειρίου και η αναφορά στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου
Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο Τύπου του ΑΚΕΛ, η πρώτη γκάφα της Αφροδίτης Λατινοπούλου αφορά την επιλογή του ποιήματος του Λεύκιου Ζαφειρίου, το οποίο χρησιμοποίησε στην αρχή της ομιλίας της.
Όπως αναφέρει ο Γιώργος Κουκουμάς, το ποίημα δεν αναφέρεται στην τουρκική εισβολή της 20ής Ιουλίου 1974, αλλά έχει τίτλο «15.07.1974» και αφορά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 στην Κύπρο, που πραγματοποιήθηκε από τη ελληνική Χούντα και την ΕΟΚΑ Β΄ εναντίον του Προέδρου Μακαρίου.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι οι εικόνες που περιγράφονται στο ποίημα αφορούν τα θύματα των συγκρούσεων και των δολοφονιών που σημειώθηκαν τις ημέρες του πραξικοπήματος, πριν από την τουρκική εισβολή.
«Μάλλον δεν γνωρίζει για ποιο πράγμα μιλούσε», αναφέρει χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ, κατηγορώντας τη Λατινοπούλου ότι παρέλειψε την αναφορά στις ευθύνες της ακροδεξιάς για την κυπριακή τραγωδία.
Η φωτογραφία από το 1964 που παρουσιάστηκε ως εικόνα του 1974
Η δεύτερη αναφορά του Γιώργου Κουκουμά αφορά το οπτικό υλικό που συνόδευσε το βίντεο της ομιλίας της Αφροδίτης Λατινοπούλου.
Όπως σημειώνει, ανάμεσα στις φωτογραφίες από την εισβολή του 1974 συμπεριλήφθηκε και μία εικόνα που, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν προέρχεται από την περίοδο της τουρκικής εισβολής αλλά από τις διακοινοτικές συγκρούσεις του 1964.
Πρόκειται, όπως αναφέρει, για φωτογραφία Τουρκοκύπριας γυναίκας που θρηνεί τον θάνατο του συζύγου της από ελληνοκυπριακά πυρά, μέσα στο πλαίσιο των συγκρούσεων μεταξύ των δύο κοινοτήτων.
Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη φωτογραφία «πιθανόν συμπεριλήφθηκε κατά λάθος», ωστόσο θεωρεί ότι αναδεικνύει μια πλευρά της κυπριακής ιστορίας που συχνά αποσιωπάται, δηλαδή τον πόνο που υπέστησαν και Τουρκοκύπριοι κατά τις προηγούμενες φάσεις της σύγκρουσης.
«Η ιστορική εικόνα της Κύπρου δεν περιορίζεται στην τουρκική εισβολή»
Στην ανάρτησή του ο Γιώργος Κουκουμάς επισημαίνει ότι η αναφορά στα εγκλήματα που διαπράχθηκαν σε βάρος Τουρκοκυπρίων ή Ελληνοκυπρίων από εξτρεμιστικές ομάδες δεν αποτελεί, όπως σημειώνει, «συμψηφισμό» με την τουρκική εισβολή και κατοχή.
Αντίθετα, υποστηρίζει ότι αποτελεί μέρος μιας συνολικής ιστορικής καταγραφής των γεγονότων που οδήγησαν στην κυπριακή τραγωδία.
Παράλληλα, καλεί την Αφροδίτη Λατινοπούλου να μελετήσει τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου 1974 και ειδικά τις δολοφονίες δημοκρατικών και μακαριακών από πραξικοπηματικές δυνάμεις, πριν αναφερθεί στην ιστορία της Κύπρου.
Κουκουμάς: «Η αγραμματοσύνη της ακροδεξιάς είναι μνημειώδης»
Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ εξαπέλυσε επίθεση κατά της ευρωπαϊκής και ελληνικής ακροδεξιάς, υποστηρίζοντας ότι η προσέγγισή της στο Κυπριακό χαρακτηρίζεται από άγνοια της ιστορίας.
«Αν δεν αφορούσε την τραγωδία της χώρας μας θα ήταν απλώς κωμική», αναφέρει χαρακτηριστικά, σχολιάζοντας την ομιλία της Αφροδίτης Λατινοπούλου.
Αναλυτικά η ανάρτηση του Γιώργου Κουκουμά για την Αφροδίτη Λατινοπούλου:
Η ευρωβουλευτίνα της ελληνικής ακροδεξιάς Αφρ. Λατινοπούλου έκανε χθες στην Ευρωβουλή ομιλία για την επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Η ομιλία της άρχισε με ένα συγκλονιστικό ποίημα του Λεύκιου Ζαφειρίου για το μαύρο εκείνο καλοκαίρι της πατρίδας μας.
Μόνο που η ευρωβουλευτίνα μάλλον δεν γνωρίζει για ποιο πράγμα μιλούσε.
Αφ’ ενός, το συγκεκριμένο ποίημα του Λεύκιου Ζαφειρίου έχει τίτλο «15.07.1974». Προφανέστατα αναφέρεται στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 που διέπραξαν η Χούντα των Αθηνών και η ΕΟΚΑ Β΄, δίνοντας την σκυτάλη στην Τουρκία να εισβάλει και να ολοκληρώσει το ΝΑΤΟϊκό σχέδιο διαμελισμού της χώρας μας. Οι συγκλονιστικές εικόνες που αποτυπώνει το ποίημα και απήγγειλε η Αφ. Λατινοπούλου αφορούν τις δολοφονίες αριστερών και μακαριακών Κυπρίων που διέπραξαν Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι φασίστες. Εικάζω ότι η Λατινοπούλου δεν λογάριαζε να καταδικάσει την ακροδεξιά και το ιδεολογικό της σόι, που είναι συνώνυμο με την προδοσία της Κύπρου.
Αφ’ ετέρου, το βίντεο που ανήρτησε με την ομιλία της συνοδεύτηκε με φωτογραφίες από την κυπριακή τραγωδία και τις βαρβαρότητες που υπέστη ο κυπριακός λαός από τους Τούρκους εισβολείς. Συμπεριέλαβε όμως και μια φωτογραφία που δεν προέρχεται από το 1974 αλλά από το 1964. Είναι μια πολύ χαρακτηριστική και δραματική φωτογραφία μιας Τουρκοκύπριας γυναίκας που σπαράζει μαθαίνοντας για τον χαμό του άντρα της από ελληνοκυπριακά πυρά έξω από το χωριό τους, μέσα στη δίνη των διακοινοτικών συγκρούσεων και του εθνικιστικού παροξυσμού. Εικάζω κι εδώ, ότι μάλλον κατά λάθος συμπεριλήφθηκε και ο πόνος των Τουρκοκυπρίων.
Δεν είναι το τέλος του κόσμου οι γκάφες της Λατινοπούλου. Προσφέρονται όμως για ορισμένα συμπεράσματα:
Πρώτον. Οι δολοφονίες που διαπράχθηκαν το 1974 σε βάρος Ελληνοκυπρίων από τον φασισμό και υπό το γαλανόλευκο λάβαρο της “Ένωσης” είναι τόσο ειδεχθείς που «συναγωνίζονται» σε βαρβαρότητα τον τουρκικό Αττίλα.
Πάντως, αν η Λατινοπούλου θέλει να καταλάβει σε τι αναφέρεται το ποίημα που απήγγειλε προχθες ας διαβάσει για τους 4 νέους του Άη Γιάννη που στις 15.07.1974 τους δολοφόνησαν οι πραξικοπηματίες επειδή βγήκαν να φωνάξουν ότι ο Μακάριος ζει. Για τον Κέστα, τον Σολωμού, τον Κυρίλλου και τον Κρητιώτη που οι εοκαβητατζήδες τους λιάνισαν τα κόκαλα και τους έβγαλαν τα μάτια και τα δόντια. Για τους 4 του Αη Τύχωνα, που βασανίστηκαν μέχρι θανάτου και τα πτώματά τους ρίχθηκαν σε σκουπιδότοπο. Για τον Κώστα Μισιαούλη που καθώς ήταν αιμόφυρτος οι εοκαβητατζήδες ανάγκασαν ένα σύντροφο συγκρατούμενό του να του γλείψει το αίμα από τις πληγές. Για τους δημοκρατικούς αντιστασιακούς που έπεσαν στις μάχες στο Προεδρικό και αλλού και οι χουντικοί πραξικοπηματίες ανάγκασαν τον ιερέα του κοιμητηρίου Κωνσταντίνου και Ελένης στη Λευκωσία να τους θάψει σε ομαδικό τάφο έξω από το νεκροταφείο «σαν τους σκύλους», όπως έλεγαν, γιατί έτσι πρέπει στους μακαριακούς και τους κουμμουνιστές.
Τότε ίσως καταλάβει τι λέει ο στίχος “…τον χτυπούσε ο ήλιος ανελέητα/στους κροτάφους στη μνήμη/βαθιά ώς το μέλλον”.
Δεύτερο. Οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι μοιάζουν τόσο πολύ εξ όψεως που δεν τους ξεχωρίζεις. Πολύ περισσότερο όμως, είναι αδύνατον να ξεχωρίσει κανείς από ανθρώπινη σκοπιά τον πόνο που υπέστησαν οι δύο κοινότητες στις διάφορες φάσεις της κυπριακής ιστορίας. Όποιος μιλά για τον πόνο που υπέστησαν και οι Τουρκοκύπριοι από Ελληνοκύπριους φασίστες (ναι, εκαμεΤΕ τζαι εσείς πολλά) δεν συμψηφίζει με την τουρκική κατοχή, αλλά συμπληρώνει την ιστορική εικόνα για το τι υπέστη αυτός ο τόπος και αυτός ο λαός.
Τρίτο.
Όταν ο εσμός της τραμποδεξιάς σε Ελλάδα και Κύπρο ωρύεται «για την Κύπρο δεν λέτε» (προκειμένου να φιμώσει την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη), καλύτερα πρώτα να αντιληφθεί τι έγινε στην Κύπρο το 1974 και ενωρίτερα. Και μετά να… λέει και για την Κύπρο.
Το σίγουρο πάντως είναι ότι και στην Κύπρο και στην Ελλάδα -και παγκοσμίως- η αγραμματοσύνη της ακροδεξιάς είναι μνημειώδης. Αν, εν προκειμένω, δεν αφορούσε την τραγωδία της χώρας μας θα ήταν απλώς κωμική
Η ομιλία της Αφροδίτης Λατινοπούλου στο Ευρωκοινοβούλιο:
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Afroditi Latinopoulou (@a.latinopoulou)