Τι κοινό είχαν το 2021 ο Αγγελος Χανιώτης, ο Μαρκ Μαζάουερ, ο Ρόντρικ Μπίτον, η Τζούντιθ Χέριν και άλλοι 161 πανεπιστημιακοί, βυζαντινολόγοι και ιστορικοί διεθνούς κύρους; Ο,τι κοινό είχαν η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ), η Χριστιανική Αρχαιολογική Εταιρεία, ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ), η Πανελλήνια Ενωση Συντηρητών Αρχαιοτήτων κ.ά. Ηταν στη… «συμμορία της μιζέριας» που είχε διαμαρτυρηθεί διεθνώς με μια βροντερή επιστολή ή, σε ό,τι αφορά τους φορείς, προσφύγει στο ΣτΕ κατά της απόσπασης των αρχαιοτήτων στον Σταθμό Βενιζέλου του Μετρό Θεσσαλονίκης.
«Μίζεροι» γιατί έφαγαν τα χρόνια τους σε σπουδές, μελέτες, διαλέξεις, επαφή με τους φοιτητές, συγγράμματα. Δεν ήξεραν ότι για να είσαι σπουδαίος και ευτυχής όλα αυτά είναι περιττά. Αρκεί ένα ηλιοκαμένο φιζίκ. Ενα «έξυπνο» γυαλί-χαφιές. Ενα «πόλο» με χρώμα που να γράφει στην κάμερα. Μια σχετική άνεση στο τένις. Κι ένα crew βιντεοσκόπησης. Αυτά είχε στη διάθεσή του ο υπουργός Υγείας Αδωνις Γεωργιάδης, που ανέβασε στα κοινωνικά δίκτυα ένα βιντεάκι στο οποίο μας ξεναγεί χαρούμενος στο «καλύτερο Μετρό της Ελλάδας», παίζοντας ενδιαμέσως και λίγο τένις. Στο πλαίσιο αυτό αφιέρωσε αρκετό χρόνο στις αρχαιότητες μαζί με την αναπληρώτρια προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων της Πόλης Θεσσαλονίκης, Σουλτάνα Πρωτοψάλτη, συγχαίροντας την υπουργό Πολιτισμού που «έλυσε τον γόρδιο δεσμό των αρχαίων και όλων των ευρημάτων» στο Μετρό και κατατρόπωσε στο ΣτΕ για μία ψήφο τη «συμμορία της μιζέριας» που διαμαρτυρόταν.
Απέφυγε βέβαια ο καταμαυρισμένος και καταχαρούμενος υπουργός, που κατά τα άλλα νοιάζεται για την κλασική παιδεία και για τη Σχολή Αρχαίων Ελληνικών «Ελληνική Αγωγή», να πει μερικά πράγματα για εκείνο το μοναδικό αρχαιολογικό εύρημα, την κεντρική διασταύρωση της πόλης, που χρονολογείται από τον 4ο έως τον 9ο αιώνα μ.Χ., την κεντρική δηλαδή αρτηρία της υστερορωμαϊκής και βυζαντινής Θεσσαλονίκης κι όλο το εκπληκτικά διατηρημένο μνημειακό σύνολο που είχε έρθει στο φως κατά την κατασκευή του Μετρό, ενθουσιάζοντας τους επιστήμονες που μιλούσαν για «ένα από τα εντυπωσιακότερα ευρήματα αυτών των περιόδων, οπουδήποτε στον κόσμο, από την εποχή που η αρχαιολογία αναδύθηκε ως σύγχρονο επιστημονικό αντικείμενο».
Απέφυγε δηλαδή ο κ. Γεωργιάδης να πει ότι το μνημείο μετά την απόσπασή του… Μετά την κατάτμησή του. Και την ανασύνθεση των κομματιών. Επειτα απ’ όλα αυτά, απώλεσε την αυθεντικότητα και την ακεραιότητα, δύο από τους βασικούς όρους που θέτει η UNESCO για να εντάξει ένα μνημείο στον κατάλογο παγκόσμιας κληρονομιάς. Αυτό υπερασπιζόταν η «συμμορία της μιζέριας». Τη διαιώνιση και αναγνώριση της ιστορικότητας ενός μνημείου που όφειλε να παραμείνει εσαεί στην πολιτιστική κληρονομιά της Θεσσαλονίκης, της χώρας και του κόσμου αλώβητο και όχι ως παζλ τοιχογραφίας του Μετρό.
Η «νίκη» στο ΣτΕ επί προεδρίας Μαίρης Σαρπ, τότε, με μόλις μία ψήφο, για την οποία θριαμβολογούσε κάπως… χουλιγκάνικα στο τωρινό βίντεό του ο κ. Γεωργιάδης, διαβάζεται και ως απόφαση οριακή που πάρθηκε με την ελάχιστη πλειοψηφία.
Οσο για την κ. Πρωτοψάλτη, πρώτη φορά βλέπω αρχαιολόγο να χαίρεται περισσότερο για το Μετρό, παρά για την ατόφια διατήρηση ενός παγκοσμίως μοναδικού μνημειακού συνόλου. Ή μάλλον δεύτερη φορά, γιατί έχει προηγηθεί η χαρά και το καμάρι της επίσης αρχαιολόγου, υπουργού Πολιτισμού.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr