Μια τουρκική παροιμία λέει πως «όταν ένας παλιάτσος μετακομίζει στο σαράι, δεν γίνεται ο ίδιος βασιλιάς, αλλά το σαράι μετατρέπεται σε τσίρκο». Ητοι ένα μόνο άτομο μπορεί να διαλύσει κάθε ηθικό πλαίσιο σε μια οντότητα, αν δεν υπάρχει σοβαρή ρυθμιστική δομή ή ρεφλέξ αντίδρασης στη διαφθορά.
Ο Τζάνι Ινφαντίνο βρήκε εύφορο έδαφος και έδρασε ανενόχλητος. Μετά το FIFAgate του 2015, το σκάνδαλο που απομάκρυνε από τον προεδρικό θώκο της FIFA τον Ζεπ Μπλάτερ και περιθωριοποίησε τον προαλειφόμενο για διάδοχό του, Μισέλ Πλατινί, ο Ινφαντίνο εκμεταλλεύτηκε προς όφελός του όλες τις παθογένειες αυτού του τεράστιου οργανισμού των 211 ομοσπονδιών-μελών: τους πολέμους συμφερόντων, τις πελατειακές σχέσεις και την επιλεκτική εφαρμογή κανόνων και κανονισμών. Εμαθε να παίζει το «παιχνίδι» αυτό καλύτερα από τον καθένα.
Ετσι, παρά την έντονη και άμεση αντίδραση που προκάλεσαν τα σχέδιά του για μερική ιδιωτικοποίηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου ανδρών και γυναικών και του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων -και τα οποία ανακλήθηκαν-, ο 56χρονος Ιταλοελβετός παράγοντας έχει ήδη επιβιώσει από το πρώτο «κύμα». Ο κλοιός σφίγγει γύρω του ώστε να εξωθηθεί σε παραίτηση, όμως αυτός ανασυντάσσει τις δυνάμεις του και μετράει τα «κουκιά».
Μέχρι και πριν από τρεις εβδομάδες, η επανεκλογή του έως το 2031 ήταν εξασφαλισμένη, χάρη στις 200 επιστολές στήριξης από τις 211 ομοσπονδίες-μέλη της παγκόσμιας ομοσπονδίας. Τώρα όμως το σκηνικό έχει αλλάξει άρδην. Τι θα κάνουν άραγε οι συνομοσπονδίες και τα μέλη τους;
Η UEFA πρωτοστατεί στην προσπάθεια να απομακρύνει τον Ινφαντίνο από την προεδρική καρέκλα: είτε άμεσα με πρόταση μομφής είτε σε επτά μήνες με την ανεύρεση ενός δυνατού υποψηφίου. Η απόφαση να προχωρήσει σε μποϊκοτάζ όλων των διοργανώσεων της FIFA είναι το πολύ δυνατό χαρτί της UEFA, καθώς σε επίπεδο εθνικών ομάδων και συλλόγων διαθέτει τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές στον κόσμο. Επιπλέον η εν λόγω απόφαση ήταν ομόφωνη, συγκέντρωσε δηλαδή πίσω της τη δύναμη και των 55 ομοσπονδιών-μελών. Η ευρωπαϊκή συνομοσπονδία έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι έχει χαθεί η εμπιστοσύνη της προς το πρόσωπο του Ινφαντίνο. Και αρκετές ομοσπονδίες-μέλη της, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, ανακάλεσαν τη στήριξή τους στον Ιταλοελβετό.
Η AFC (ασιατική συνομοσπονδία ποδοσφαίρου) συνυπέγραψε μαζί με UEFA και Concacaf την ανοιχτή επιστολή κατά του Τζάνι Ινφαντίνο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι και τα 47 μέλη της AFC θα ψηφίσουν εναντίον του. Υπάρχουν αρκετές διαρροές. Για παράδειγμα, οι ομοσπονδίες του Κατάρ, του Μπουτάν, των Φιλιππίνων, της Σρι Λάνκα και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων εξέφρασαν τη στήριξή τους στον Ινφαντίνο μετά την αποκάλυψη των Times του Λονδίνου για τα σχέδιά του περί ιδιωτικοποίησης του Μουντιάλ. Υπάρχει επίσης η βεβαιότητα ότι και η Σαουδική Αραβία τον στηρίζει. Η μοναδική περίπτωση για να εξασφαλιστεί ότι η Ασία θα ψηφίζει μαζικά να φύγει ο Ινφαντίνο είναι αν υποβάλει υποψηφιότητα για την προεδρία FIFA ένας Ασιάτης παράγοντας.
Η Concacaf, η συνομοσπονδία Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής, υιοθέτησε στάση αρνητική προς τον Ιταλοελβετό πρόεδρο, συνυπογράφοντας την απώλεια της εμπιστοσύνης της προς το πρόσωπό του. Και εδώ όμως παρατηρείται διάσταση απόψεων, με το Μεξικό να δηλώνει τη στήριξή του στον Ινφαντίνο. Σύμφωνα με τους Times, αυτό έγινε λόγω… ρουσφετιού. Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος υποσχέθηκε στη μεξικανική ομοσπονδία ότι θα τη μεταφέρει στην Conmebol – μια επιθυμία χρόνων του Μεξικού, καθώς υπάρχει η πεποίθηση ότι, λόγω της χαμηλής δυναμικότητας των ομάδων της Concacaf, η «Τρι» δεν μπορεί να κάνει το βήμα παραπάνω. Οι ΗΠΑ και ο Καναδάς έχουν τεθεί εναντίον του Ινφαντίνο, ενώ οι υπόλοιπες 32 χώρες θα ψηφίσουν όπου τους παρασύρει ο άνεμος (ή τα χρήματα που υπόσχεται ο πρόεδρος της FIFA).
Η CAF (συνομοσπονδία Αφρικής) έχει τεθεί αναφανδόν υπέρ του Ινφαντίνο που έχει ανάγκη αυτές τις 54 ψήφους. Δεν είναι τυχαίο ότι συγκάλεσε στο Ραμπάτ του Μαρόκου την πρώτη σύσκεψη μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου.
Η OFC (συνομοσπονδία της Ωκεανίας) δεν έχει εκφραστεί ακόμα επίσημα ως προς το ζήτημα. Η επέκταση του Παγκοσμίου Κυπέλλου σε 48 ομάδες πρόσφερε στην ήπειρο αυτή μια σίγουρη θέση στην τελική φάση – κάτι που χρωστούν στον Ινφαντίνο. Και αυτός, έχοντας βρει το «κουμπί» τους, ήδη από τις 30 Ιουλίου κινητοποίησε τις διαδικασίες για την περαιτέρω επέκταση του τουρνουά σε 64 ομάδες – κάτι που θα ωφελήσει ακόμα περισσότερο την Ωκεανία.
Οσο για τη Νότια Αμερική; Θέλει να εναντιωθεί στην Ευρώπη, αλλά παράλληλα παίζει ένα παιχνίδι soft εκβιασμού: θα στηρίξει τον Ινφαντίνο αν αυτός της εξασφαλίσει ότι θα διοργανώσει στο έδαφός της περισσότερα από τα τρία εναρκτήρια παιχνίδια του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2030.
Πραγματικό τσίρκο…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr