Εντάξει, δεν πέσαμε και από τα σύννεφα, αλλά ο Ντόναλντ Τραμπ κατάφερε ξανά μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες να βουλιάξει εκ νέου ολόκληρο τον κόσμο –και την ίδια την Αμερική– στα Τάρταρα της ενεργειακής και όχι μόνο αβεβαιότητας, ανατινάζοντας κυριολεκτικά κάθε ελπίδα για διπλωματική λύση!
Ενώ γράφω αυτές τις γραμμές, μεσημέρι Παρασκευής, ο Περσικός Κόλπος φλέγεται και πάλι από διαδοχικά κύματα φονικών αμερικανικών βομβαρδισμών και περσικών πυραυλικών μπαράζ, με τα Στενά του Ορμούζ να έχουν σφραγιστεί για τη διεθνή ναυσιπλοΐα και με τον παράφρονα Πρόεδρο του Χάους να απειλεί ξανά ότι θα επιτεθεί στις ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες και τις γέφυρες του Ιράν, «μέχρι που να μη μείνει κανένας σας [ζωντανός], και να μη μείνει τίποτε όρθιο» – αδιαφορώντας για τα ήδη προαναγγελθέντα μαζικά ιρανικά αντίποινα, αλλά και για τις προειδοποιήσεις του ΟΗΕ ότι κάτι τέτοιο θα συνιστούσε καραμπινάτο έγκλημα πολέμου σε βάρος εκατομμυρίων αμάχων. Μια εικόνα απόλυτου τυχοδιωκτισμού και πειρατείας από τη φθίνουσα ατλαντική υπερδύναμη, που μάταια προσπαθεί με διαρκείς μακρινούς πολέμους και πραξικοπήματα να διατηρήσει την αυτοκρατορική ισχύ της, παρά το πασιφανές σε όλους τέλος της «Unipolar Moment», της στιγμιαίας –σε ιστορικούς χρόνους– παγκόσμιας μονοκρατορίας της.
Μόνο τις τελευταίες ώρες, το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό και η Αεροπορία προχώρησαν σε ένα αληθινό κρεσέντο χτυπημάτων, πλήττοντας δεκάδες περιοχές του νότιου Ιράν, σε μια ακόμα απέλπιδα προσπάθεια να στερήσουν από τους Πέρσες το πραγματικό τους πυρηνικό όπλο: τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ. Ακολουθώντας τις παράλογες εντολές του προέδρου τους, οι Αμερικανοί κουρσάροι των αιθέρων έπληξαν επανειλημμένα το νησί Κεσμ, τη Μεγάλη και τη Μικρή Τουμπ και φυσικά τα στρατηγικά λιμάνια Μπαντάρ Αμπάς και Σιρίκ, ενώ χτύπησαν ξανά την πόλη Μπουσέχρ, όπου βρίσκεται ο μοναδικός πυρηνικός σταθμός του Ιράν. Και βέβαια, επειδή τα αμιγώς στρατιωτικά πλήγματα δεν αρκούν για να τρομοκρατήσουν τον πληθυσμό, οι ΗΠΑ στοχοποίησαν ήδη πέντε σιδηροδρομικές γέφυρες, σιλό με σιτηρά και αλεύρι, ένα αντλιοστάσιο ύδρευσης και ένα εμφιαλωτήριο μεταλλικού νερού…
Ομως το χτύπημα που έχει κάνει έξαλλη την ιρανική κοινή γνώμη ήταν η «βάρβαρη» αεροπορική επιδρομή δίπλα στο παιδιατρικό ογκολογικό νοσοκομείο στην πόλη Αχβάζ, που ανάγκασε 211 παιδιά-καρκινοπαθή που υποβάλλονταν σε χημειοθεραπεία να μεταφερθούν σε άλλον χώρο. «Μερικοί από τους ασθενείς ήταν σε αναπνευστήρες με οξυγόνο. Ανθρωποι έτρεχαν με παιδιά στην αγκαλιά, με ορούς στα χέρια τους, παιδιά σε αναπηρικά αμαξίδια. Ολοι βγήκαν έξω», δήλωσε έντρομος ένας αυτόπτης νοσηλευτής.
Μετά από όλα αυτά, η νέα ηγεσία του Ιραν φαίνεται να έχει αποφασίσει οριστικά ότι δεν μπορεί να διαπραγματευτεί με έναν επαγγελματία ψεύτη και πολεμοκάπηλο, όπως ο Τραμπ, που είναι πλέον εμφανές ότι υπέγραψε το θνησιγενές Μνημόνιο Κατανόησης με αποκλειστικό στόχο να κερδίσει χρόνο ώστε να ρίξει λίγο τις τιμές του πετρελαίου και να στοκάρει ξανά τους απαραίτητους Τόμαχοκ και Πάτριοτ για τον επόμενο γύρο του ιμπεριαλιστικού του πολέμου. Ομως τι μπορεί πραγματικά να κάνει ο Τραμπ σε στρατηγικό επίπεδο, πέρα από το να σκοτώνει γυναικόπαιδα και να καταστρέφει πολιτικές υποδομές;
Ολοι ανεξαιρέτως οι στρατιωτικοί αναλυτές, περιλαμβανομένων και των πιο σκληρών δυτικών «γερακιών», φωνάζουν εδώ και μήνες ότι το Ορμούζ δεν μπορεί να ανοίξει με στρατιωτικά μέσα και ότι μια πιθανή προσπάθεια απόβασης και κατάληψης νησιών ή λιμανιών γύρω από τα Στενά θα οδηγούσε σε λουτρό αίματος για τους εισβολείς, καθώς τα αμερικανικά πολεμικά πλοία δεν μπορούν καν να εισέλθουν στον Περσικό Κόλπο. Ακόμα και ο αντιπρόεδρος Βανς διαφώνησε δημόσια με τον προϊστάμενό του, επιμένοντας ότι μόνο μια διπλωματική λύση είναι βιώσιμη και καταγγέλλοντας τον Νετανιάχου ότι σπρώχνει τις ΗΠΑ σε διαρκή πόλεμο!
Οπως έγραψε ο γερουσιαστής και ανερχόμενο αστέρι των Δημοκρατικών Κρις Μέρφι, «ο Τραμπ έχει ξεμείνει από κινήσεις. Η καλπάζουσα ανικανότητά του έχει εγκλωβίσει την Αμερική. […] Τώρα που δέχτηκε το ισχυρότερο αμερικανικό χτύπημα και επέζησε, το Ιράν δεν πρόκειται να εγκαταλείψει το πυρηνικό του πρόγραμμα, ούτε τον έλεγχο των Στενών. […] Τι τρομερό λάθος, να σκοτώσεις τον γέρο και παραπαίοντα Ανώτατο Ηγέτη αντικαθιστώντας τον με πολύ πιο επικίνδυνους σκληροπυρηνικούς! Τα τεράστια πλήθη στην κηδεία του Χαμενεΐ απέδειξαν ότι οι σκληροπυρηνικοί έχουν τον πλήρη έλεγχο. Και με τη συμφωνία ανακωχής παραχώρησε στην Τεχεράνη τον πλήρη έλεγχο των Στενων – το Ομάν (ο σύμμαχός μας!) ήδη υπέγραψε μαζί της συμφωνία για τον μόνιμο έλεγχό τους. Αλλο φρικτό λάθος, δείγμα θεμελιώδους ανικανότητας!».
Αντίθετα, το Ιράν έχει ακόμη πολλά χαρτιά να παίξει, πέρα από το πυραυλικά πινγκ πονγκ και τη συστηματική καταστροφή των αμερικανικών βάσεων με όλο και πιο εξελιγμένους βαλλιστικούς πυραύλους. Το σημαντικότερο από αυτά είναι η δυνατότητα των συμμάχων του Χούθι της Υεμένης να κλείσουν και την «πίσω πόρτα» μεταφοράς πετρελαίου από τον κλειστό πλέον Περσικό μέσω της Ερυθράς Θάλασσας – ένα πολύ πιθανό σενάριο, μετά την ύπουλη απόπειρα των άλλων «συμμάχων μας», των Σαουδαράβων, να εξολοθρεύσουν μέρος της ηγεσίας στο αεροδρόμιο της Σαναά, κατά την επιστροφή τους από την κηδεία του Χαμενεΐ. Και όλοι ξέρουν πως, αν κλείσει και το στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, πάμε κυριολεκτικά για μαύρο χειμώνα!
Αλλά κάπου εδώ σας χαιρετώ – τρέχω να φουλάρω το ρεζερβουάρ για το αυριανό ταξίδι…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr