Κάθε καλοκαίρι ο χώρος της Πειραιώς 260 μεταμορφώνεται σε έναν από τους πιο ζωντανούς πυρήνες του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Ο παλιός βιομηχανικός αυτός χώρος γεμίζει φωνές, σώματα, φώτα, σκηνές, καλλιτέχνες και φιλότεχνους θεατές. Έχουνε περάσει 20 χρόνια από τότε που εντάχθηκε στον πολιτιστικό χάρτη της πόλης χαρίζοντάς μας πολλές ευχάριστες αναμνήσεις από παραστάσεις και εμπειρίες. Παρατηρούσα ότι μετά το χειροκρότημα κανείς δεν ήθελε να φύγει αμέσως από τον χώρο, ήθελε να παραμείνει μ’ ένα ποτό στο χέρι, να συζητήσει να σχολιάσει να μοιραστεί τη γνώμη του με τους υπόλοιπους φεστιβαλιστές. Αυτός ο χώρος της άτυπης πλατείας, όπου καλλιτέχνες, θεατές και η πόλη παραμένουν μαζί, λίγο ακόμα τώρα πια θα μας κρατήσουν παραπάνω ώρα ξύπνιους.
Τα AΦΤΕR σε επιμέλεια των Ηρώ Νικολάου και Δημήτρη Τσάκα ξεκινούν από τις 29 Μαΐου και θα ξεδιπλωθούν σε 13 ξεχωριστές βραδιές ως ένα μουσικό σημείο συνάντησης υπό τους ήχους της τζαζ, της ροκ, των dj sets και των μουσικών περφόρμανς ως μια συνέχεια της θεατρικής εμπειρίας που προηγήθηκε μα ως ένα αυτόνομο καλλιτεχνικό γεγονός. Ένα νέο φεστιβάλ μέσα στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου με τους χώρους της Πλατείας και του Κήπου να ενεργοποιηούνται εκ νέου με αφορμή αυτή τη νέα δράση των ΑΦΤΕR. Μίλησα με τον curator για τα ΑΦΤΕR, Δημήτρη Τσάκα, αυτόν τον ωραίο τζαζ τύπο που είναι μουσικός, σαξοφωνίστας και συνθέτης.
Δημήτρη, τι είναι αυτά τα ΑΦΤΕR;
Τελειώνουν οι παραστάσεις, τα πράγματα ησυχάζουν και στις 00:00 ξεκινάμε τα ΑΦΤΕR. Αυτό νομίζω είναι μία περιγραφή που είναι σωστή. Θα έλεγα ότι κοινός παρονομαστής κατά κάποιο τρόπο είναι ότι υπάρχει ένας πειραματισμός. Υπάρχει μία διάθεση δεν θα έλεγα έκπληξης, αλλά προσαρμογής της μουσικής και της περφόρμανς στον χώρο στη λογική αυτή του ΑΦΤΕR. Αφού έχουν τελειώσει τα δρώμενα που συμβαίνουν στην Πειραιώς μέσα στις άλλες αίθουσες και όπως είπα πριν έρθει μία ησυχία, μετά ξεκινάνε αυτές οι παραστάσεις.
Πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα του ΑΦΤΕR;
Εμείς τα κάναμε και παλιά. Όταν ήταν η Κατερίνα Ευαγγελάτου καλλιτεχνική διευθύντρια είχαμε την ιδέα να κάνουμε μουσικά live μετά τις παραστάσεις.
Ναι, που αράζαμε όλοι στην πλατεία με ένα ποτό στο χέρι.
Τώρα με την αλλαγή της διεύθυνσης, συζητήσαμε με τον Μιχαήλ Μαρμαρινό το πώς θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι είτε στην πλατεία είτε στον κήπο της Πειραιώς 260. Ώστε να συνεχιστεί αυτή η λογική του μετά, σε ένα άλλο πλαίσιο. Να είναι αυτόνομο, ένα φεστιβάλ μέσα στο φεστιβάλ πια.
Μου αρέσει πάρα πολύ η επιλογή του τίτλου ΑΦΤΕR, πολύ έξυπνο.
Δίνει μία δύναμη νομίζω στο όλο εγχείρημα και πιστεύω θα το αγκαλιάσει ο κόσμος, γιατί έχει ανάγκη από κάτι το οποίο συμβαίνει προσθετικά σε αυτό τον χώρο και δίνει κι άλλη ζωντάνια. Δίνει ένα ερέθισμα για άλλου είδους συζητήσεις.
Με το που τελείωνε η παράσταση εμείς παραμέναμε και συζητούσαμε για την παράσταση, μετά ακολουθούσαν αυτά τα live τώρα αυτά θα είναι αυτόνομα.
Τώρα πια θα εξακολουθεί να υπάρχει ένα κενό, στο οποίο προφανώς θα μπορεί κάποιος να συζητήσει πιο πολύ για τις παραστάσεις ή για το οτιδήποτε και μετά παίρνοντας τη διάθεση αυτή να πηγαίνει και να ακούει κάτι άλλο ή να βλέπει κάτι άλλο. Εμένα μ’ αρέσει πάρα πολύ ο οπτικός χαρακτήρας των live. Σκέφτομαι πολλές φορές το πώς κάποιος μπαίνει σε έναν χώρο, βγαίνει από τον χώρο, κάθεται, αράζει, συζητάει και μετά είτε πάει στη πλατεία είτε πάει στον κήπο. Υπάρχει κάτι πιο εσωτερικό θα έλεγα στον κήπο και λίγο πιο εξωστρεφές στην πλατεία, αν θέλεις. Αν και πάλι αυτοί οι χαρακτήρες για μένα καταργούνται, γιατί μπαίνουν στο πλαίσιο του ΑΦΤΕR. Μπαίνει κάποιος με μια διάθεση λοιπόν, μετά την παράσταση και μετά το κενό που υπάρχει, στο οποίο έχει κάνει το οτιδήποτε. Μπαίνει σε έναν χώρο, όχι εσωτερικό αλλά εξωτερικό. Μπαίνει σε μια άλλη κατάσταση. Εδώ πέρα λοιπόν υπάρχει ένα στοιχείο το οποίο είναι πολύ ενδιαφέρον και όμορφο θα έλεγα. Το ότι υπάρχει νας κοινός παρονομαστής που είναι ο πειραματισμός, η διάθεση προσαρμογής του live στον χώρο από τους μουσικούς ή από τους περφόρμερς.
Θα ήθελα να αναφέρω ότι πολύ με χαροποίησε το αντίτιμο των ΑΦΤΕR που θα είναι 5€.
Πάρα πολύ καλό, γιατί είναι ένα αντίτιμο προσιτό, το οποίο είναι πολύ καλό που συμβαίνει και επίσης να συμπληρώσω εδώ ότι όσοι είναι ήδη στον χώρο δηλαδή έχουν δει μία παράσταση δεν πληρώνουν εισιτήριο.
Πώς κάνατε με την Ηρώ Νικολάου την επιλογή των 13 αυτών “ΑΦΤΕR”;
Με βάση τον πειραματισμό, με πολλά στυλ μουσικής και περφόρμανς. Υπάρχει μια διάθεση ο καλλιτέχνης να μιλήσει μέσα από τον χώρο στο ακροατήριό του, να δώσει μία άλλη διάσταση και έναν άλλο χαρακτήρα. Προτείναμε κάποια ονόματα τα οποία είναι στον χώρο της τζαζ, της ροκ, της ψυχεδελικής και πειραματικής σκηνής, των περφόρμανς. Έχει από dj set μέχρι και το τελευταίο live μας είναι το Πανηγύρι όπως ονομάζουμε, ένα άλλο στυλ μουσικής. Καθίσαμε κάτω με την Ηρώ και βρήκαμε εκπροσώπους από όλο το φάσμα. Θα είναι ωραίο να αναφέρουμε όλους τους καλλιτέχνες και το πρόγραμμα για να φτιάξουμε στο μυαλό μας μια εικόνα για το πώς όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα βρεθούν στον χώρο αυτό, στα ΑΦΤΕR και θα μας πουν αυτό που έχει να πει ο καθένας.
Συμφωνώ απόλυτα, ξεκινάμε στις 29 Μαΐου με το πάρτι έναρξης των ΑΦΤΕR.
Εδώ έχουμε ψυχεδελική μουσική από τους CHICKN και την περφόρμανς-μουσική-ινσταλέσιον Pop Art for the Bourgeoisie, όπως λέει η Ελένη Παπαλίτσα ή αλλιώς GVG LOU. Οι CHICKN κάνουν ένα reunion ουσιαστικά στον χώρο αυτό που όσοι γνωρίζουν αυτό το γκρουπ που είναι πολύ σημαντικός εκπρόσωπος αυτού του μουσικού στυλ, το περιμένουν αυτό το reunion και είμαστε χαρούμενοι γιατί συμβαίνει αυτό στο ΑΦΤΕR.
Μετά πάμε 5 Ιουνίου και τον Metaman.
Νομίζω ότι θα ταιριάξει πάρα πολύ στον χώρο και τα ΑΦΤΕR ο Metaman που έρχεται με τα αναλογικά συνθεσάιζερ, με αυτού του στυλ τη μουσική, η οποία σε βάζει σε μια διαφορετική κατάσταση, είναι μια άλλου είδους live εμπειρία θα έλεγα.
10 Ιουνίου το πρώτο ΑΦΤΕR στον Κήπο.
Έχουμε ένα κουαρτέτο της Camerata Junior, είναι κουαρτέτο το οποίο είναι υποσύνολο μίας μεγάλης ορχήστρας, που συμβαίνει στο Μέγαρο και ονομάζεται Ορχήστρα Νέων των Φίλων της Μουσικής και αποτελείται από νέους μουσικούς και είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι που συμμετέχουν στα ΑΦΤΕR. Βέβαια θα τους κρατήσουμε λίγο αργά. Είμαι πολύ χαρούμενος γιατί δίνουν μια άλλη νότα, έρχονται νέα παιδιά που παίζουν κλασική μουσική, αλλά παίζουν και πιο γνωστά έργα με ιδιαίτερες ενορχηστρώσεις όπως Φίλιπ Γκλας, Τζόνι Γκρίνγουντ, Λουντοβίκο Εϊνάουντι. Είναι έργα τα οποία πολλά από αυτά είναι αναγνωρίσιμα και υπάρχει μια νεανικότητα και μια φρεσκάδα.
Ο Κήπος θα είναι ανθηρός εκείνη τη μέρα.
Σημαντικό είναι το ότι όλο αυτό θα συμβεί υπό τη μουσική διεύθυνση της Αριστέας Τσίχλη, η οποία επιμελείται αυτό το κουαρτέτο ώστε να μπορέσει να γίνει αυτή η συναυλία.
Και συνεχίζουμε πάλι με τον Κήπο στις 14 Ιουνίου με τον Τόπο.
Ο Σωκράτης Σινόπουλος με τον Yann Keerim έχουν κάνει ένα φοβερό δίσκο στην ECM που ονομάζεται Τόπος κι είναι βασισμένος σε 6 ρουμανικούς λαϊκούς χορούς του Μπέλα Μπάρτοκ. Είναι εξαιρετικό αυτό το πρότζεκτ και νομίζω ταιριάζει πάρα πολύ στον Κήπο των ΑΦΤΕR. Κλασικό πιάνο από τον Yann Keerim με τον μαγευτικό ήχο της λύρας του Σωκράτη Σινόπουλου. Το περιμένω με χαρά.
Μετά επιστρέφουμε στην Πλατεία στις 22 Ιουνίου.
Οι Televisio είναι ένα νέο σχετικά γκρουπ, το οποίο αποτελείται βέβαια από πολύ έμπειρους μουσικούς και έχουν βάση σε αυτό το anadolu funk των 70s που αυτή τη στιγμή είναι πολύ χιπ. Δεν ήξερα τόσο πολύ το anadolou funk και άκουσα, γιατί εντυπωσιάστηκα με το γκρουπ, μου άρεσε πολύ ο ήχος τους.
Είδες Δημήτρη κάτι έμαθες κι εσύ;
Ναι, σίγουρα. Να σου πω κάτι από όλα τα γκρουπ κάτι μαθαίνεις. Άμα δεν μάθαινα δεν θα το έκανα αυτό, δεν θα ήταν όμορφη διαδικασία το να κάνεις επιμέλεια άμα δεν μαθαίνεις… δεν εξελίσσεσαι.
Από το Dimitris Tsakas Trio ας πούμε Δημήτρη Τσάκα που θα παίξει στις 30 Ιουνίου, τι έμαθες;
Έμαθα ότι: “conversation helps”, αυτό έμαθα όντως γιατί είναι ένα τρίο το οποίο ακριβώς αυτό εκφράζει απόλυτα, δηλαδή συζητάμε. Πολλές φορές δεν συζητάμε κιόλας κι είναι σαν να συζητάμε. Τις προάλλες παίζαμε ένα κομμάτι και δεν ήμασταν σίγουροι ποιο κομμάτι είναι και κοιταζόμασταν, είχα μαγευτεί. Ήταν μια κατάσταση που υπήρχε μία πολύ γλυκιά, όμορφη αβεβαιότητα, το οποίο νομίζω ότι είναι ένα στοιχείο στην τζαζ που πολλές φορές παραγκωνίζουμε κι όμως είναι πάρα πολύ όμορφο, όπως και στη ζωή το παραγκωνίζουμε. Είναι εξαιρετικοί ο Κίμων Καρούτζος και ο Αλέξανδρος Δράκος Κτιστάκης είναι κάτι περισσότερο από συνεργάτες, φίλοι και συνοδοιπόροι μου, είμαστε «ένα».
1η Ιουλίου μπαίνει ο μήνας με τους Τhe Bonnie Nettles.
Είναι ένα σχετικά πολυπληθές γκρουπ στην ψυχεδελική και indie σκηνή. Πολύ δραστήριο. Είναι πάρα πολύ ωραίος ο ήχος τους και έχει μια πολύ εκρηκτική εμφάνιση θα έλεγα, μου αρέσουν πολύ τα live που κάνουν.
5 Ιουλίου πάμε σε ένα ακόμα κουαρτέτο.
Ο Σεραφείμ Μπέλλος κάνει χρόνια το Serafeim Bellos New Generation Quartet. Είναι ένας μουσικός που πάντα ενίσχυε τη νέα γενιά. Πάντα ασχολιόταν με τη διοργάνωση jazz session, πάντα ωθούσε κόσμο στο να παίξει τζαζ.
12 Ιουλίου έχουμε Krista Papista στα ΑΦΤΕR.
Ναι, είναι μια περφόρμανς – site specific, ένα πιο ψυχοακουστικό πείραμα. Δηλαδή υπάρχει ένας πειραματισμός μάλλον πιο έντονος και επίσης μου αρέσει πάρα πολύ η επιλογή των οργάνων. Πνευστά όργανα, γαλλικό κόρνο, φλάουτο. Έχω πάρα πολύ περιέργεια να δω αυτό το live, γιατί ξέρω ότι κάθε live που κάνει η Κρίστα Παπίστα είναι προσαρμοσμένο σε μια κατάσταση. Είναι διαφορετικό και είναι μία εμπειρία.
18 Ιουλίου έχουμε τον George Kontrafouris Baby Trio.
Εντάξει άμα μιλήσεις για τζαζ θα πάει το μυαλό σου κατευθείαν στο όνομα Γιώργος Κοντραφούρης και αυτό το baby trio που κάνει είναι πάρα πολύ σημαντικό και σπουδαίο. Έχουν βγει πάρα πολλοί μουσικοί γνωστοί από το baby trio. Το κάνει πολλά χρόνια και παίζουν πολλοί νέοι μουσικοί, λειτουργεί σαν σχολείο. Και όταν λέμε σχολείο δεν είναι ένα σχολείο όπου μόνο μαθαίνουν οι νέοι μουσικοί, μαθαίνει και ο Κοντραφούρης, μαθαίνουμε και όλοι από τους νέους, αυτό νομίζω πρέπει να είναι σκοπός. Είμαι πολύ χαρούμενος που θα παίξουν στα ΑΦΤΕR γιατί η νέα γενιά της τζαζ και γενικά της μουσικής είναι ωραίο να υποστηρίζεται.
20 Ιουλίου ένα ακόμα dj set.
Θα ειναι μια βραδιά με εκπλήξεις. Ο Nikkolas Dashy είναι ένα διαφορετικό dj σετ για το οποίο έχω την προσμονή και γι’ αυτό το live γιατί γνωρίζω ότι τα live του είναι πολύ έντονα, ενώ μπορείς να σκεφτείς ότι παίζει χάουζ μουσική ή παίζει άφρο χάουζ ή αυτά τα στυλ, είναι κάτι παραπάνω από αυτό, έχει πολύ έντονο το ελληνικό στοιχείο. Έχει πολύ έντονα καταρτίσει τη σχέση του μουσικού με το κοινό και αυτό ξέρεις είναι πάρα πολύ δύσκολο. Νομίζουμε πολλές φορές ότι οι dj απλά βάζουν μουσική, αλλά στην προκειμένη περίπτωση αυτή η σχέση και η ικανότητα τού να συνδέεσαι με το κοινό είναι πάρα πολύ σημαντική.
Και μετά ακολουθεί μια ευχάριστη έκπληξη για μένα Metaman, 22 Ιουλίου η Billie Kark – παρουσία έκπληξη.
Ναι, η Billie Kark θα ανέβει στη σκηνή μαζί με τον Αλέξη Στενάκη στο κλαρινέτο. Το λέω γιατί και αυτό περιμένω με χαρά που θα έχει και έναν κλαρινετίστα. Είναι πολύ καλή η Billie Kark και συνδυάζει πολλά στοιχεία, δηλαδή ηλεκτρονικό ήχο, έχει επιρροές από την παράδοση. Μου αρέσει πολύ ο κόσμος της Billie Kark.
Και εμένα Δημήτρη αλλά πιο πολύ απ’ όλα μου αρέσει το γεγονός ότι στις 27 Ιουλίου έχετε επιλέξει για πάρτι λήξης των AΦTER ένα Πανηγύρι.
Θα πανηγυρίσουμε μαζί με τα Κιντέρια ένα σχήμα παραδοσιακό, αλλά με μία διάθεση αναβίωσης της τελετουργίας του γλεντιού. Τώρα λέω τη λέξη τελετουργία, γιατί υπάρχει κάτι τελετουργικό σε όλη τη διαδικασία αυτή και είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που θα κλείσουμε με αυτό το στυλ μουσικής και θα πανηγυρίσουμε όλοι μαζί.
Μου αρέσει που επιλέξατε για τα AΦΤΕR την Πλατεία και τον Κήπο της Πειραιώς 260 κι όχι κάποιον άλλο χώρο εκτός Πειραιώς 260. Οι ανοιχτοί χώροι μας ανοίγουν και μας διευρύνουν τον ορίζοντα στη πόλη που ζούμε την αστική, κάπως σαν ένα παράθυρο στον νυχτερινό ουρανό με τ’ αστέρια.
Γενικά, επειδή έχουμε ανάγκη τους χώρους έκφρασης, είτε είναι εσωτερικοί είτε εξωτερικοί, ο καθένας δίνει ένα χαρακτήρα. Ο εξωτερικός χώρος είναι συνυφασμένος με την εξωστρέφεια, αλλά όταν είναι ένα γκρουπ μουσικό ή μια κατάσταση η οποία είναι πιο εσωστρεφής, ας πούμε τότε σε βάζει σε ένα άλλο mood, σε βάζει σε μία διαδικασία να προβληματιστείς, να μπεις σε μια άλλη κατάσταση. Να είναι πιο έντονο.
Είχατε με την συνεπιμελήτριά σας Ηρώ Νικολάου από τον καλλιτεχνικό διευθυντή Μιχαήλ Μαρμαρινό κάποια «θέλω» του πάνω στο πρότζεκτ των AΦΤΕR ;
Επηρεάζουν πάντα οι καλλιτεχνικοί διευθυντές και φυσικά υπάρχει μια κατεύθυνση, η οποία στην περίπτωση των AΦΤΕR ήταν συν-κατεύθυνση. Γιατί ξέρεις, όταν μαζεύονται κάποιοι άνθρωποι και συζητάνε για να γίνει κάτι επηρεάζονται πολλές φορές και χωρίς να συζητήσουν πάρα πολύ. Βλέπουν το vibe, νιώθουν τον τρόπο που πρέπει να γίνει και αυτό όσο πιο ομαδικό γίνει τόσο πιο όμορφο είναι. Το ίδιο συμβαίνει και με τους μουσικούς, χωρίς να έχουμε συναντηθεί όλα τα γκρουπ μεταξύ τους. Δηλαδή μπορεί ένα γκρουπ να μην έχει καμία σχέση με το άλλο και νομίζω παράλληλα επειδή είναι σε ένα ίδιο φεστιβάλ να υπάρχει μία σύμπνοια, μια κοινή αποδοχή της κατάστασης. Υπάρχει κάτι κοινό. Απλά προκύπτει σιγά σιγά με τις συνομιλίες, με τις ακροάσεις των μουσικών γκρουπ, με τις καταστάσεις. Ε, αυτό είναι παραπάνω από ένα θέλω. Είναι μια κατάσταση που δημιουργείται και όταν μεταφερθεί αυτό στον κόσμο που συμμετέχει με κάποιο τρόπο τότε όλα τα πράγματα δυναμώνουν και ενώνονται.
Στον θεατή που θα σου πει έλα μωρέ Δημήτρη, πού να τρέχω τώρα στην Πειραιώς; Τι έχεις να του πεις για να τρέξει;
Πέραν του προσιτού αντιτίμου των 5€ ή του ότι άμα δει μία παράσταση είναι δωρεάν. Τι πρέπει να του πω; Δεν θέλω να πάω στη λογική ότι άμα δεν είναι εκεί έχει χάσει κάτι. Θέλω να πάω στη λογική ότι πολύ απλά εγώ έτσι έμαθα μουσική, αυτό περίμενα στη ζωή μου…πρέπει να πηγαίνεις να βλέπεις live μουσική και όταν σου δίνεται μια ευκαιρία να δεις τόσο καλούς μουσικούς και τόσο ενδιαφέροντα περφόρμανς και να ζήσεις μια ωραία κατάσταση δεν πρέπει να την χάνεις γιατί είναι ένα στοιχείο που σου προσφέρει. Εγώ ως μουσικός δεν μπορώ να διανοηθώ τον εαυτό μου να μην βλέπω live. Μιλώντας ως θεατής είναι μία εμπειρία που ζεις, είναι ένα δώρο κάπως το γεγονός ότι δίπλα μας συμβαίνουν τόσο όμορφα πράγματα σε μία κοινωνία η οποία ζει τόσο άσχημες καταστάσεις. Θα ζήσουμε στα ΑΦΤΕΡ πολλά πράγματα: θα πανηγυρίσουμε, θα χορέψουμε, θα ακούσουμε, θα προβληματιστούμε, θα δούμε πειραματισμό και όλα αυτά μπορεί να προκαλέσουν μία συζήτηση.
Συνήθως στο κλείσιμο ρωτάω αν υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που θα ήθελες να ευχαριστήσεις αλλά στην προκειμένη περίπτωση θέλω να σε ρωτήσω αν ευχαριστείς την τύχη σου ή ανθρώπους που σε έκαναν να επιμεληθεί ένα τόσο ωραίο πρότζεκτ όπως τα ΑΦΤΕR.
Ευχαριστώ και ανθρώπους και την τύχη μου. Πρέπει να υπάρχει πάντα τύχη στον καλλιτέχνη. Θέλω να ευχαριστήσω την προηγούμενη καλλιτεχνική διευθύντρια, την Κατερίνα Ευαγγελάτου. Θέλω να ευχαριστήσω τον τωρινό καλλιτεχνικό διευθυντή Μιχαήλ Μαρμαρινό, την Ηρώ Νικολάου που μαζί κάναμε την επιμέλεια των ΑΦΤΕR και φυσικά όλους τους ανθρώπους που δουλεύουν για να γίνει αυτό, γιατί είναι πάρα πολλοί άνθρωποι. Ξέρεις ως θεατές βλέπουμε το αποτέλεσμα, αλλά πραγματικά τώρα που τα ζω και από πιο κοντά, είναι πολλοί πάρα πολλοί άνθρωποι που δουλεύουν για να γίνουν τα ΑΦΤΕR.
Info:
AΦTER | Πειραιώς 260
The post Πάμε για AΦTER στην Πειραιώς 260; Ο Δημήτρης Τσάκας μας εξηγεί τι θα γίνεται όταν τελειώνουν οι παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών appeared first on ελculture – Θέατρο, Μουσική, Τέχνη & Πολιτισμός.
Διαβάστε περισσότερα