Την ώρα που η χώρα διακηρύσσει ότι επενδύει στο μέλλον της, δηλαδή στα παιδιά της, η πραγματικότητα σε περιοχές όπως η Ανατολική Αττική διαψεύδει κάθε μεγαλόστομη εξαγγελία. Σχολεία στεγασμένα σε πρώην σούπερ μάρκετ. Μαθητές που κάνουν μάθημα σε ενοικιαζόμενα διώροφα σπίτια. Αίθουσες χωρίς επαρκείς προδιαγραφές, χωρίς αυλές αντάξιες σχολικού περιβάλλοντος, χωρίς τις βασικές υποδομές που αρμόζουν σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα. Αυτή η εικόνα δεν είναι απλώς προβληματική. Είναι βαθιά προσβλητική για την εκπαιδευτική κοινότητα και κυρίως για τα παιδιά.
Το κτιριακό πρόβλημα στην Ανατολική Αττική είναι γνωστό εδώ και χρόνια. Ο πληθυσμός αυξήθηκε, οι ανάγκες πολλαπλασιάστηκαν, όμως ο σχεδιασμός έμεινε πίσω. Αντί για νέες σχολικές μονάδες με σύγχρονες προδιαγραφές, επιλέχθηκαν λύσεις «προσωρινές» που κατέληξαν να γίνουν μόνιμες. Η Πολιτεία μοιάζει να συμβιβάζεται με το ελάχιστο, όταν η Παιδεία απαιτεί το μέγιστο.
Την ίδια στιγμή, η χώρα έχει στη διάθεσή της σημαντικούς ευρωπαϊκούς πόρους από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Οι πόροι του Ταμείου έχουν ως στόχο, μεταξύ άλλων, τον εκσυγχρονισμό των δημόσιων υποδομών και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής. Η σχολική στέγη εντάσσεται προφανώς σε αυτό το πλαίσιο. Αν τα σχολεία δεν αποτελούν βασική δημόσια υποδομή, τότε τι αποτελεί;
Η επένδυση σε ασφαλή, σύγχρονα και λειτουργικά σχολικά κτίρια δεν είναι πολυτέλεια. Είναι θεμελιώδης υποχρέωση ενός κράτους που σέβεται το Σύνταγμα και το δικαίωμα των παιδιών στη μόρφωση. Το άρθρο 16 παρ. 2 του Συντάγματος της Ελλάδας ορίζει ρητά ότι η Παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους. Δεν πρόκειται για διακήρυξη καλών προθέσεων. Πρόκειται για δεσμευτική συνταγματική επιταγή. Η εκπλήρωση αυτής της αποστολής δεν εξαντλείται στην παροχή διδακτικού προσωπικού ή αναλυτικών προγραμμάτων. Περιλαμβάνει και τη διασφάλιση κατάλληλων, ασφαλών και αξιοπρεπών σχολικών υποδομών.
Η επένδυση σε σχολικές υποδομές δεν είναι επικοινωνιακό έργο. Είναι υποχρέωση διαρκείας. Αφορά την ασφάλεια, την παιδαγωγική ποιότητα, την αξιοπρέπεια της εκπαιδευτικής κοινότητας. Αφορά τελικά τη σοβαρότητα με την οποία η Πολιτεία αντιμετωπίζει τη νέα γενιά.
Οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί και οι τοπικές κοινωνίες δεν ζητούν υπερβολές. Ζητούν το αυτονόητο: αξιοπρεπείς και ασφαλείς συνθήκες μάθησης. Ζητούν σχεδιασμό, διαφάνεια και σαφές χρονοδιάγραμμα για την οριστική επίλυση του κτιριακού προβλήματος. Ζητούν η Παιδεία να αντιμετωπιστεί ως εθνική προτεραιότητα και όχι ως λογιστικό μέγεθος.
Η συζήτηση, λοιπόν, δεν είναι τεχνική. Είναι βαθιά πολιτική, θεσμική και αξιακή. Ποια θέση κατέχει η δημόσια εκπαίδευση στις πραγματικές επιλογές της Πολιτείας; Και ποια εικόνα θέλουμε να αντικρίζει ένα παιδί όταν μπαίνει το πρωί στο σχολείο του;
Το πρόβλημα της Ανατολικής Αττικής δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με παρατάσεις μισθώσεων και αποσπασματικές παρεμβάσεις. Απαιτεί:
● ολοκληρωμένο κτιριολογικό σχεδιασμό
● σαφές χρονοδιάγραμμα ανέγερσης νέων σχολικών μονάδων
● αξιοποίηση εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων
● διαφάνεια στη χρηματοδότηση και στην ιεράρχηση έργων.
Κυρία Υπουργέ, είστε βουλευτής Ανατολικής Αττικής, εκλεγμένη με τις περισσότερες ψήφους, είστε συνάδελφος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και για το συγκεκριμένο πρόβλημα δεν κάνετε τίποτα. Ευρωπαϊκοί πόροι υπάρχουν, αλλά ή δεν απορροφώνται ή σκανδαλωδώς σπαταλιούνται. Κάντε μια περιοδεία στην Αρτέμιδα, στη Ν. Μάκρη, στα Σπάτα, στην Παιανία, συνομιλήστε με εκπαιδευτικούς και με συλλόγους γονέων.
*Διευθυντής 1ου Γυμνασίου Καλυβίων Ανατολικής Αττικής
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr