Διάφορα πράγματα μου έκαναν εντύπωση σχετικά με τη συναυλία των Metallica στο ΟΑΚΑ, και στα περισσότερα εξ’ αυτών δυσκολεύομαι να δώσω εξήγηση. Αλλά σε αυτά που νομίζω ότι μπορώ να εξηγήσω, οι διαπιστώσεις μου είναι αναμενόμενα θλιβερές για τις τάσεις της ελληνικής κοινωνίας.
Ας ξεκινήσω από το ότι δεν πήγα στη συναυλία. Έχω δει τους Metallica το 1993 στη Νέα Σμύρνη όταν ήταν στην κορυφή της καριέρας τους, σε μία ονειρική συναυλία με support τους φανταστικούς Cult (επίσης στα πάνω τους). Εδώ και χρόνια δεν νιώθω την ανάγκη να ξεβολεύομαι και να πηγαίνω σε μαζικές συναυλίες, όπου περιμένω για ώρες σε ουρές και τρίβομαι στον ιδρώτα των διπλανών. Δεν είμαι δεκαοχτώ πια, ούτε και προσπαθώ να το παίξω. Ευτυχώς έχω δει αρκετές συναυλίες και πλέον έχω την πολυτέλεια να κάνω την εξαίρεση μόνο σε κάποια λίγα ονόματα που δεν έχω δει ποτέ ή που κάνουν σπάνια συναυλίες. Πάμε τώρα στην ουσία.
Ερώτημα πρώτο που δεν μπορώ να κατανοήσω: γιατί μάζεψαν πάνω από 90.000 κόσμο οι Metallica; Επαναλαμβάνω: το 1993 είχαν παίξει στο απόγειο της καριέρας τους και είχαν λίγο πάνω από 20.000. Ξαναήρθαν το 2010 και έπαιξαν αυτή τη φορά στη Ριζούπολη αν θυμάμαι καλά, με αντίστοιχο αριθμό θεατών, 20-25 χιλιάδες. Εδώ και χρόνια οι Metallica δεν έχουν βγάλει δίσκο που να μετράει σοβαρά, ενώ όλοι οι οπαδοί τους θεωρούν ότι ο κύκλος της δισκογραφίας τους ουσιαστικά έκλεισε στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Επίσης: το stadium rock και το metal έχουν πάψει πια να συγκινούν παγκοσμίως όπως στο παρελθόν. Η έλευση της ραπ και των διαφόρων παρακλαδιών της έχει (δυστυχώς) αντικαταστήσει το ροκ ως την κυρίαρχη μουσική. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι νέα παιδιά δεν θα εξακολουθούν να ακούνε παλαιότερα σπουδαία συγκροτήματα και να τα μαθαίνουν εκ νέου.
Σαν να μην έφτανε αυτό, το εισιτήριο για τη συναυλία είχε 140 ευρώ! Αναρωτιέμαι, την ίδια στιγμή που όλοι γκρινιάζουν για τις τιμές της βενζίνης και των ανατιμημένων προϊόντων, σχεδόν 100.000 άνθρωποι πληρώνουν αυτό το ποσό για να δουν μια μπάντα που έχει ξαναέρθει άλλες δύο φορές στην Ελλάδα σε πολύ καλύτερη για τους ίδιους συγκυρία, σε μία εποχή μάλιστα που το είδος μουσικής που εκπροσωπούν έχει θεωρητικά πάψει να κυριαρχεί. Περίεργα πράγματα…
Προς Θεού, δεν κατηγορώ όσους φαν του συγκροτήματος πήγαν στη συναυλία. Μπορεί να μην τους είχαν δει τις προηγούμενες φορές που είχαν έρθει, μπορεί να ήταν μικροί ακόμα και να είναι όνειρο ζωής να τους δουν τώρα, μπορεί ένας πατέρας να πάρει τον γιο του για να μοιραστούν μαζί μια στιγμή, καμία αντίρρηση. Όμως όσοι φίλοι μου πήγαν μου μετέφεραν ότι δεν είδαν μονάχα αυτό…
Ο αριθμός των σχεδόν 100.000 προφανώς υποδηλώνει ότι για κάποιο ακατανόητο για μένα λόγο, η συναυλία έγινε κοσμικό event στο οποίο έπρεπε όλοι οι μαϊντανοί να δώσουν το παρών. Νομίζω όλοι είδαμε φωτογραφίες από διάφορους celebrities που θυμήθηκαν το πάθος τους για τους Metallica. Διάβασα διάφορα κείμενα που κατακεραυνώνουν όσους γκρινιάζουν για το γεγονός ότι πολλοί άσχετοι με το είδος (και κατά πάσα πιθανότητα με οποιοδήποτε μουσικό είδος) πήγαν στη συναυλία, απλά για να φωτογραφηθούν και να ανεβάσουν ένα στόρι. Αν και εν μέρει συμφωνώ ότι κάθε συναυλία είναι, μεταξύ άλλων, και ευκαιρία για να γνωρίσουν το εκάστοτε συγκρότημα ή μουσικό και κάποιοι που δεν το γνώριζαν ως τώρα, υπάρχουν όρια κοινής λογικής. Αν δεις τον διπλανό σου να έχει βάλει shazam την ώρα που παίζει το Nothing else matters, τότε έχουμε εισέλθει στο πεδίο της φαρσοκωμωδίας. Επίσης αναρωτιέμαι, πόσοι από όσους βρίσκονταν στη συναυλία έχουν τον Αργυρό σαν ringtone στο κινητό τους, και πόσοι από αυτούς θα ξαναπάνε στο ΟΑΚΑ, αυτή τη φορά για τη Βίσση.
Όταν επικρατεί μία «επαρχιώτικη» νοοτροπία, κάθε γεγονός που διαφημίζεται επαρκώς είναι μια ευκαιρία αυτοπροβολής, μια αφορμή να δηλώσεις κι εσύ παρών στα σόσιαλ. Σύμφωνοι, ελευθερία έχουμε, ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει με τα χρήματά του. Μπορείς να πηγαίνεις στους Metallica, το βράδυ να κλείνεις τραπέζι στα μπουζούκια και την επόμενη να κάνεις αίτηση για τιμολόγιο ευάλωτου καταναλωτή. Αλλά αν σε σταματήσει στο φανάρι κάμερα από κάποιο δελτίο ειδήσεων και σου ζητήσει τη γνώμη σου για τις ακριβές τιμές των προϊόντων, πριν αρχίσεις να τα χώνεις, πρόσεξε να κρύψεις το απόκομμα της συναυλίας από το παρμπρίζ…
The post Περί Metallica ο λόγος appeared first on ελculture – Θέατρο, Μουσική, Τέχνη & Πολιτισμός.
Διαβάστε περισσότερα