«Υπάρχουν στιγμές που η φύση και η ένταση των καιρικών φαινομένων ξεπερνούν κάθε ανθρώπινο σχεδιασμό και κάθε επιχειρησιακή δυνατότητα». Αυτή ήταν η βολική δικαιολογία που προέβαλε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης για να δικαιολογήσει την κυβερνητική ανικανότητα να περιορίσει την έκταση της καταστροφής που προκάλεσε η πυρκαγιά στη Βοιωτία και τη Δυτική Αττική.
Πρόκειται για βολική δικαιολογία. Διότι η παντελής αδυναμία, αν όχι πλήρης χρεοκοπία, του «επιτελικού κράτους» να προστατεύσει τα φυσικά και ανθρώπινα οικοσυστήματα από τρομακτικές καταστροφές «δεν έτυχε, πέτυχε», και ο λόγος είναι η ιδεοληπτική δυσανεξία των κυβερνητικών στελεχών προς τις δημόσιες υποδομές. Δεν είναι τυχαίο ότι σε όλες τις περιπτώσεις «φαινομένων» που δοκιμάζουν την αποτελεσματικότητα των δημόσιων υποδομών, οι κυβερνήσεις του Κυρ. Μητσοτάκη απέφυγαν πεισματικά να εκπονήσουν και να υλοποιήσουν σχέδια για την αναβάθμισή τους.
Στην πανδημία απέφυγαν να ενισχύσουν σε μόνιμη βάση, με προσωπικό, κτιριακές και άλλες υποδομές το σύστημα υγείας, εφαρμόζοντας τακτικές «μπαλωμάτων», outsourcing και ατομικής ευθύνης. Το υγειονομικό προσωπικό και οι γιατροί αποθεώθηκαν στα δύσκολα και ύστερα ξεχάστηκαν με τρόπο ντροπιαστικό.
Υστερα, ήρθαν ο «Ντάνιελ» και τα Τέμπη και η κυβέρνηση Μητσοτάκη απέδειξε ξανά ότι δεν μπορεί να μην είναι ο εαυτός της: απέτυχε οικτρά να αξιοποιήσει τον πακτωλό ευρωπαϊκών πόρων του ΤΑΑ, υποσχέθηκε πολλά και έκανε ελάχιστα, αντικατέστησε την ασφάλεια ενισχυμένων δημόσιων υποδομών με την ατομική ευθύνη των ιδιωτικών ασφαλιστικών συμβολαίων έναντι καταστροφών.
Ο απολογισμός είναι τραγικός: η ενίσχυση της Πυροσβεστικής με 7 Canadair, 11 ελικόπτερα Air Tractor, ελικόπτερα βαρέων μεταφορών S64 Skycrane, μη επανδρωμένα αεροσκάφη UAV και 2 αναβαθμισμένα Super Puma για την κατάσβεση πυρκαγιών δεν έγινε ποτέ, η υπογειοποίηση των καλωδίων του ΔΕΔΔΗΕ (του οποίου το εναέριο δίκτυο ευθύνεται αποδεδειγμένα για πρόκληση πυρκαγιών) δεν έγινε ποτέ, ενώ τα έργα που σχεδιάστηκαν για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες του «Ντάνιελ» κρίθηκαν κατά την αναθεώρηση του Ellada 2.0 «εν μέρει μη εφικτά»…
Αντί να προμηθευτούμε εναέρια μέσα πυρόσβεσης με κοινοτικούς πόρους, κάνουμε outsourcing στον ιδιωτικό τομέα και ελπίζουμε σε προσφορές αλληλεγγύης· αντί να προσληφθεί προσωπικό, θυμόμαστε τους πυροσβέστες όταν πεθαίνουν στο πεδίο· αντί να προστατεύουν τους πολίτες και τις περιουσίες τους, τους καλούν να «μείνουν ασφαλείς», αν και κατεστραμμένοι, εγκαταλείποντας τις εστίες τους.
Το τραγικό αποτέλεσμα είναι να χάνονται πλέον όχι μόνο τα δάση, τα φυσικά οικοσυστήματα και οι περιουσίες, αλλά και ανθρώπινες ζωές. Αλλωστε, οι δημόσιες υποδομές δεν παράγουν κέρδος, ενώ αρμόδιος να δώσει λύσεις είναι ο ιδιωτικός τομέας – με το κατάλληλο «μπαξίσι»…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr