Τελευταία νέα
Τροχαίο στο Ηράκλειο – Παρασύρθηκε 70χρονος μαζί με την 6χρονη εγγονή του Βελόπουλος: ”Ο πρωθυπουργός όχι μόνο δεν θέλει να πατάξει τη φοροδιαφυγή αλλά την καλύπτει” Ανδρουλάκης προς επιχειρηματίες: «Έχουμε όραμα για την παραγωγή και την περιφέρεια – Η χώρα αξίζει και μπορεί καλύτερα» Ο Τραμπ ως αντι-Νίξον και η Νέα Αταξία Πραγμάτων Πραγματικότητα κατόπιν παραγγελίας Το Ευρωδικαστήριο αποφασίζει αν θα μπορούν οι πάροχοι AI να χρησιμοποιούν ελεύθερα το δημοσιογραφικό περιεχόμενο Πρόταση Πιερρακάκη για 6G: Την συζητούν οι Ευρωπαίοι – Νέοι πόροι 15 εκατ. ευρώ από το ραδιοφάσμα Τ.Θεοδωρικάκος: Τιμούμε τις γυναίκες και τους άνδρες των Ενόπλων Δυνάμεων Δημοσκόπηση: Το 85,7% δεν θέλει ανεξέλεγκτο πρωθυπουργό – Οι πολίτες δεν έχουν εμπιστοσύνη στους θεσμούς ΕΛΑΣ σε ΠΑΣΟΚ για τη σημαία του Πολυτεχνείου: Η ιστορική μνήμη δεν είναι μικροκομματική αντιπαράθεση Τασούλας για Ένοπλες Δυνάμεις: Είναι ισχυρότερες από ποτέ, μπορούν να αντιμετωπίσουν κάθε απειλή Νέα Αριστερά: Κάλεσμα σε μαζικές κινητοποιήσεις στις 25 Νοεμβρίου ενάντια στην έμφυλη βία – Ζητά κατάργηση της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας
Efsyn.gr

Πραγματικότητα κατόπιν παραγγελίας

Πίσω στο μακρινό μέλλον, στο βασίλειο της Ανάποδης Γης, που ήθελαν να την ισιώσουν (να την κάνουν, από στρογγυλή, επίπεδη), οι άνθρωποι γεννιούνταν γέροι, με ένα μικρό ρολόι στο στήθος. Δεν μετρούσε τις ώρες που θα ζούσαν στο παρελθόν τους έως να πεθάνουν μωρά. Μετρούσε πόση ώρα μπορούσαν να κοιτάζουν το παράλογο δίχως να ουρλιάζουν. Οταν μηδένιζε, τους διόριζαν παρουσιαστές ειδήσεων. Απευθείας!
Πίσω στο μακρινό μέλλον, σε μια συγκεκριμένη χώρα της Ανάποδης Γης, χώρα παμπάλαιη που ήθελε να γίνει ολοκαίνουργια, εκείνο το πρωινό που ο ήλιος έδυσε από την Ανατολή, η μικρή Ελπίδα, ήδη 72 ετών, πήρε το λεωφορείο για το κέντρο, καθώς θα ανακοινωνόταν επιτέλους παγκόσμια ειρήνη – κάτι εξαιρετικά ανάποδο ακόμη και για την ιστορία της Ανάποδης Γης!
Στη μεγάλη αίθουσα, ο αυτοκράτορας της Δύσης, με το κομοδινί μαλλί, είχε κλείσει τα μάτια, ενώ μιλούσε ο αυτοκράτορας της Ανατολής. Κοινώς, τον πήρε κι έγειρε στης σύσκεψης την άκρη. «Η ειρήνη είναι κοντά;» ρώτησε η Ελπίδα. «Ασφαλώς», είπε ο τελετάρχης. «Αρκεί να μην ξυπνήσουμε τον κομοδινί!».
Στη διπλανή αίθουσα κατοικούσε το πλουσιότερο παιδί της αυτοκρατορίας. Ηταν ήδη 55 ετών, αλλά ως έφηβος βαριόταν να παίζει με αυτοκινητάκια κι έπαιζε με τεχνητή νοημοσύνη, κυβερνήσεις και εξουσίες. Γενικά είχε πλάκα όλο αυτό το παιχνίδι, μα τώρα έκλαιγε πάνω από ένα βουνό χρυσάφι, γιατί είχε ξοδέψει 500 εκατομμύρια σε πολιτικούς της Δύσης που έχασαν στις εκλογές κι αισθανόταν βλάκας. Τα δάκρυά του έπεφταν σε κουβάδες, μετατρέπονταν σε μετοχές κι επέστρεφαν στην τσέπη του. «Γιατί πληρώνει τις εκλογές;» απόρησε η Ελπίδα. «Ολοι έχουν μία ψήφο», αποκρίθηκε ο λογιστής. «Αλλά μερικοί μπορούν να την αγοράσουν».
Η Ελπίδα είδε κι απόειδε και κατέβηκε στη μέσα πόλη, που ήταν κάπως προς τα έξω. Στην πλατεία γινόταν η ετήσια Γιορτή του Ψωμιού, της Παιδείας και της Ελευθερίας. Οι φρουροί έδερναν τους εορτάζοντες για να μη χαλάσουν τη γιορτή. Μια κοπέλα, χτυπημένη βαριά στο κεφάλι, είχε μεταφερθεί στο θεραπευτήριο, αλλά οι αστυνομικοί πήγαν να την πάρουν από εκεί και να την παν για ανάκριση, όπως έκαναν και 53 χρόνια πριν. Μόνο που 53 χρόνια πριν, η κοπέλα θα ήταν ήδη νεκρή. Από αυτούς τους νεκρούς που ποτέ δεν υπήρξαν… «Μα χρειάζεται περίθαλψη!» διαμαρτυρήθηκε η Ελπίδα. «Πρώτα θα διαπιστώσουμε αν είχε άδεια να πονέσει», απάντησε ο φρουρός.
Παραδίπλα, στο υπουργείο Υγείας, ο άρχοντας Υγειοφόρος στεκόταν μπροστά σε μια Porsche. Την κοιτούσε με θλίψη: δεν είχε, έλεγε, χρήματα να την αγοράσει. Οι υπήκοοι συγκινήθηκαν. Μερικοί περίμεναν μήνες για γιατρό, αλλά κανείς δεν ρωτούσε πόσους μήνες περίμενε η Porsche τον υπουργό της (άκαρδοι!). «Θα διοργανώσετε έρανο;» ρώτησε η Ελπίδα. «Οχι», απάντησε ο σφουγγοκωλάριος του Υγειοφόρου. «Εχουμε ήδη οργανώσει κράτος. Μην ανησυχείτε, δεσποινίς μου».
Εντελώς ανήσυχη η Ελπίδα συνέχισε να περπατάει. Ξαφνικά, συνάντησε έναν πλανόδιο έμπορο. Πουλούσε καθρέφτες που έδειχναν μόνο όσα δεν ήθελε να δει ο αγοραστής. Στον στρατηγό έδειχναν το αίμα. Στον επενδυτή το δάσος. Στον Υγειοφόρο, νοσοκομεία άδεια από γιατρούς. Ολοι απούλητοι ήταν. «Εσύ τι βλέπεις;» τη ρώτησε ο πλανόδιος. Εκείνη είδε πλήθη ανθρώπων να περνούν βιαστικά μπροστά από όλα τα παραπάνω (τον Τραμπ, τον Μασκ, τον Αδωνη, τους αστυνομικούς που δέρνουν διαδηλωτές), με τα μάτια καρφωμένα στις οθόνες τους. Κάθε τόσο κάποιος σήκωνε το κεφάλι, έλεγε «απίστευτο» και συνέχιζε. Ο καθρέφτης ράγισε. Οχι, όχι από θυμό. Από συνήθεια.
Κανείς δεν σταμάτησε να μαζέψει τα κομμάτια.

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...