Οι τοπικές εκλογές στο ομόσπονδο κρατίδιο της Σαξoνίας – Ανχάλτης στις 6/9 έχουν προεξοφλημένο αποτέλεσμα, καθώς το 40% των ψηφοφόρων δηλώνει ότι θα ψηφίσει την ακροδεξιά Εναλλακτική.
Με τα ποσοστά της Aκρας Δεξιάς να εκτοξεύονται σε όλη τη χώρα είναι βέβαιο ότι οι κάλπες της 6/9 θα λειτουργήσουν σαν πρόβα τζενεράλε εθνικής εκλογικής αναμέτρησης. Από τη Βαυαρία μέχρι το Βερολίνο αυτές οι τοπικές εκλογές επικεντρώνονται σε ένα ερώτημα: τι θα κάνει η κυβερνώσα σήμερα CDU και η βαυαρική της πτέρυγα CSU;
Θα συμμαχήσει με την Εναλλακτική ακόμη και ως ήσσων εταίρος, καθώς η Ακροδεξιά προβάλλει να έχει την πρωτοκαθεδρία με σαφές προβάδισμα;
Οι μετεκλογικές αντιπαραθέσεις στη Γερμανία, αν διαμορφώσουν τις συνθήκες αποδοχής της Εναλλακτικής ως κανονικότητας, θα επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό την προεδρική εκλογή στη Γαλλία την προσεχή άνοιξη. Αν η Ιταλία, η Γερμανία και πιθανόν η Βρετανία σπεύσουν να θεωρήσουν την Ακροδεξιά ως κανονικότητα, πού είναι το πρόβλημα για τη Γαλλία;
Το κύριο επιχείρημα των οπαδών της συμπερίληψης της Ακροδεξιάς στη δημοκρατική κανονικότητα είναι ότι πρόκειται για ένα φαινόμενο σαφώς διαφοροποιημένο από τον φασισμό και τον ναζισμό του Μεσοπολέμου.
Η ιστορική πραγματικότητα βρίσκεται στους αντίποδες, καθώς φασισμός και ναζισμός ανήλθαν στην εξουσία με διαδικασίες άψογης κοινοβουλευτικής ευταξίας. Τον Οκτώβριο του 1922, ενώ βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη η πορεία προς τη Ρώμη που είχε οργανώσει το Εθνικό Φασιστικό Κόμμα για τη βίαιη κατάληψη της εξουσίας, ο βασιλιάς Βιτόριο Εμανουέλε όρκισε τον Μουσολίνι πρωθυπουργό με τη Βουλή να του δίνει ψήφο εμπιστοσύνης.
Παρόμοιο σκηνικό έντεκα χρόνια μετά στο Βερολίνο, όταν στο περιβάλλον του προέδρου Χίντεμπουργκ επικράτησαν οι οπαδοί της αντιμετώπισης του Χίτλερ ως κανονικότητας.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr