Κρίσιμες προϋποθέσεις για την υπεράσπιση της εργατικής τάξης, η ανασυγκρότηση του απισχνασμένου συνδικαλιστικού κινήματος και η υποχρέωση της Αριστεράς να επαναφέρει τα συμφέροντα των εργαζομένων στο επίκεντρο των πολιτικών αναδείχθηκαν σε εκδήλωση που διοργάνωσε η εφημερίδα «Η Εποχή» προχθές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Εκπρόσωποι πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων σωματείων από διαφορετικούς κλάδους μίλησαν για τις ακραίες συνθήκες κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, εξαιτίας αφενός της διάλυσης των εργασιακών δικαιωμάτων πριν και κυρίως επί της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και αφετέρου των συναινετικών, γραφειοκρατικοποιημένων και αποριζοσπαστικοποιημένων τακτικών στα εσωτερικά μέτωπα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αντεργατικής εργοδοτικής πρακτικής έφερε ο πρόεδρος του σωματείου των μηχανοδηγών (ΠΕΠΕ) Κώστας Γενιδούνιας.
Συσχετισμοί
Σε παρέμβασή του κατήγγειλε την απόπειρα αλλαγής συσχετισμών στους συνδικαλιστές μέσω προσλήψεων, αφού η προηγούμενη μέσω απολύσεων έπεσε στο κενό.
Μιλώντας για την πρόκληση μαζικοποίησης και ανανέωσης του συνδικαλισμού, ο πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων στην Επιθεώρηση Εργασίας, Γιάννης Μιχάλας, τόνισε την ανάγκη ένα σωματείο να βρίσκεται σε ετοιμότητα, προκειμένου να προβλέπει τις εξελίξεις, να καταθέτει δικές του προτάσεις και να διαμορφώνει τον διάλογο, πριν ο κυρίαρχος λόγος του εργοδότη επιβάλει την ατζέντα και τους όρους της αντιπαράθεσης.
Τη μεγάλη απόσταση από το παραπάνω υπόδειγμα εξήγησε η Γιώτα Λαζαροπούλου από το Διοικητικό Συμβούλιο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, τονίζοντας την ανάγκη της προώθησης ενός μαχητικού συνδικαλισμού, που συντονίζει τις αντιστάσεις των εργαζομένων σε κλαδικά ζητήματα, αλλά και για την ακρίβεια, τον πόλεμο, τον ρατσισμό.
Ο πρόεδρος της Ενωσης Λιμενεργατών ΟΛΠ έθιξε, μεταξύ άλλων, την ευεργετική επίδραση της κινηματικής παρακαταθήκης, θυμίζοντας τις θετικές αναπαραστάσεις στο συλλογικό υποκείμενο από την παμπειραϊκή πρωτοβουλία ενάντια στην πρώτη απόπειρα ιδιωτικοποίησης του λιμανιού, που αποδίδει μέχρι σήμερα καρπούς σε νεότερους συναδέλφους του.
Την πολύπλευρη εμπειρία του και τα προβλήματα από πολλές καθημερινές παρεμβάσεις για την τήρηση των ωραρίων και των μέτρων ασφαλείας κατά την τελευταία δεκαετία δράσης του Εργατικού Κέντρου Σαλαμίνας μετέφερε ο επικεφαλής του, Γιώργος Κατωπόδης, υπογραμμίζοντας ότι αυτό κατόρθωσε να διατηρήσει την αυτονομία του, χωρίς να υπόκειται σε κομματική χειραγώγηση και καθοδήγηση.
Στην ανάγκη για ευρύτερες κοινωνικές συμμαχίες μπροστά στην υποχώρηση της δημοκρατίας στον χώρο εργασίας, που επηρεάζει τη δημοκρατική συμπεριφορά συνολικά, συνέκλιναν οι ομιλητές του δεύτερου πάνελ, φέρνοντας ως παράδειγμα την άνοδο της Ακροδεξιάς στη Γερμανία.
Δεν μπορεί να υπάρχει πραγματική δημοκρατία στην κοινωνία όταν ο εργαζόμενος βιώνει αυταρχισμό μέσα στον χώρο εργασίας, επεσήμανε ο Απόστολος Καψάλης, τονίζοντας ότι η προώθηση των συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων πρέπει να γίνει ξανά κεντρική διεκδίκηση της Αριστεράς.
Ταξική συνείδηση
Τον ρόλο των συνδικάτων στη δυνατότητα συγκρότησης ταξικής συνείδησης σημείωσε, μεταξύ άλλων, η ομότιμη καθηγήτρια Κοινωνιολογίας Αλεξάνδρα Κορωναίου, ενώ ο δημοσιογράφος Αντώνης Νταβανέλος σημείωσε ότι η απορρύθμιση της εργασίας δεν αποσκοπεί μόνο στην αύξηση της κερδοφορίας αλλά και στη μείωση της δυνατότητας των εργαζομένων να οργανώνονται και να αγωνίζονται συλλογικά.
Τέλος, ο γραμματέας της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, έδωσε μεγαλύτερη έμφαση στην ανάγκη αποκατάστασης μιας κοινής γλώσσας και μιας κουλτούρας συνεργασίας ανάμεσα στις διαφορετικές δυνάμεις της Αριστεράς και ανάμεσα στην Αριστερά και τα συνδικάτα.
Τη συζήτηση συντόνισαν ο Αντώνης Αρχοντής από τη Β΄ ΕΛΜΕ Πειραιά, ο Χρήστος Γιαμπουράνης από το Εργατικό Κέντρο Αθήνας και η δημοσιογράφος Αννέτα Καββαδία.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr