Γεννημένος, σαν σήμερα (8/8) το 1981 στο βασίλειο των τραπεζών, την Ελβετία, είχε παραστάσεις και βιώματα από μεγαλόσχημους καταθέτες. Δεν το αρνήθηκε ποτέ. Ούτε πέρυσι, όταν ο Ρότζερ Φέντερερ, τρία χρόνια μετά την αποχώρησή από την ενεργό δράση εντάχθηκε στη λίστα του «Forbes» με τους «δισεκατομμυριούχους αθλητές όλων των εποχών». Αναγκαία η υπόμνηση: εκατομμυριούχος τρία χρόνια μετά την απόφαση του να πει «αντίο» στα γήπεδα…
Προφανώς το απόθεμα πλούτου ήταν αρκετό για την ίδια ανάδειξη. Ο έβδομος αθλητής-Μίδας, με κριτήριο τον χρόνο, τη σειρά ένταξης του και όχι το εύρος του πλούτου. Από την έναρξη της επαγγελματικής πορείας του (1998) με τη ρακέτα του τένις στο χέρι, οι νίκες του -κάποιες από αυτές έχουν μείνει σημεία αναφοράς στην ιστορία της αντισφαίρισης- ήταν χρυσοφόρες. Πριν από δύο χρόνια η περιουσία του υπολογίστηκε πως ξεπερνούσε το ένα δισεκατομμύριο δολάρια! Ευρύς οικονομικός κύκλος, ως γνωστόν, συνοδεύει τη συγκεκριμένη αθλητική οικογένεια. Τένις, το παιχνίδι της υψηλής τάξης σε όλες τις εποχές, μαγνητίζει ισχυρούς χρηματοδότες για ευνόητους λόγους.
Γιος Γερμανοελβετού και Νοτιοαφρικανής, η οικογένειά του, μέσης οικονομικής επιφάνειας (με κριτήριο τα ελβετικά δεδομένα) είδε τον γεννημένο στη Βασιλεία, Ρότζερ, να θρέφει ποδοσφαιρικά όνειρα ώς την ηλικία των έξι ετών. Ξέρει μπάλα κατά το κοινώς λεγόμενο. Τον θυμόμαστε να παίζει ποδόσφαιρο με καλή τεχνική και έλεγχο της μπάλας σε παιχνίδια φιλανθρωπικού χαρακτήρα στη διάρκεια της εκκωφαντικής πορείας του ως τενίστας, παρά τις συχνά αυστηρές συστάσεις προπονητή και βέβαια χορηγών του να μην παίξει υπό τον φόβο τραυματισμών. Ακόμη κι αν δεν τα έδινε όλα με τάκλιν και παρακινδυνευμένες ενέργειες, με ή χωρίς την μπάλα στα πόδια, ήταν φανερό πως δίκαια ως παιδί συντηρούσε τον στόχο να γίνει ποδοσφαιριστής. Ποιος; Ο θεωρούμενος «καλύτερος τενίστας όλων των εποχών» από πολλούς ειδήμονες.
Είπε «αντίο» με νίκη απέναντι στον φίλο και μεγάλο -μαζί με τον Νόβακ Τζόκοβιτς βέβαια αντίπαλο- Ράφα Ναδάλ. Εβαλε, μέσα σε συγκίνηση, τελεία και παύλα στην πορεία του με 20 κερδισμένες κορυφαίες διοργανώσεις, τα λεγόμενα «Grand Slam». Τότε (2022) είχε ανακοινωθεί και επίσημα πως «τα κέρδη του από τα έπαθλα αγγίζουν τα 130 εκατομμύρια δολάρια». Οι μεγάλοι αντίπαλοί του, την ίδια εποχή, είχαν ακόμη περισσότερα: Τζόκοβιτς (188 εκατ. δολ.), Ναδάλ (134 εκατ. δολ.).
Οι δυο άλλοι μονομάχοι, ποτέ, μαζί με την αναγνώριση της αξίας του, δεν κρύβουν (ακόμη το λένε) πως ζηλεύουν τον Φέντερερ για τη «διαχείριση των επιτυχιών του», τις προσοδοφόρες συμφωνίες του με χορηγούς: πολυετής συμφωνία με εταιρεία αθλητικών ειδών, δεκαετής συμφωνία-χρυσωρυχείο ύψους 300 εκατ. δολ. με εταιρεία εκτός αθλητισμού, βρισκόμενη σε ισχύ, από το 2018, μαζί με την επένδυσή του σε ελβετική εταιρεία αθλητικών παπουτσιών. Κατέχει μέχρι σήμερα το 3% της ίδιας εταιρείας, με κεφαλαιοποίηση υπολογίσιμη σε 15 δισ. δολάρια. Επίσης έχει τον τίτλο «πρεσβευτή» και άλλων έξι (!) μεγάλων εταιρειών, ανάμεσα τους η επένδυση-σύμπραξη με τον φίλο του και οδηγό της Φόρμουλα 1, Λιούις Χάμιλτον. Ετσι επήλθε η εκτόξευση των κερδών του.
Αθηναϊκός εφιάλτης…
Αεικίνητος και εντός αγωνιστικού χώρου. Οι έντεκα τίτλοι του στο μονό ήταν οι περισσότεροι από κάθε άλλο παίκτη στις δεκαετίες ’90 και 2000, είχε πάρει με 74 νίκες, έξι ήττες το σχετικό ρεκόρ από τον Ιβάν Λεντλ. Δεξιόχειρας, έπαιζε μόνο με το ένα χέρι. Γιόρτασε 103 τίτλους, 1251 οι νίκες, 275 οι ήττες. Κατακτητής σε οκτώ Ουίμπλεντον (2003-7, 2009, 2012, 2017), έξι Αυστραλιανά Open (2004, 2006-7, 2010, 2017-8), πέντε Aμερικανικά Open (2004-8), ένα Ρολάν Γκαρός (2009), χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες (2012 Λονδίνο), έξι νίκες και σε τελικούς τουρνέ ΑΤP (2003-7, 2012, 2017). Τον είχαμε πλησιάσει το 2004, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, αλλά δεν είχε όρεξη για πολλά λόγια… Ευνόητη αντίδραση! Ηταν τότε ο νούμερο 1 της παγκόσμιας κατάταξης, είχε έρθει ως το μεγάλο φαβορί για το χρυσό μετάλλιο, αλλά έπεσε θύμα μεγάλης έκπληξης. Τέτοια ήταν η ήττα του στον δεύτερο γύρο από τον 18χρονο Τσέχο, Τόμας Μπέρντιχ…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr