Έναν χρόνο πριν από τη λήξη της θητείας του, ο γ.γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, πραγματοποίησε διήμερη επίσκεψη στην Κύπρο με στόχο να διερευνήσει την πιθανότητα για επανέναρξη διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού, μετά την αποτυχία στο Κραν Μοντανά το 2017. Κατά βάση, δεν υπάρχει κάποιο νέο στοιχείο που θα μπορούσε να λειτουργήσει καταλυτικά για την επίλυση, ενώ το ζήτημα της πολιτικής ισότητας, κεντρικό για τους Τουρκοκύπριους και την Άγκυρα, παραμένει ένα αγκάθι που δεν δείχνει να μπορεί να ξεπεραστεί. Ακόμη και οι δηλώσεις του γ.γ. με την εξαγγελία μιας νέας πενταμερούς χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα, «όταν υπάρξει η αναγκαία προετοιμασία», δείχνουν ότι τίποτα συγκεκριμένο δεν είχε να προτείνει.
Είναι γεγονός ότι οι γεωπολιτικές εξελίξεις έκαναν τις Βρυξέλλες να ξαναδούν το θέμα της Τουρκίας και κυρίως τη νέα τελωνειακή ένωση. Η Τουρκία προσεγγίζει την Ε.Ε. κυρίως στα αμυντικά, αλλά έτσι ξανανοίγει συνολικά το ζήτημα των ευρωτουρκικών σχέσεων. Μια επανέναρξη των συζητήσεων θα δείξει σε όλους ότι η Τουρκία σταθερά επιδιώκει τη λύση. Σίγουρα μια επανέναρξη δεν θα χαροποιούσε το Ισραήλ ειδικά σε μια φάση που οι σχέσεις με την Τουρκία βρίσκονται στο ναδίρ, ενώ, αντίθετα, αναπτύσσονται ταχύτατα με την Κυπριακή Δημοκρατία. Αλλά ο «κίνδυνος» θα μπορούσε να έρθει από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού αν ο πρόεδρος Τραμπ βάλει στο ραντάρ του την Ανατολική Μεσόγειο και το Κυπριακό και αποφασίσει να προσθέσει την επίλυσή του στο «palmares» των δήθεν επιτυχιών του. Με τη θερμή σχέση του με τον Ερντογάν, το τι θα μπορούσε να προκύψει είναι μάλλον ανησυχητικό.
Τα μέρη αλλά και ο γ.γ., για τους δικούς τους λόγους ο καθείς, έχουν συμφέρον να δείξουν ότι η διαπραγμάτευση μπορεί να συνεχιστεί. Οσο μπορεί να ξαναρχίσει η συζήτηση δεν έχουν τελειώσει όλα, ή τουλάχιστον έτσι θα ήθελαν τα μέρη να δείξουν.
Παλιοί και νέοι παίκτες, παλιό παιχνίδι. Οι τέσσερις πλευρές (Ελλάδα, Κυπριακή Δημοκρατία, Αγκυρα και Κατεχόμενα) έχουν τις στρατηγικές τους, τις στοχεύσεις τους, εντός και εκτός της διαπραγμάτευσης, ενώ οι ελπίδες είναι ισχνές. Ο χρόνος δεν λειτουργεί εξάλλου υπέρ μια δίκαιης λύσης. Αν μια αρχή των διαπραγματεύσεων επαληθεύεται διαρκώς είναι ότι κάθε χαμένη διαπραγμάτευση ξεκινά πάντα από χειρότερους όρους. Το Κυπριακό, και η ελπίδα «μιας βιώσιμης και δίκαιης λύσης», δεν αποτελεί δυστυχώς εξαίρεση.
*Καθηγήτρια Συγκριτικής Πολιτικής, κοσμήτορας της Σχολής Διεθνών Σπουδών, Επικοινωνίας και Πολιτισμού, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr