Στα 59 του χρόνια έφυγε ξαφνικά από τη ζωή, προχθές, ο Στάθης Παρχαρίδης, τραγουδιστής, λυράρης και ένας από τους χαρακτηριστικότερους εκπροσώπους της ποντιακής μουσικής παράδοσης. Ο θάνατός του από ανακοπή καρδιάς προκάλεσε σοκ στον κόσμο της μουσικής και σε όσους τον παρακολουθούσαν γνωρίζοντας από τη δισκογραφία και τις ζωντανές εμφανίσεις του το ταλέντο και την αφοσίωσή του στην παράδοση που κληρονόμησε από την οικογένειά του και την καταγωγή τους – από την Τραπεζούντα και ειδικότερα από την περιοχή Καπίκιοϊ της Ματσούκας.
Γεννημένος στις 2 Απριλίου 1967 στην Κοζάνη, ο Παρχαρίδης μεγάλωσε μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η μουσική δεν ήταν απλώς καλλιτεχνική δραστηριότητα αλλά τρόπος διατήρησης της μνήμης και ενός ολόκληρου τρόπου ζωής. Ξεκίνησε ως αυτοδίδακτος στην ποντιακή λύρα και στη συνέχεια πέρασε επαγγελματικά στο τραγούδι, έχοντας στα πρώτα του βήματα στο πλευρό του τον αδελφό του Αλέξη – επίσης γνωστό ερμηνευτή των ποντιακών. Η μουσική παράδοση ήταν περισσότερο κι από παρούσα στην καθημερινότητα της οικογένειας, αφού ο παππούς του, Ευστάθιος, γνωστός ως «Γραντζάς», ο πατέρας του Αναστάσιος και ο θείος του Χρήστος («Τσαφέτας») είχαν επίσης σχέση με την ποντιακή μουσική.
Στην πορεία συνεργάστηκε με τη δισκογραφική εταιρεία VASIPAP και κυκλοφόρησε προσωπικές δουλειές, μεταξύ των οποίων τα «Το γεσιρόπον», «Μια βραδιά με τον Στάθη Παρχαρίδη» και «Το φεγγιτοβέρ’». Συμμετείχε επίσης σε συλλογικές παραγωγές της ποντιακής δισκογραφίας, όπως οι «Σην πλατείαν χορεύ’νε» και «Κωφά ας έσαν τ’ ωτία μ’».
Παράλληλα ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα στη ζωντανή μουσική σκηνή. Εμφανίστηκε σε ποντιακά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, μεταξύ άλλων στα «Κορτσόπον», «Λεμόνα», «Δυτικό Μέγαρο», «Μίθριο», «Αυλαία», «Παρακάθ’» και «Ζιλ». Η δραστηριότητά του δεν περιορίστηκε στην Ελλάδα. Πραγματοποίησε εμφανίσεις και περιοδείες για τις κοινότητες της ποντιακής ομογένειας στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ελβετία, τη Σουηδία, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία.
Ιδιαίτερο μέρος της δραστηριότητάς του αφορούσε όμως και την ενασχόλησή του με τη μετάδοση, διδασκαλία και τελικά επιβίωση της ποντιακής μουσικής και παράδοσης. Εργάστηκε ως χοροδιδάσκαλος και χοράρχης σε συλλόγους της Δυτικής Μακεδονίας, συμμετείχε στη διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων και παρέδιδε μαθήματα ποντιακής λύρας. Έτσι ενέπνευσε και τον γιο του, Αναστάσιο Παρχαρίδη, ο οποίος έχει ήδη ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του στον χώρο του ποντιακού τραγουδιού, κρατώντας ζωντανή τη μουσική κληρονομιά της οικογένειας.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr