Στο Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου περνά πλέον η υπόθεση της αποφυλάκισης του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, μετά την αναίρεση που άσκησε η Εισαγγελία του ανώτατου δικαστηρίου κατά του σχετικού βουλεύματος, σε μια πράξη που ξεφεύγει από το νομικό σκέλος της υπόθεσης, δίνοντάς της ξεκάθαρη πολιτική χροιά και εξαλείφοντας με προκλητικό τρόπο τον ορισμό της διάκρισης των εξουσιών.
Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Σοφοκλής Λογοθέτης, ανατρέποντας βασικές αρχές του ποινικού δικαίου και πατώντας πάνω στην προ επταετίας άκρως προβληματική και φωτογραφική αλλαγή του Ποινικού Κώδικα, με αφορμή την αίτηση αποφυλάκισης του Δημήτρη Κουφοντίνα το 2019, υποστηρίζει ότι δεν έχει συμπληρωθεί ο απαιτούμενος χρόνος πραγματικής έκτισης της ποινής που προβλέπεται για πολυϊσοβίτες, αμφισβητώντας έτσι τη νομιμότητα της υπό όρους απόλυσής του.
Τότε οι δικαστές έκριναν, με τρόπο εντελώς παράλογο, πως η έλλειψη ρητής αναφοράς στον προηγούμενο Π.Κ. σε πολυϊσοβίτες δημιουργούσε το περιβόητο κενό νόμου, το οποίο καλυπτόταν νομολογιακά από τα δικαστήρια. Οπως ισχυρίζονταν, μάλιστα, το εν λόγω κενό καλύφθηκε από τον Ποινικό Κώδικα του 2019, που αναφέρεται στον όρο πολυϊσοβίτες και λέει πως μπορούν να ζητήσουν την υφ’ όρον απόλυσή τους στα 25 χρόνια πραγματικής έκτισης ποινής (άρθρο 105Β παρ. 6 Π.Κ.).
Συγκεκριμένα, στην αναίρεση αμφισβητείται η επάρκεια της αιτιολογίας για την υφ’ όρον απόλυση. Το δικαστικό συμβούλιο στηρίχθηκε κυρίως στη συμπεριφορά που επέδειξε ο Γιωτόπουλος κατά τη διάρκεια της κράτησής του, στην τήρηση των αδειών που του είχαν χορηγηθεί, αλλά και στην ακαδημαϊκή του πορεία, ενώ ταυτόχρονα έκανε λόγο για «υποδειγματική συμπεριφορά» και για στοιχεία που δείχνουν δυνατότητα ομαλής κοινωνικής επανένταξης, κρίνοντας ότι δεν προκύπτει κίνδυνος τέλεσης νέων αδικημάτων και ότι η συνέχιση της κράτησής του δεν είναι πλέον απολύτως αναγκαία.
Ωστόσο, η εισαγγελική αναίρεση, η οποία υπεισέρχεται στην ανέλεγκτη κρίση του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά, υποστηρίζει ότι τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο βούλευμα αφορούν κυρίως μια εξωτερικά καλή συμπεριφορά και όχι επαρκή απόδειξη ουσιαστικής ηθικής μεταστροφής του κρατουμένου. Κατά την επιχειρηματολογία που αναπτύσσεται, η καλή διαγωγή δεν μπορεί να εξαντλείται στην τυπική συμμόρφωση προς τους κανόνες του σωφρονιστικού καταστήματος, αλλά πρέπει να αποδεικνύει σε βάθος αλλαγή προσωπικότητας και απουσία κινδύνου υποτροπής. Με ένα λογικό άλμα, αναφερόμενος σε έναν άνθρωπο 82 χρόνων, ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου υποστηρίζει πως το Συμβούλιο δεν προχώρησε σε ειδικότερες διαπιστώσεις που να αποκλείουν το ενδεχόμενο η συμπεριφορά αυτή να υπαγορεύεται αποκλειστικά από την επιδίωξη της αποφυλάκισης και να είναι προσχηματική.
Η υπόθεση αναμένεται να εξεταστεί το πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου και, εφόσον η αναίρεση γίνει δεκτή, ο Αλ. Γιωτόπουλος θα επιστρέψει στη φυλακή για λίγους ακόμα μήνες, αφού το 2027 συμπληρώνει την 25ετία, το ανώτατο όριο που μπορεί κάποιος να παραμείνει έγκλειστος στις ελληνικές φυλακές.
«Αρχή της σκοπιμότητας»
Βάνα Καμηλάρη, συνήγορος Αλ. Γιωτόπουλου
Η ασκηθείσα αναίρεση έχει υπαγορευτεί από την αρχή της σκοπιμότητας και όχι της νομιμότητας. Η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου επέδειξε άμεσα αντανακλαστικά στην προκειμένη περίπτωση, τέτοια που δεν είχε επιδείξει σε άλλες περιπτώσεις για τις οποίες υπήρχε και έντονη κοινωνική απαίτηση.
Οσον αφορά το κενό νόμου που επικαλείται η συγκεκριμένη πρόταση σε σχέση με τον προϊσχύσαντα Ποινικό Κώδικα, λεκτέο είναι ότι αυτό προσκρούει στην πραγματικότητα ότι εκατοντάδες πολυϊσοβιτών αποφυλακίστηκαν δυνάμει της συγκεκριμένης διάταξης η οποία κρίθηκε εφαρμοστέα ως η ευνοϊκότερη. Επιπλέον, και στην περίπτωση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου όλα τα Συμβούλια Πλημμελειοδικών και Εφετών ουδέποτε αμφισβήτησαν ότι εφαρμογή στη δική του περίπτωση έχει ο προϊσχύσας Ποινικός Κώδικας ως ο ευνοϊκότερος.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr