Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει βρεθεί κατά καιρούς στο στόχαστρο σφοδρής και ακραίας κριτικής για μια σειρά από… θέματα κατά την περίοδο της πρωθυπουργίας του και συνολικά αυτήν τη δεκαετία της παραμονής του στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.
Συνοπτικά
Πολιτικό ένστικτο: Η διαδρομή του Κυριάκου Μητσοτάκη, οι εσωκομματικοί ελιγμοί και η οικοδόμηση της ηγεμονίας του στη ΝΔ.
Προβληματισμός για το μέλλον: Η αποδόμηση της αυτοδυναμίας, η μέριμνα για την υστεροφημία του και τα διλήμματα των επόμενων εκλογών.
Το δίδυμο της διαδοχής: Η «εγκάρδια συνεννόηση» ανάμεσα στον Νίκο Δένδια και τον Κυριάκο Πιερρακάκη στο παρασκήνιο.
Συλλογική ηγεσία: Το μοντέλο συνεργασίας που αποσκοπεί στη διατήρηση της εσωκομματικής συνοχής και της πολιτικής κυριαρχίας.
Ανακάλυψε όλες τις λεπτομέρειες παρακάτω…
Εκείνο, ωστόσο, που δύσκολα δεν θα του αναγνωρίσουν οι επικριτές του είναι η αντίληψη περί της εσωκομματικής πραγματικότητας, που από το ξεκίνημα της προηγούμενης δεκαετίας κιόλας του επέτρεψε να αποφύγει… επικίνδυνες καταστάσεις και να οικοδομήσει σταδιακά και μεθοδικά την επακόλουθη προσωπική πολιτική ηγεμονία του.
Όταν η αδελφή του, Ντόρα Μπακογιάννη, μετά τη διαγραφή της από τον Αντώνη Σαμαρά, αποχώρησε από τη Νέα Δημοκρατία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν την ακολούθησε. Κράτησε στη ΝΔ επαρκή αριθμό μητσοτακικών ψήφων στη Β’ Αθηνών, ώστε το κόμμα της Ντόρας Μπακογιάννη να μην μπει στη Βουλή και η ίδια να υποχρεωθεί στη συνέχεια να επιστρέψει, δίνοντας τα χέρια με τον Αντώνη Σαμαρά. Ο τελευταίος προώθησε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ως… ανταμοιβή, καθώς τον διόρισε κορυφαίο υπουργό των κυβερνήσεων του (στο Διοικητικής Μεταρρύθμισης την περίοδο 2012 – 2015), ενώ στη συνέχεια διαδραμάτισε τον καθοριστικότερο ρόλο ώστε ο γιος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη να επικρατήσει του Βαγγέλη Μεϊμαράκη στη μάχη για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, τον Ιανουάριο του 2016.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, λοιπόν, έχει αποδείξει στην πράξη ότι… πιάνει κλίμα. Γι’ αυτό και είναι εξαιρετικά προβληματισμένος, έως ανήσυχος, για την πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί σήμερα, αφού η αποδόμηση και η εξασθένηση της προσωπικής πολιτικής ηγεμονίας του τείνει να παγιωθεί και να επιδεινωθεί. Μάλιστα, με τη Νέα Δημοκρατία πολύ μακριά από την αυτοδυναμία, η προοπτική να ηγηθεί ο ίδιος μιας κυβέρνησης συνεργασίας μετά τις εκλογές φαντάζει ως η περισσότερο αδύναμη.
Ο σημερινός πρωθυπουργός αντιλαμβάνεται ακόμη ότι με τις επιλογές του το επόμενο διάστημα, και μετά τις πρώτες κάλπες, θα επηρεάσει καθοριστικά την υστεροφημία του. Γι’ αυτό και είναι περισσότερο προσεκτικός. Δεν επιθυμεί να χαρακτηριστεί παράγοντας αστάθειας, επιμένοντας να ηγηθεί ο ίδιος μιας κυβέρνησης συνεργασίας μετεκλογικά, όταν… κανένας άλλος δεν θα το δέχεται, από την άλλη, όμως, δεν μπορεί και να γίνει… Σημίτης, δηλαδή να παραδώσει την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας ως «θαμπό δαχτυλίδι» σε κάποιον «δικό του άνθρωπο», όπως, για παράδειγμα, τον Κωστή Χατζηδάκη, ώστε να αποτρέψει μια στρατηγική ήττα της ιστορικής παράταξης της Κεντροδεξιάς στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές.
Όσοι γνωρίζουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη και μπορούν να κρίνουν και να αποτιμήσουν δίκαια και αντικειμενικά τη διαδρομή του στοιχηματίζουν ότι από το βράδυ των πρώτων εκλογών ο σημερινός πρωθυπουργός θα κάνει το χρέος του προς τη χώρα και την παράταξη, εφόσον τα αποτελέσματα δεν είναι τα επιθυμητά. Μέχρι τότε, βέβαια, θα δώσει με αυτοπεποίθηση τη μάχη για μια τρίτη τετραετία στην εξουσία.
Και μετά; Η επόμενη μέρα για τη Νέα Δημοκρατία δεν θα είναι εύκολη και δεν φαντάζει και αυτονόητη, η ιστορική παράταξη της Κεντροδεξιάς, ωστόσο, έχει αποδείξει ότι λειτουργεί ως συντεταγμένος οργανισμός σε κάθε μετάβαση.
Όσοι παρατηρούν προσεκτικά τις κυκλωτικές κινήσεις που ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη στο παρασκήνιο για το σκηνικό που θα διαμορφωθεί στη μάχη για τη διαδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία του κόμματος καταγράφουν μια «εγκάρδια συνεννόηση» ανάμεσα στα δύο απόλυτα φαβορί, τον Κυριάκο Πιερρακάκη και τον Νίκο Δένδια.
Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας κινούνται συμβιωτικά και… συνεργατικά, σε ένα μόρφωμα «συλλογικής ηγεσίας», που θα διασφαλίσει ότι η Νέα Δημοκρατία θα αποφύγει τους εσωκομματικούς κλυδωνισμούς και θα ανανεώσει την πολιτική κυριαρχία της, διευρύνοντας την κοινωνική και εκλογική απήχησή της μετά την ολοκλήρωση της εποχής του Κυριάκου Μητσοτάκη στα ηνία της.
Πιερρακάκης και Δένδιας δεν έχουν αντίπαλο σε επίπεδο δημοφιλίας και αποδοχής, τόσο από την ευρύτερη κοινωνία όσο και εσωκομματικά. Οι δύο τους, ταυτοτικά, πολιτικά και ιδεολογικά, μοιάζουν να συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον, με την άθροιση δυνάμεων να λειτουργεί ενισχυτικά για τις προοπτικές της Νέας Δημοκρατίας για το μέλλον.
Το δίδυμο Πιερρακάκη – Δένδια προκαλεί ήδη πονοκέφαλο στους πολιτικούς αντιπάλους της Κεντροδεξιάς, καθώς θα τοποθετηθεί συντεταγμένα απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος προβάλλει ήδη ως ο αδιαφιλονίκητος κυρίαρχος στον χώρο της αντιπολίτευσης. Προκαλεί, όμως, πονοκέφαλο και στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, με τους υπόλοιπους φιλόδοξους «δελφίνους» να αντιλαμβάνονται ότι θα πρέπει να βρουν… κώδικα συνεννόησης μαζί τους και να παρκάρουν στο απώτερο μέλλον τις προσωπικές ηγετικές φιλοδοξίες τους.
Φωτό: ΤΟ ΠΑΡΟΝ/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Ακολουθήστε το paron.gr στο Google News
➜
Ακολουθήστε το paron.gr στο MSN
➜
The post «ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ» ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗ – ΔΕΝΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΣΤΗ ΝΔ appeared first on ΤΟ ΠΑΡΟΝ.
Διαβάστε περισσότερα