Στην ιστορική τριμερή συνάντηση κορυφής της 19ης Νοεμβρίου 2026 στη Σενζέν της Κίνας οι ηγέτες των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ και της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, είπαν αρκετά, συμφώνησαν σε κάποια και αποσιώπησαν τα περισσότερα από τα μεγάλα προβλήματα της ανθρωπότητας.
Μεταξύ αυτών για τα οποία συμφώνησαν ήταν ο έλεγχος των πυρηνικών, η αλλαγή του ΟΗΕ -χωρίς να εξειδικευτεί προς ποια κατεύθυνση θα γίνει- ερήμην της παγκόσμιας κοινότητας την οποία εκπροσωπεί ο ΟΗΕ, ο περιορισμός και ο έλεγχος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, προφανώς προκειμένου να πάψουν να διώκονται οι Πούτιν και Νετανιάχου για τις φρικαλεότητες στην Ουκρανία και την Παλαιστίνη.
Και βέβαια εκείνο για το οποίο συμφώνησαν πανηγυρικά οι τρεις ισχυρότεροι του πλανήτη ήταν η αύξηση της παραγωγής και της προσφοράς πετρελαιοειδών. Το περίφημο δόγμα Τραμπ «drill, baby, drill» που νομιμοποίησε τις εξορύξεις ορυκτών καυσίμων σε εποχή επελαύνουσας κλιματικής αλλαγής και ενώ η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα έχει πολλαπλά κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για την ανησυχητική υπερθέρμανση, νομιμοποιείται τώρα και σε παγκόσμια κλίμακα από τους τρεις ηγέτες. Που με τον τρόπο αυτό ξαναμοιράζουν τον πλανήτη, όπως κάποτε στη Γιάλτα, σύμφωνα με τα στενά και βραχυπρόθεσμα οικονομικά τους συμφέροντα. Αφού είναι γνωστό ότι οι ΗΠΑ όχι μόνο διαθέτουν αποθέματα ορυκτών καυσίμων, αλλά και εξάγουν υγροποιημένο αέριο LNG, εξαναγκάζοντας τους συμμάχους τους να το προμηθεύονται. Κι από την άλλη, αφού είναι γνωστό ότι και η Ρωσία είναι πρωταγωνίστρια διεθνώς στα αποθέματα ορυκτών καυσίμων και στηρίζει την παγκόσμια επιρροή της στην ενεργειακή υπεροπλία της.
Είναι πλέον φανερό ότι η ενεργειακή αυτάρκεια των κρατών, ένα από τα ισχυρά πλεονεκτήματα της «πράσινης» μετάβασης, δεν συμφέρει τους τρεις μεγάλους. Που ξαναμοιράζουν τον πλανήτη με βάση το πλεονέκτημα που τους παρέχει η περίσσεια των ορυκτών αποθεμάτων τους. Η κοινή δήλωση των τριών ισχυρότερων κρατών του πλανήτη στη «Διακήρυξη Αρχηγών Κρατών προς την Ειρήνη» για:
● Αύξηση της παραγωγής και της παγκόσμιας προμήθειας διυλισμένων πετρελαιοδειδών «προς όφελος όλων των εθνών», όπως εμφατικά τονίστηκε, καθώς και για
● Σταθερότητα ενεργειακών ροών σε μια συγκυρία όπου οι τιμές των καυσίμων έχουν εκτοξευτεί λόγω των πολεμικών συγκρούσεων στην Ουκρανία και το Ιράν είναι ο επίσημος ενταφιασμός του μεγάλου στόχου των προηγούμενων δεκαετιών, που ήταν η «πράσινη» μετάβαση. Το γεγονός ότι ο όρος «κλιματική κρίση» ή ακόμη περισσότερο ο όρος «κλιματική αλλαγή», όπως και ο μέχρι πρότινος εμβληματικός στόχος της μείωσης των εκπομπών ρύπων και του περιορισμού της υπερθέρμανσης του πλανήτη κάτω του ορίου των 1,5 βαθμών Κελσίου δεν υπάρχει πουθενά, ούτε στις συζητήσεις ούτε στα συμπεράσματα ούτε και στο επίσημο ανακοινωθέν της ιστορικής τριμερούς συνάντησης κορυφής, επιβεβαιώνει με τον πλέον επίσημο τρόπο ότι το κεφάλαιο αυτό λήγει οριστικά για την ανθρωπότητα.
Αν μάλιστα αυτή η εξέλιξη της δέσμευσης των τριών μεγάλων για ενίσχυση των ορυκτών καυσίμων συνδυαστεί με το γεγονός ότι και στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα (COP31) στην Αττάλεια της Τουρκίας αφαιρέθηκε από το προσχέδιο της τελικής απόφασης η ρητή αναφορά στη σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων, τότε η εικόνα μιας νέας εποχής απαλλαγμένης από τις τεκμηριωμένες επιστημονικές ανησυχίες για τις αλυσιδωτές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και της υπερθέρμανσης του πλανήτη είναι πλέον ορατή. Τα κέρδη των πλούσιων και ισχυρών του κόσμου τίθενται πλέον και επισήμως υπεράνω του μέλλοντος του πλανήτη και της προοπτικής της συνέχισης της ζωής σε αυτόν. Ετσι κι αλλιώς οι τρεις ηγέτες είναι άνω των 70 ετών. Τι τους νοιάζει αυτούς τι θα συμβεί όταν πάψουν να ζουν και να εξουσιάζουν τον πλανήτη;
*Ομότιμος Καθηγητής ΑΠΘ, πρώην Πρύτανης, Επικεφαλής παράταξης «Αλλαγή στην Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας»
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr
