08/06/2026 1:24 μμ.
Ανταπόκριση από εκδήλωση “Φωνές Ανθεκτικότητας από την Γάζα”, 30/5, Μπάγκειον, διοργάνωση από ατομικότητες σε αλληλεγγύη με το ‘Free Kitchen Gaza’
Το Σαββατο 30 Μαΐου είχαμε την τεράστια τιμή να έχουμε live σύνδεση και να ακούσουμε πολλούς συνανθρώπους μας στην χιλιοπολιορκιμένη Γάζα, ανθρώπους που αντιστέκονται στην γενοκτονία συλλογικά και προσωπικά, που βρίσκονται για όλη τους τη ζωή σε έναν τόπο που μετατρέψανε οι πολιορκητές τους σε μια ανοιχτή φυλακή. Τα τελευταία, σχεδόν τρία χρόνια, όπως όλα μας γνωρίζουμε και παρακολουθούμε, βρίσκονται αντιμέτωπα με μιας απερίγραπτης βαναυσότητας γενοκτονική καμπάνια αφανισμού τους, σε live αναμετάδοση, που έχει αφήσει την Γάζα πλέον ως έναν πολιορκιμένο καμμένο τόπο συντριμιών και καταστροφής, κι όπου, κι όμως, ακόμα η ζωή ξεπηδά και αντιστέκεται από παντού της.
Το πάνελ άνοιξε η Σάρα, μια νέα καλλιτέχνιδα που αντιστέκεται στην γενοκτονία μέσα από τη ζωγραφική, ενώ μοιράζεται το πάθος της ως έναν τρόπο να απασχολεί τα αδέρφια της και άλλα παιδιά, να τα κάνει να ξεχνιούνται από την βαρβαρότητα που κατακλύζει την Γάζα και να ποτίζονται με αγάπη για τη ζωή και για τον τόπο τους. Η Σάρα, μια κοπέλα στα νεαρά της 20, γεμάτη αντίσταση και όνειρα να διαδοθεί η τέχνη της παντού, στηρίζει όλην την 8μελή οικογένειά της, ενώ αντιμετωπίζει θέματα υγείας, και δυσκολίας στην διαδικασία της εκπαίδευσής της, καθώς η κατοχή εμποδίζει πέραν της κάθε μορφής ζωής, και ό,τι μπορεί να βοηθά την παιδεία στην Γάζα, από τη σύνδεση με το ίντερνετ και το ρεύμα, μέχρι την απαγόρευση κάθε υλικού για ζωγραφική να εισέλθει στην Λωρίδα τα τελευταία σχεδόν 3 χρόνια.
Στην συνέχεια μας μίλησε ο Captain Muyz, παιδοψυχολόγος, υπεύθυνος ψυχολογικής υποστήριξης παιδιών του ‘Free Kitchen Gaza’, για την κόλαση που ζουν οι κάτοικοι της Γάζας μετά τον Οκτώβρη του 2023, η οποία διαρκεί ακατάπαυστα μέχρι τώρα. Όπως τόνισε ο Captain Myuz, η υλική αλληλεγγύη έχει μειωθεί αρκετά μετά τον Οκτώβρη του 2025 και την ανακοίνωση της ψεύτικης εκεχειρίας. Είναι αναγκαίο να συνεχιστεί η οικονομική υποστήριξη ώστε ο κόσμος στην Γάζα να προσπαθοεί να επιβιώνει και να αντιστέκεται της γενοκτονίας, καθώς δεν υπάρχει σχεδόν κανένας άλλος τρόπος, να έχουν πρόσβαση σε πόρους. Οι κοινοτικές προσπάθειες όπως το ‘Free Kitchen Gaza’, που μοιράζουν τροφή, νερό, και προϊόντα σε κοινότητες που δεν έχουν πρόσβαση σε κανενός είδους στήριξη για κάλυψη βασικών αναγκών, αποτελούν πολύτιμη όαση φροντίδας και αξιοπρέπειας ενάντια στην γενοκτονική πολιτική της κατοχής και την προσπάθεια της κατοχής να σπάσει την ενότητα του κόσμου.
Ο Captain Muyz μας μίλησε για τον απόλυτο ασταμάτητο κίνδυνο και απειλές ακρωτηριασμού η θανάτου, δικού τους, ή μελών της οικογένειάς τους, που αντιμετωπίζουν ως δεδομένη συνθήκη ανά πάσα ώρα και στιγμή, την σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή όλων των δημόσιων, και μη, χώρων, την δυσκολία συνάντησης για διεξαγωγή των τόσο απαραίτητων δραστηριοτήτων για παιδιά. Μας μίλησε ακόμη, για το πως μετά από πολλές προσπάθειες να βρει λύση για να δημιουργήσει έναν χώρο για παιδικές δραστηριότητες, βρήκε πέρισυ το ‘Free Kitchen Gaza’ και με την οικονομική υποστήριξη από έξω, καταφέρανε να νοικιάσουν μια μεγάλη αίθουσα και να αρχίσουν ψυχαγωγικές δραστηριότητες για παιδιά, ώστε να προσπαθήσουν να τα στηρίξουν ψυχολογικά και να μαλακώσουν ελάχιστα την ακατάπαυστη τρομοκρατία που ζουν. Τόνισε πως με ακόμη περισσότερη στήριξη, στοχεύουν να στήσουν ένα νηπειαγωγείο για παιδιά που έχουν χάσει τους γονείς και την οικογένειά τους.
Έπειτα, ο Χασάν που συμμετέχει στις επιχειρήσεις διανομής φαγητού του ‘Free Kitchen Gaza’, στεκόμενος σε σημείο που βομβαρδίστηκε την προηγούμενη μέρα κατά εορτασμούς του Έηντ, μας μοιράστηκε μέσα από την κλήση, τον τελευταίο χρόνο δράσεων του ‘Free Kitchen Gaza’ στο οποίο κατάφεραν να προσφέρουν, από τα κάτω και δωρεάν, 100.000 γεύματα και 150.000 λίτρα νερό. Μας μίλησε για το πως μια μικρή ομάδα 6 ατόμων, διαχειρίζονται δυσκολίες σε όλη τη διαδικασία αγοράς και μαγειρέματος για να καλύψουν ποιοτικά γεύματα για ένα μεγάλο κομμάτι πληθυσμού, δίκαι και με αξιοπρέπεια, προσπαθώντας να στηρίξουν κάθε φορά όσα περισσότερα άτομα μπορούν.
Έπειτα, μαζί μας βρέθηκαν δύο νέα παιδιά γεμάτα ζωή και ανθεκτικότητα, οι Άνας Σαλάμε και Γιάσερ Αμπού Μάριαμ, φοιτητές στο τέταρτο έτος ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αλ Άζχαρ στην Παλαιστίνη, και ιδρυτικά μέλη της ομάδας ‘Helping Hands’, η οποία δημιουργήθηκε για να στηρίζει την παιδεία των φοιτητών ιατρικής στην Γάζα, και να διοργανώνει μαθήματα πρώτων βοηθειών απέναντι στις γενοκτονικές επιθέσεις της κατοχής. Μας μοιράστηκαν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην Γάζα καθώς έχουν γίνει και γίνονται μάρτυρες των θανάτων συμφοιτητών και καθηγητών τους, αλλά και της ολικής καταστροφής των νοσοκομείων και μονάδων υγείας. Όπως είναι γνωστό και όπως τονίσανε, η ιατρική ταυτότητα αποτελεί πλέον στην Γάζα, θανατική καταδίκη. Παρόλαυτά, ακολουθώντας το παράδειγμα της αφοσίωσης στην κοινωνία και την φροντίδα της, που διακατέχει τους Παλαιστίνιους, μέσα στις συνθήκες που βρέθηκαν στα πρώτα χρόνια της φοίτησής τους, αποφάσισαν να αντισταθούν στην γενοκτονία,με ό,τι μέσα έχουν, να κάνουν ότι μπορούν για να μην στερηθεί η Γάζα ποτέ τους γιατρούς και υγειονομικούς που τόσο πολύ χρειάζεται.
Όσον αφορά τις προσπάθειες για φοίτηση,βρίσκονται αντιμέτωποι με εξαιρετικά υψηλά δίδακτρα, φοιτώντας είτε σε δημόσια, είτε ιδιωτικά πανεπιστήμια, κι έτσι απειλούνται γενιές ιατρών από την Γάζα, και στην Γάζα. Η κρίσιμη γραμμή άμυνας που αποτελούν αυτοί οι νεαροί σπουδαστές απέναντι στην γενοκτονική μηχανή της κατοχής, δεν είναι απλά μια εξαιρετικά απερίγραπτα δύσκολη και απίστευτη πραματικότητα της αντοχής και αντίστασης που αναγκαζονται να διακρίνονται από, για να επιβιώνουν, αλλά μια ακόμη απόδειξη της γενοκτονικής καταπίεσης στην Γάζα και στην Παλαιστίνη, που αναγκάζει νεαρά παιδιά να σηκώνουν το βάρος της στήριξης για επιβίωση σε μια κοινωνία υπό απειλές πλήρους αφανισμού.
Τέλος, είχαμε την τιμή να μας μιλήσει ο Ομάρ, επίσης φοιτητής στο πανεπιστήμιο Αλ Άζχαρ, στο τμήμα προστασίας φυτών και αγρότης του ‘Αρντούνα’ ( ‘Η γη μας’). Το ‘Αρντούνα’ αντιστέκεται της διατροφικής εξάρτησης από την κατοχή και από τον διατροφικό αποκλεισμό και εξαναγκαστικό λιμό που επιβάλλει, και στηρίζει αγρότες στην μάχη τους να καλλιεργούν. Τα χωράφια που έχουν στην διάθεσή τους δόθηκαν στην οικογένεια του Ομάρ και Γιούσεφ Αμπου Ραμπίε, οι οποίοι συνέχισαν την κληρονομιά των γονιών και παππούδων τους. Ο αδερφός του Ομάρ, Γιούσεφ Αμπου Ραμπίε, μαρτύρησε τον Οκτώβρη του 2024 από στοχευμένη επίθεση της κατοχής, λόγω της αγροτικής του ιδιότητας και της επιμονής του να παράγει ζωή στη γη και στην κοινότητά του στη βόρεια Γάζα, κι έκτοτε η υπόσχεση για παραμονή στα χωράφια τους ρίζωσε ακόμη περισσότερο.
Ο Ομάρ τόνισε πως για τους αγρότες στην Γάζα, όπως και στο ‘Αρντούνα’ , η αγροτιά δεν είναι δουλειά, αλλά ένας τρόπος να ριζώσουν στην γη τους και να φροντίσουν τον κόσμο. Μας είπε για τα πλούσια χωράφια τους με τις φράουλες και άλλα λαχανικά και φρούτα, στο Μπεητ Λαχίε πριν την αρχή αυτής της γενοκτονίας, τα οποία προσφέρανε σε πολύ προσιτές τιμές σε όλη τη Γάζα, και μέχρι και σε αγορές εκτός της Γάζας. Συνέχισε λέγοντάς μας πως η κατοχή έχει καταστρέψει σχεδόν όλη την αγροτική γη στη Γάζα (98,5%), πως δεν επιτρέπει να μπει κανένα εργαλείο για παραγωγή καλλιέργειας ή ακόμα και σπόροι, και πως σε πολλά χωράφια μπλοκάρεται η πρόσβαση ακόμη περισσότερο, καθώς η κατοχή έχει ανακηρύξει ότι ανοίκουν στην ‘κίτρινη ζώνη’ για να νομιμοποιήσει την περαιτέρω πολιορκία και κατοχή τους. Το ίδιο το ‘Αρντούνα’ έχει στοχοποιηθεί ξανά πρόσφατα με βόμβα που ευτυχώς δεν εξεράγει, και έτσι ανέφερε και ο ίδιος ο Ομάρ πως βρίσκεται μέχρι και σήμερα στην ζωή και κοντά μας στην κλήση. Γεωργικά εργαλεία, συστήματα αυτόματου ποτίσματος, ηλιακά πάνελ, είναι μόνο λίγα από αυτά που χρειάζονται για να συνεχίζουν την γεωργία και την διαγενεακή τους μάχη να δίνουν ζωή και ελπίδα στην γη και τον λαό της Γάζας. Όμως, ότι και να συμβεί και παρά τις όσες δυσκολίες δεν θα σταματήσουν να φυτεύουν και να παράγουν τροφή, είπε ο Ομάρ.
Το πάνελ έκλεισε η Σάρα, 20χρονη φοιτήτρια ψυχολογίας, που κατάφερε να φύγει από την Γάζα τον Οκτώβρη του 2025, και βρίσκεται πλέον μαζί με κάποια μέλη της οικογένειάς της στην Αθήνα. Μας είπε :
“Λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω και δεν θα μιλήσω για τα πολύ αιματηρά 2 χρόνια γενοκτονίας που έζησα στην Γάζα. Ήταν απλά μια σειρά ατυχών γεγονότων από τα οποία επιβιώσαμε απλά γιατί έτυχε να κάνουμε τις σωστές επιλογές τη σωστή στιγμή.”
Η Σάρα μας μοιράστηκε την δυσκολία της να ταυτιστεί με άλλα παιδιά της ηλικίας της στην σχολή της ή στις συναστροφές της βρισκόμενη πλέον εδώ στην Αθήνα, καθώς οι εμπειρίες της ή τα ζητήματα που την απασχολούν έχουν τεράστια απόσταση από αυτά που επηρεάζουν ένα 20χρονο που δεν έχει φύγει από ζώνες πολέμου και γενοκτονίας, και αντίστροφα. Εστίασε στην ανάγκη της για ένα νέο ξεκίνημα, όπως αυτά που κάνουν στο ‘Αρντούνα’, δίνοντας ζωή σε μια γη που δεν χει δει νερό εδώ και χρόνια, όπως αυτή που προσφέρουν παρά τις απαράμιλλες δυσκολίες εκπαίδευσής τους, οι φοιτητές ιατρικής στην Γάζα, όπως τα προσωπικά και συλλογικά σχέδια επιβίωσης και δημιουργίας, που ανέφεραν όλοι οι ομιλητές. Παρότρυνε το κοινό να συνεχίσει να αντιστέκεται στην γενοκτονία από εδώ, να κάνει έμπρακτη και διαπροσωπική αλληλεγγύη και στήριξη στα Παλαιστίνια άτομα που γνωρίζει, μια αλληλεγγύη που να διακρίνεται από ουσιαστική προσπάθεια για κατανόηση και εκτίμηση.
Η υλική αλληλεγγύη προς Παλαιστίνια στην Γάζα, εδώ, στην Δυτική Όχθη και όλη την Παλαιστίνη, είναι μια βάση για να στεκόμαστε στο πλάι του αγώνα των Παλαιστινίων για αυτοδιάθεση και απελευθέρωση από την κατοχή και αποικιοκρατία. Μπορούμε να πιέζουμε μαζί, μπορούμε να δρούμε ενάντια στις τοπικές πολιτικές, οικονομίες και συμμαχίες που συμμετέχουν στην κατοχή και την γενοκτονία στην Παλαιστίνη, μπορούμε να χτίζουμε γέφυρες εμπιστοσύνης και ζωής, μαζί.
Εδώ, που βρίσκονται ανάμεσά μας, τοπικοί και μη, πολιορκητές και αποικιοκράτες της Παλαιστίνης και πολλών άλλων λαών και τόπων της γης, μπορούμε να μιλάμε και να δρούμε για δικαιοσύνη και ελευθερία του Παλαιστινιακού λαού ακούγοντας τα Παλαιστίνια και άλλα πρόσφυγα, μαζί.
Δεν μαχόμαστε στο πλάι του παλαιστινιακού και άλλων λαών υπό αποικιοκρατία και γενοκτονία γιατι πρέπει, γιατί είναι ηθικά σωστό, ή δίκαιο, μόνο, αλλά γιατί θέλουμε να ζούμε μαζί, σε κοινότητες ελευθερίας και ισότητας, χωρίς σύνορα και κανενός είδους καταπίεση, πολυεθνοτικά και συμπεριληπτικά, και αυτήν την επιθυμία μας την πραγματώνουμε ήδη από εδώ, και από τώρα.
Λευτεριά σε όλη την Παλαιστίνη
Νίκη στην αντίσταση
Μαρία Κοσμίδη
media:
fkg_talk_30_bageion_-_Copy.jpg
IMG_2494.jpg
IMG_2503.jpg