Απανωτά κύματα καύσωνα και μάλιστα σε χώρες που δεν είναι συνηθισμένες σε υψηλές θερμοκρασίες. Πυρκαγιές που σαρώνουν τη Δυτική Ευρώπη κατακαίοντας εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα. Μια πόλη άνω των 200.000 κατοίκων, όπως το Μπορντό, στα πρόθυρα της εκκένωσης. Ωσπου ήρθε και η ώρα της Ελλάδας να ζήσει το επαναλαμβανόμενο εδώ και χρόνια σκηνικό των θερινών πυρκαγιών, από τις οποίες μετράμε μέχρι στιγμής τρεις νεκρούς πυροσβέστες. Και ο Αύγουστος μπαίνει μόλις αύριο. Το καυτό –με την κακή έννοια– ευρωπαϊκό καλοκαίρι γίνεται πρώτη είδηση σε ολόκληρο τον κόσμο. Αναλυτικό ρεπορτάζ των New York Times με τίτλο «Το καλοκαίρι που λύγισε την Ευρώπη», μιλά όχι μόνο για τα πρόσφατα γεγονότα, αλλά και για τα αίτια που οδήγησαν ώς εδώ.
«Οι φωτιές ανάγκασαν πάνω από 300.000 ανθρώπους να φύγουν από τα σπίτια τους σε Γαλλία και Ισπανία, δύο χώρες όπου σημειώθηκαν οι μαζικότερες εκκενώσεις σε καιρό ειρήνης», έγραφε το ρεπορτάζ. «Εκατομμύρια άνθρωποι υπέφεραν από θερμοκρασίες που για αρκετές μέρες στη σειρά ξεπερνούσαν τους 40 βαθμούς Κελσίου. Εξαιτίας του καύσωνα και των πυρκαγιών ακυρώθηκαν συναυλίες και φεστιβάλ, συντομεύθηκε η τελική φάση του ποδηλατικού Γύρου της Γαλλίας, το Μουσείο του Λούβρου και ο πύργος του Αϊφελ έκλεισαν νωρίς. Δασικές πυρκαγιές σημειώθηκαν στα Χάιλαντ της Σκοτίας. Και μόνο μέσα στον Ιούνιο καταγράφηκαν τουλάχιστον 10.000 θάνατοι από αιτίες που σχετίζονται με τη ζέστη –αριθμός που ίσως αποδειχθεί αργότερα μικρότερος από τον πραγματικό. Με τους επιστήμονες να λένε πως όλο αυτό είναι μόνο η αρχή».
«Τα πράγματα αναπόφευκτα θα χειροτερέψουν», είπε στους New York Times ο Σουηδός επιστήμονας Γιόχαν Ρόκστρεμ, διευθυντής του Ινστιτούτου Ερευνών του Πότσνταμ για τις Κλιματικές Συνέπειες στη Γερμανία. «Θα γίνονται όλο και χειρότερα, σε σημείο που, φοβάμαι, θα ξεπεράσουμε τα όρια της προσαρμογής». Αν και οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής είναι ορατές παντού, «καμία άλλη ήπειρος δεν θερμαίνεται με την ταχύτητα της Ευρώπης, δηλαδή σχεδόν δύο φορές πάνω από τον παγκόσμιο μέσο όρο, από τα μέσα της δεκαετίας του 1990», σημείωναν οι New York Times. Αυτό, σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα, οφείλεται τόσο στα μεταβαλλόμενα κλιματικά μοντέλα όσο και στην εγγύτητα της Ευρώπης με την Αρκτική, όπου οι μειωμένοι όγκοι χιονιού και πάγου αφήνουν εκτεθειμένες περισσότερες σκοτεινές επιφάνειες που απορροφούν τη θερμότητα».
Μερικά παραδείγματα: Έως και τις αρχές αυτής της εβδομάδας, στη Γαλλία είχαν συνολικά καταγραφεί 53 κύματα καύσωνα από το 1947, τα 28 μέσα στην τελευταία 15ετία. Στο Μπορντό που απειλήθηκε από τις φλόγες οι οποίες έφτασαν ώς τα περίχωρά του, η θερμοκρασία δεν είχε αγγίξει ποτέ, πόσο μάλλον ξεπεράσει, τους 39 βαθμούς από το 1921 ώς το 2000, σύμφωνα με τη Météo-France, τη γαλλική μετεωρολογική υπηρεσία.
Την ίδια στιγμή, ένα μεγάλο κομμάτι της Ευρώπης δεν έχει την κατάλληλη υποδομή για να αντιμετωπίσει τη ζέστη. Στα περισσότερα σπίτια και άλλα κτίρια δεν υπάρχει κλιματισμός, ενώ οι τοίχοι τους είναι έτσι φτιαγμένοι ώστε να συγκρατούν τη ζέστη. Από την άλλη, το αν αυτή η νέα κατάσταση οδηγήσει στη λήψη δραστικότερων μέτρων, σηκώνει μεγάλη συζήτηση.
Στην Ισπανία, ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ έκανε πέρυσι κι επανέλαβε την περασμένη εβδομάδα την πρόταση για μια εθνική συμφωνία για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, «που θα χτυπά το πρόβλημα στη ρίζα του με δομημένο τρόπο». Σκοντάφτει όμως στην άρνηση της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς.
Στη Γαλλία, ο πρόεδρος Μακρόν, ο οποίος βάλλεται από τα κόμματα της Αριστεράς για την ελλιπή περιβαλλοντική πολιτική του, υποσχέθηκε πως θα αναδασώσει τα πελώρια πευκοδάση που κάηκαν στον Νομό Ζιρόντ, στα νοτιοδυτικά της χώρας, της προηγούμενες μέρες, με διαφορετικά είδη δέντρων που να είναι πιο ανθεκτικά στο ζεστό και ξηρό κλίμα. «Η σημερινή κατάσταση είναι η πιο δύσκολη που έχει καταγραφεί ποτέ, η δυσκολότερη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο», δήλωσε.
Σε συνολικότερο όμως επίπεδο, η Ευρώπη δεν φαίνεται πραγματικά διατεθειμένη να αντιμετωπίσει ανάλογα το επείγον της κατάστασης. Αυτόν τον μήνα, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρότεινε προσαρμογή των κανονισμών έτσι ώστε ορισμένες βιομηχανίες να μπορούν να εκπέμπουν ελαφρώς περισσότερους ρύπους. Παράλληλα, οι πολιτικές με στόχο την εκπομπή μηδενικών ρύπων δέχονται βολές από διαφόρους επικριτές, κυρίως από τον χώρο της Δεξιάς, οι οποίοι τις καταγγέλλουν ως μέτρα πολυτελείας σε μια περίοδο που η Ευρώπη βιώνει χαμηλή οικονομική ανάπτυξη και ενεργειακή επισφάλεια.
«Και ό,τι κι αν κάνει η Ευρώπη», σημείωναν οι New York Times, «η παγκόσμια πορεία της κλιματικής αλλαγής θα εξαρτηθεί από την Κίνα και τις ΗΠΑ, που ο πρόεδρός τους αποκαλεί την κλιματική αλλαγή “απάτη”, καθώς και από τις αναπτυσσόμενες χώρες που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες ενέργειας. Ήδη ο πλανήτης οδεύει στο να χάσει τον κεντρικό στόχο που είχε θέσει η Συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα το 2015: να κρατήσει την άνοδο της θερμοκρασίας κάτω από τους δύο βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα».
«Οι αμέσως προηγούμενοι μήνες», κατέληγε η αμερικανική εφημερίδα, «αποτέλεσαν το καλοκαίρι που λύγισε την Ευρώπη. Ενδέχεται, όμως, στο μέλλον να φαίνονται συγκριτικά έως και ήπιοι».
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr