ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Η υπόθεση του 77χρονου καρκινοπαθούς και της 75χρονης συζύγου του στην Κάτω Τούμπα Θεσσαλονίκης, που κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους ως εγγυητές σε παλαιότερο δάνειο του γιου τους, δεν αποτελεί μια ατυχή εξαίρεση στον κανόνα. Αποτελεί την απάνθρωπη επιβεβαίωση μιας θεσμικής κανονικότητας, ενός αδίστακτου μηχανισμού όπου τράπεζες, «επενδυτικά» funds και εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers) μετατρέπουν τη στεγαστική κρίση σε πεδίο αισχρoκέρδειας, αδιαφορώντας για τις κοινωνικές συνέπειες.
Οταν ένας άνθρωπος 77 ετών, χτυπημένος από την ασθένεια και την άνοια, βλέπει την πόρτα του σπιτιού του να σπάει από δικαστικούς επιμελητές επειδή εγγυήθηκε ένα δάνειο, δεν μιλάμε απλώς για μια τυπική «εκτέλεση δικαστικής απόφασης». Μιλάμε για μια θεσμοθετημένη λεηλασία, υφαρπαγή των κόπων μιας ολόκληρης ζωής, η οποία βαφτίζεται «νομιμότητα».
Το πραγματικό πρόσωπο αυτών των εταιρειών αποκαλύφθηκε πλήρως κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων των τριών τελευταίων ημερών και της χθεσινής προγραμματισμένης συνάντησης στα γραφεία της CEPAL στη Θεσσαλονίκη. Εκεί, όπως καταγγέλλεται, η ασφάλεια της εταιρείας, με θράσος και πρακτικές τραμπουκισμού, επιχείρησε να απαγορεύσει την είσοδο στους εκπροσώπους της Ενωσης Ενοικιαστ(ρι)ών Θεσσαλονίκης. Απαίτησαν, μάλιστα, να αποκλειστεί ένας συλλογικός φορέας που υπερασπίζεται τα δικαιώματα των πολιτών, απειλώντας ευθέως ότι διαφορετικά η συνάντηση θα ακυρωθεί!
Η υπόθεση έξωσης του 77χρονου καρκινοπαθούς και της 75χρονης συζύγου του από το σπίτι τους στην οδό Καππαδοκίας 64, στην Κάτω Τούμπα, μετά τις χθεσινές εξελίξεις τόσο στο πεδίο των διαπραγματεύσεων όσο και στη Δικαιοσύνη, ενδέχεται να αποδειχτεί κομβική, λίγες μέρες μετά την κυβερνητική απόπειρα να «περάσει» από τη Βουλή το διαβόητο άρθρο 23 που θα έδινε «πράσινο φως» για κατασχέσεις και πλειστηριασμούς χωρίς δικαστικές αποφάσεις!
Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει η οικογένεια, το σπίτι τους εκπλειστηριάστηκε έναντι 85 χιλιάδων ευρώ για οφειλή που προέκυψε από στεγαστικό δάνειο ύψους 145 χιλιάδων ευρώ, το οποίο είχε λάβει το 2007 ο γιος τους, με τον 77χρονο πατέρα του να έχει υπογράψει ως εγγυητής.
H αφίσα-καταγγελία της Ενωσης κατά της εταιρείας servicer
Οπως καταγγέλλει με επίσημη ανακοίνωσή της η Ενωση Ενοικιαστ(ρι)ών Θεσσαλονίκης, χθες πραγματοποιήθηκε προγραμματισμένη συνάντηση στα γραφεία της εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων (servicer) CEPAL, με τη συμμετοχή της οικογένειας, της δικηγόρου της και αλληλέγγυων. Σύμφωνα με την καταγγελία της Ενωσης, η ασφάλεια της εταιρείας απαγόρευσε καταχρηστικά την είσοδο στους εκπροσώπους της. «Με θράσος και τσαμπουκά απέκλεισαν από τη συνάντηση έναν οργανωμένο συλλογικό φορέα που υπερασπίζεται τα δικαιώματα των ενοικιαστών», αναφέρει, προσθέτοντας ότι στελέχη της εταιρείας απείλησαν πως αν συμμετείχαν εκπρόσωποι της Ενωσης, η συνάντηση δεν θα πραγματοποιούνταν. Από την πλευρά της, η Ενωση χαρακτηρίζει τη στάση αυτή ως προσπάθεια απομόνωσης των δανειοληπτών, δηλώνοντας ότι «οι servicers αποτελούν κομμάτι του μηχανισμού που μετατρέπει τα σπίτια σε πεδίο κερδοφορίας», και ξεκαθαρίζει ότι θα συνεχίσει τις κινητοποιήσεις.
Στο μεταξύ, χθες το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας και στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης όπου συζητήθηκε το αίτημα προσωρινής διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης της έξωσης, εν αναμονή της εκδίκασης των κύριων ένδικων μέσων (μεταξύ των οποίων και έφεση που έχει οριστεί για τον Μάρτιο του 2027). Οπως έγινε γνωστό, η απόφαση του δικαστηρίου για την προσωρινή αναστολή αναμένεται να εκδοθεί αύριο.
Αύριο η απόφαση του δικαστηρίου για την προσωρινή αναστολή της έξωσης, εν αναμονή της εκδίκασης των κύριων ένδικων μέσων
Η απόπειρα έξωσης του ζευγαριού από το σπίτι του ξεκίνησε το πρωί της Δευτέρας, όταν δικαστική επιμελήτρια εμφανίστηκε στην κατοικία. Η… έφοδος, που συνοδεύτηκε από την παρουσία ισχυρής αστυνομικής δύναμης, αποτράπηκε έπειτα από ακαριαία κινητοποίηση γειτόνων και συλλογικοτήτων που συγκεντρώθηκαν έξω από την κατοικία.
Εκπρόσωποι κομμάτων, εργατικών σωματείων, κοινωνικών φορέων αλλά και νομικοί κύκλοι που παρακολουθούν την υπόθεση κάνουν λόγο για ένα συστηματικό πρόβλημα ασυδοσίας των funds και των servicers. Οπως καταγγέλλουν οι φορείς που συμπαρίστανται στην οικογένεια, τα funds αποκτούν τα πακέτα δανείων από τις τράπεζες σε ένα μικρό ποσοστό της ονομαστικής τους αξίας (συχνά στο 5% έως 10%), αλλά απαιτούν από τους οφειλέτες την εξόφληση του 100% του αρχικού ποσού. Παράλληλα αρνούνται συστηματικά βιώσιμες ρυθμίσεις ή «κουρέματα» που θα επέτρεπαν στους δανειολήπτες να κρατήσουν τα σπίτια τους, οδηγώντας με συνοπτικές διαδικασίες σε πλειστηριασμούς, κάποιες φορές αιφνιδιαστικά, χωρίς καμία νόμιμη προειδοποίηση. Η πρακτική αυτή χαρακτηρίζεται από τις συλλογικότητες ως «θεσμοθετημένη κλοπή», καθώς υγιή περιουσιακά στοιχεία εκποιούνται για ένα κλάσμα της πραγματικής τους αξίας.
Με αφορμή το περιστατικό στην Κάτω Τούμπα, η Ενωση Ενοικιαστ(ρι)ών επαναφέρει το αίτημα για άμεσες νομοθετικές παρεμβάσεις:
Πλήρη νομοθετική κατοχύρωση της πρώτης κατοικίας για ευάλωτα νοικοκυριά, χαμηλοσυνταξιούχους και άτομα με σοβαρά προβλήματα υγείας.
Θεσμοθέτηση δικαιώματος προτίμησης (right of first refusal), ώστε ο δανειολήπτης να έχει το δικαίωμα να εξαγοράσει το δάνειό του στην τιμή που το μεταβιβάζει η τράπεζα στο fund.
Θεσμικό έλεγχο και κανόνες διαφάνειας στη δράση των servicers, με αυστηρές κυρώσεις για καταχρηστικές συμπεριφορές και άρνηση διαλόγου με εκπροσώπους των δανειοληπτών.