Ο κόουτς Σταμάτης Τσαντές «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι» του EOK WebRadio με τον Μαρίνο Πρίντεζη και τον Γιώργο Βαλαβάνη και μίλησε για τη διαδρομή του από την άνοδο στη GBL με τη Δόξα Λευκάδας μέχρι την κατάκτηση της 3ης θέσης στο Basketball Africa League με την Αλ Αχλί Βεγγάζης, στο πλευρό του Φώτη Κατσικάρη. Αναλυτικά είπε:
Για την πρόταση από την Αλ Αχλί Βεγγάζης και πώς ήταν η εμπειρία του εκεί: «Εγώ μίλησα με τον κόουτς, τον Δημήτρη Βαρβούνη, ο οποίος μίλησε για ‘μένα στον κόουτς Κατσικάρη και ενσωματώθηκα στην αποστολή της ομάδας στη Χαλκίδα, όπου κάναμε μια μίνι προετοιμασία πριν το Basketball Africa League. Ήταν κάτι πολύ ξαφνικό αυτό που μου ήρθε από την Αλ Αχλί Βεγγάζης. Για να πω την αλήθεια, στην αρχή έψαχνα λίγο να δω πώς είναι η κατάσταση εκεί, ήμουν αγχωμένος, Ωστόσο, είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα, στην Αφρική, απ’ αυτά που περιμένουμε. Η τελική φάση, μάλιστα, στη διοργάνωση, στην οποία ενσωματώθηκα στην ομάδα, ήταν στη Ρουάντα, όπου πραγματικά ο πολιτισμός εκεί μ’ εξέπληξε».
Για την αντίδρασή του όταν του ήρθε αυτή η πρόταση: «Στην αρχή προφανώς και κολακεύτηκα, στην πορεία μπήκα σε μια διαδικασία να το συζητήσω. Εγώ, πραγματικά, εκείνο το διάστημα βρισκόμουν σε μια περίοδο ανασύνταξης, έβλεπα σεμινάρια, έφτιαχνα λίστες με Έλληνες και λοιπά, να δούμε την αγορά με τον κόουτς Τερζή. Μου ήρθε αυτή η πρόταση, γι’ αυτό το part-time συμβόλαιο, όπου επειδή ήταν Αφρική μπήκα σε μια διαδικασία να το μελετήσω πρώτα. Από τη στιγμή, όμως, που ήταν ο κόουτς Κατσικάρης και ο κόουτς Βαρβούνης, με τον οποίο επίσης ήθελα πολύ να συνεργαστώ, και είδα και για την διοργάνωση, είπα απευθείας το “ναι”. Θεωρώ ότι ήμουν πολύ τυχερός φέτος, με την επιτυχία που είχαμε με το νταμπλ με τη Δόξα Λευκάδας, τη συνεργασία μου με τον κόουτς Τερζή, ο οποίος είναι ένας από τους πιο ανερχόμενους προπονητές αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα, τη συνεργασία μου με τον κόουτς Κατσικάρη και την επιτυχία που κάναμε μαζί. Δεν έχω παράπονο από το πώς κύλησε η χρονιά».
Για την κατάκτηση της 3ης θέσης στο Basketball Africa League: «Η ομάδα “χτίστηκε” για να πρωταγωνιστήσει. Για εμάς, το δύσκολο στην όλη υπόθεση είναι ότι στα εγχώρια πρωταθλήματα της Αφρικής υπάρχουν ένας με δύο ξένοι παίκτες, ενώ στην Basketball Africa League επιτρέπονται ως και πέντε, δύο Αμερικανοί και τρεις απ’ την υπόλοιπη Αφρική. Οπότε αυτό ήταν μια δύσκολη πρόκληση για ‘μας, γιατί είχαμε μόνο τον Τσαρλς Μουρ στη Λιβύη. Εδώ στη Χαλκίδα ενσωματώθηκαν και τα υπόλοιπα παιδιά. Έτσι, εμείς έπρεπε μέσα σε δέκα μέρες να ετοιμάσουμε την ομάδα να πάει να παίξει αυτό το τουρνουά και θεωρώ ότι τα καταφέραμε καλά. Πιστεύω πως αν είχαμε ακόμα ένα γκαρντ να μας βοηθήσει, να μας δώσει ποιοτικά λεπτά, θα μπορούσαμε να το πάμε μέχρι τέλους. Εμείς ήμασταν η καλύτερη άμυνα, αν δεν κάνω λάθος, και γι’ αυτό παίρνει πάρα πολλά credits ο Δημήτρης Βαρβούνης, που είχε το κομμάτι της άμυνας. Γενικότερα, ο κόουτς ο Κατσικάρης δίνει αρκετό χώρο στους συνεργάτες του και είναι άξιο αναφοράς αυτό, γιατί έχει πετύχει τόσα πολλά. Θα μπορούσε να είναι διαφορετικός ο χαρακτήρας του, αλλά παραμένει πάρα πολύ απλός άνθρωπος και νομίζω ότι αυτό είναι που τον καθορίζει σαν προπονητή και δείχνει και το μεγαλείο του».
Για τη διοργάνωση, το επίπεδο και τον τρόπο λειτουργίας της: «Είναι υπό την αιγίδα σε συνεργασία του NBA με τη FIBA. Βρίσκεται σε μια διαδικασία ανάπτυξης, χρόνο με τον χρόνο γίνεται όλο και καλύτερο το επίπεδο. Είναι η… Ευρωλίγκα της Αφρικής, συμμετέχουν όλες οι πρωταθλήτριες ομάδες της ηπείρου, σαν μια τελική φάση, με δύο ομίλους των έξι ομάδων. Από εκεί προκρίνονται οι τέσσερις από κάθε όμιλο και πάνε σε ένα Final-8, όπου γίνεται συνήθως στην Ρουάντα. Το επίπεδο, όσον αφορά τους γηγενείς παίκτες, δεν είναι τόσο καλό, αλλά στους ξένους παίκτες είναι διαφορετικά τα πράγματα, εκεί είναι πραγματικά πολύ καλή η ποιότητά τους. Είναι περίπου το επίπεδο μεταξύ Basketball Champions League και FIBA Europe Cup».
Για την αποδοχή που έχει το άθλημα στην περιοχή από τον κόσμο: «Εγώ έμεινα εντυπωσιασμένος από τις εγκαταστάσεις τους εκεί. Στη Ρουάντα έχουν τη “BK Arena”, που ήταν σχεδόν γεμάτη σε όλα τα παιχνίδια. Γενικότερα στη Ρουάντα ο κόσμος ζούσε για τη διοργάνωση. Υπάρχει θέληση. Όπως είπα, βρίσκονται σε μια φάση ανάπτυξης, υπήρχαν και παιχνίδια που ήταν και sold-out».
Για την ποιότητα παικτών και προπονητών εκεί: «Το γεγονός πως υπάρχει ένα χάσμα μεταξύ της ποιότητας γηγενών και ξένων παικτών, δημιουργεί αυτομάτως ένα πλεονέκτημα όσον αφορά την επιθετική συγκομιδή. Ωστόσο, θα έλεγα ότι το μπάσκετ είναι κάτι μεταξύ ευρωπαϊκού και αμερικανικού στυλ. Στις ομάδες, επίσης, υπάρχουν και πολύ υψηλού επιπέδου προπονητές. Συγκεκριμένα, δύο ομάδες από εδώ είχαν δύο Ισπανούς από την ACB».
Για τη συνεργασία του με τον κόουτς Φώτη Κατσικάρη: «Ήταν η πρώτη φορά που συνεργάστηκα με τον κόουτς Κατσικάρη. Από τον ενθουσιασμό μου προτού μιλήσουμε στο τηλέφωνο, προτού συναντηθούμε, είχα μπει και είχα ακούσει όλες του τις συνεντεύξεις στο ίντερνετ. Στην πρώτη μας συνάντηση είχα μια οικειότητα λόγω όσον είχα ακούσει για εκείνον. Αυτό που κράτησα είναι το πόσο απλός άνθρωπος είναι, ενώ, όσον αφορά το μπασκετικό κομμάτι, δίνει πολύ μεγάλη σημασία στο αμυντικό transition και έχει πάρα πολύ δίκιο σε αυτό. Επίσης, η επιθετική του φιλοσοφία, που ζητάει διαρκώς κίνηση από τους παίκτες του και βασίζεται σε plays μέσα από μεγάλη κίνηση, ήταν επίσης κάτι που κράτησα, όπως και ο χώρος που έδινε στους συνεργάτες του όπως είπα».
Για το αν θα το ξανά πήγαινε στην Αφρική: «Εννοείται θα ξανά πήγαινα. Ήταν μια φοβερή εμπειρία. Είναι και περισσότερα τα χρήματα στο εξωτερικό, νομίζω αυτό έχει να κάνει με το ότι σέβονται περισσότερο τον ρόλο του προπονητή έξω σε σχέση με την Ελλάδα. Υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση απ’ όλους».
Για τη σεζόν που ολοκληρώθηκε με τη Δόξα Λευκάδας: «Ήταν μια ονειρική σεζόν αν σκεφτεί κανείς ότι ο στόχος όταν ξεκινούσαμε ήταν ν’ αποφύγουμε τα play-out. Όλοι όσοι βρεθήκαμε στο νησί είχαμε πολύ μεγάλο προσωπικό κίνητρο. Υπήρχαν παιδιά που έπαιζαν πρώτη φορά στην κατηγορία, υπήρχαν παιδιά που είχαν κατακτήσει ξανά πρωτάθλημα και ήθελαν ν’ αποδείξουν πράγματα. Εμείς σαν staff ήμασταν… rookies στην κατηγορία, αλλά το γεγονός ότι όλοι είχαμε πολύ καλούς χαρακτήρες μάς έκανε να “δέσουμε” και να έχουμε μια τρομερή συνεργασία, τόσο το staff όσο και τα παιδιά στο παρκέ. Θεωρώ ότι ήταν ένας συνδυασμός παραγόντων, γιατί γενικότερα η νοοτροπία τού χαρακτήρα των ομάδων καθορίζεται από τον προπονητή τους. Ο κόουτς Τερζής έχει κάποια πολύ σημαντικά στοιχεία στον χαρακτήρα του τα οποία τον κάνουν ανερχόμενο. Εμείς σαν staff τον υποστηρίξαμε, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι τον υποστήριξαν οι παίκτες και πετύχαμε όλο αυτό. Έδειξαν όλα τα παιδιά συνέπεια και χαρακτήρα καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς και στο τέλος δικαιωθήκαμε».
Για την επόμενη χρονιά και αν θα συνεχίσει στη Δόξα Λευκάδας: «Βρισκόμαστε σε συζητήσεις με την ομάδα. Εγώ, από την μεριά μου, θέλω να μείνω υπό κάποιες προϋποθέσεις. Από ‘κει και πέρα, είναι στο χέρι και στη διάθεση του συλλόγου. Εγώ θέλω να συνεχίσω με τον κόουτς, το ξέρει και ο ίδιος, οπότε είμαι σε αναμονή».
Το άρθρο Τσαντές: «Τρομερή εμπειρία η Αφρική, δεν έχω παράπονο από το πώς κύλησε η χρονιά» εμφανίστηκε πρώτα στο Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.
Διαβάστε περισσότερα