Με “ατζέντα Τσάρλι Κερκ” η Καρυστιανού παύει να αποτελεί σοβαρή “απειλή” για την κεντροαριστερά

Οι δημόσιες τοποθετήσεις της Καρυστιανού για τις αμβλώσεις δεν ήταν απλώς μια άποψη σε ένα ευαίσθητο κοινωνικό ζήτημα.
Ήταν, στην πράξη, μια πολιτική αυτοτοποθέτηση. Και μάλιστα σαφής. Με αυτές τις δηλώσεις, η Καρυστιανού προσδιόρισε πού βρίσκεται στο πολιτικό τόξο: στο συντηρητικό φάσμα, με πολιτισμικούς και αξιακούς όρους που δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας.
Αυτό θα αποτυπωθεί κάποια στιγμή και δημοσκοπικά. Μέχρι σήμερα, η δυναμική της στηριζόταν σε μια ευρεία, ετερόκλητη δεξαμενή: πολίτες θυμωμένους με το πολιτικό σύστημα, απογοητευμένους από τη διαχείριση κρίσεων, ανθρώπους που δεν αυτοπροσδιορίζονταν απαραίτητα ιδεολογικά. Όσο όμως ξεδιπλώνεται μια πιο σαφής ατζέντα αξιών, αυτή η δεξαμενή αναδιατάσσεται.
Η Καρυστιανού, μετά τις δηλώσεις της, παύει να αποτελεί σοβαρή απειλή για κόμματα του κεντροαριστερού και αριστερού χώρου. Οι ψηφοφόροι αυτών των κομμάτων έχουν σαφείς, παγιωμένες θέσεις σε ζητήματα όπως οι αμβλώσεις— και οι αποστάσεις εδώ είναι πλέον ορατές.
Αντίθετα, η απειλή μετατοπίζεται δεξιότερα. Η Καρυστιανού γίνεται πολύ πιο ανταγωνιστική για σχηματισμούς όπως η Ελληνική Λύση και ιδίως η Νίκη. Στην περίπτωση της δεύτερης, μάλιστα, δεν θα ήταν υπερβολή να πει κανείς ότι θα μπορούσε να την«εξαϋλώσει», απορροφώντας μεγάλο μέρος ενός συντηρητικού, θρησκευτικά ευαίσθητου ακροατηρίου που αναζητά πολιτική εκπροσώπηση με πιο σύγχρονη επικοινωνιακή μορφή.
Παράλληλα, οι θέσεις αυτές ενδέχεται να λειτουργούν θετικά για ένα κομμάτι των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας — όχι απαραίτητα για τον σκληρό πυρήνα, αλλά για εκείνους που κινούνται αξιακά δεξιότερα από την κυβερνητική γραμμή και αισθάνονται ότι σε ζητήματα «ηθικής τάξης» δεν εκπροσωπούνται επαρκώς.
Δεν είναι τυχαίο ότι, παρακολουθώντας τη ρητορική της, διακρίνει κανείς στοιχεία μιας ατζέντας που θυμίζει το μοντέλο Τσάρλι Κερκ: έμφαση στις «παραδοσιακές αξίες», αντιπαράθεση με τον προοδευτισμό όχι ως πολιτική, αλλά ως πολιτισμική απειλή.
Ο δολοφονημένος Κερκ – ανεξάρτητα από το πώς παρουσιάστηκε στα ελληνικά μέσα – στην αμερικανική κοινή γνώμη (ακόμη και στους πολιτικούς του αντιπάλους) ήταν μία συμπαθής φυσιογνωμία. Είχε άνεση λόγου και επιχειρηματολογίας και την πολύτιμη ικανότητα της πειθούς. Ήταν ο άνθρωπος που «πέρασε» τη συντηρητική ατζέντα στους νέους. Μένει να φανεί εάν επιδιώκει και μπορεί η Καρυστιανού να πετύχει κάτι αντίστοιχο. Σε καθε περίπτωση παύει να είναι «απροσδιόριστη».
Και αυτή η σαφήνεια μπορεί να μεν να της κοστίσει προς τα αριστερά — αλλά να της ανοίξει δρόμους δεξιότερα. Το ερώτημα δεν είναι αν αλλάζει κοινό. Το ερώτημα είναι πόσο συνειδητά το κάνει.
Πηγή: naftemporiki.gr 
Το άρθρο Με “ατζέντα Τσάρλι Κερκ” η Καρυστιανού παύει να αποτελεί σοβαρή “απειλή” για την κεντροαριστερά εμφανίστηκε πρώτα στο thefaq.gr.

Διαβάστε περισσότερα