Τελευταία νέα
Μαρινάκης για πρόταση αντιπολίτευσης: «Δεν υπάρχουν στοιχεία που να οδηγούν σε προανακριτική» Δώδεκα δράσεις στήριξης ΑΜΕΑ: 1,47 δισ. σε πάνω από 100.000 ωφελούμενους Βαρουφάκης: “Όχι” σε συμμετοχή στο ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΙ για το 2015 – Η επιστολή Σαλμονέλα σε εισαγόμενα κοτόπουλα από Βραζιλία: Ερωτήματα για ελέγχους και ΕΕ–Mercosur Π.Μαρινάκης: Η Ελλάδα επενδύει σε σύγχρονες τεχνολογίες με άμεσο όφελος για τον πολίτη και την ασφάλεια της χώρας Μαρινάκης κατά Τσίπρα: «Νιώθει αμήχανα όταν η πραγματικότητα τον διαψεύδει, θα πιει όλο το πικρό ποτήρι της αλήθειας» Ντοκιμαντέρ Σκάι: Οχι και από τον Γιάνη Βαρουφάκη “Όχι” της ΝΔ σε προανακριτική για Λιβανό, Αραμπατζή- Η δήλωση Μαρινάκη Ασκούνται οι διώξεις για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ τις επόμενες μέρες Κουρτάκης κατά Τζαβέλλα: “Εκθέτουν ανεπανόρθωτα και τον ίδιο τον θεσμό της Δικαιοσύνης – Δεν αποκλείω να τον δούμε να μπαίνει σε περιπέτειες” Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: Κοινή πρόταση για Προανακριτική ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Αριστεράς Στη Βουλή η κατάργηση της «τροπολογίας Βορίδη»
Paron.gr

Να αυτοδιαλυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει το περιβάλλον Τσίπρα

–Έντονες διαφωνίες στην Κουμουνδούρου
Η πολιτική ατμόσφαιρα γύρω από το στρατόπεδο του Αλέξη Τσίπρα θυμίζει ολοένα και περισσότερο ένα σκηνικό προσεκτικά ενορχηστρωμένης αποδόμησης, καθώς οι ψίθυροι και οι διαρροές μετατρέπονται πλέον σε ένα σαφές πολιτικό μοτίβο με συγκεκριμένους στόχους.
Τις τελευταίες ημέρες, η δημόσια συζήτηση τροφοδοτείται από δύο κεντρικούς άξονες, που φαίνεται να εκπορεύονται από το στενό περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού, αφού από τη μία πλευρά τίθεται η επιτακτική αξίωση για παραιτήσεις βουλευτών και από την άλλη επανέρχονται με ένταση τα σενάρια για την αναστολή λειτουργίας ή ακόμα και την οριστική αυτοδιάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η διπλή στρατηγική δεν μοιάζει με μια απλή εσωκομματική αντιπαράθεση, αλλά περισσότερο με μια προσπάθεια να κλείσει βίαια ένας ιστορικός κύκλος, ανοίγοντας τον δρόμο για κάτι εντελώς νέο, το οποίο όμως απαιτεί «καθαρά χέρια» και συμβολικές θυσίες.
Στην καρδιά αυτής της τακτικής βρίσκεται η απαίτηση προς τους εν ενεργεία βουλευτές να εγκαταλείψουν τις έδρες τους πριν από οποιαδήποτε εμπλοκή τους σε ένα νέο πολιτικό εγχείρημα. Οι συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα φέρονται να προβάλλουν αυτήν τη θέση ως έναν απαράβατο όρο πολιτικής καθαρότητας, υποστηρίζοντας ότι η διατήρηση της έδρας, ενώ κάποιος κινείται προς έναν νέο φορέα, συνιστά ηθική και πολιτική ανακολουθία.
Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για μια κίνηση υψηλού ρίσκου, που ασκεί ασφυκτική πίεση στους εκλεγμένους αντιπροσώπους. Τους καλεί να αποκοπούν από το θεσμικό τους στήριγμα και να βρεθούν στο κενό, πριν καν το νέο σχήμα αποκτήσει σάρκα και οστά, μετατρέποντας την πίστη στον πρώην πρόεδρο σε μια πράξη απόλυτης αυτοθυσίας.
Παρά την ένταση με την οποία προωθείται αυτή η γραμμή, η ανταπόκριση από το εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας παραμένει παγερή.
Η απροθυμία των βουλευτών να ακολουθήσουν αυτό το μονοπάτι δεν είναι τυχαία, καθώς μια τέτοια κίνηση ερμηνεύεται από πολλούς ως μια μορφή έμμεσης απαξίωσης της ίδιας τους της πολιτικής υπόστασης.
Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη τοποθέτηση της Θεώνης Κουφονικολάκου, στενής συνεργάτιδας του Τσίπρα, η οποία ουσιαστικά περιέγραψε την παραίτηση από την έδρα όχι ως πράξη συνέπειας αλλά ως μια κίνηση αυτοϋπονόμευσης.
Για έναν βουλευτή που εξελέγη υπό συγκεκριμένες συνθήκες, η παράδοση της έδρας ισοδυναμεί με πολιτική αυτοκτονία, καθώς τον αφήνει χωρίς φωνή και θεσμική ισχύ σε μια περίοδο ακραίας ρευστότητας.
Την ίδια στιγμή, το σενάριο της αυτοδιάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί συμπληρωματικά στην παραπάνω πίεση. Η καλλιέργεια της ιδέας ότι το κόμμα έχει εξαντλήσει τα ιστορικά του όρια και πρέπει να οδηγηθεί σε μια ελεγχόμενη κατεδάφιση δημιουργεί ένα κλίμα γενικευμένης αποσύνθεσης. Όταν το περιβάλλον του ανθρώπου που ταύτισε το όνομά του με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία αρχίζει να συζητά για το τέλος του σχηματισμού, το μήνυμα είναι παραπάνω από σαφές: Η στρατηγική αποδέσμευση από το παρελθόν είναι πλέον η μόνη επιλογή.
Ακόμη και αν ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας αποφεύγει τις δημόσιες τοποθετήσεις, η ομοιομορφία των επιχειρημάτων που αναπαράγονται από τους συνομιλητές του δείχνει ότι υπάρχει ένας κεντρικός σχεδιασμός, που αποσκοπεί στην αποδόμηση του υφιστάμενου σχήματος.
Ωστόσο, η πραγματικότητα της πολιτικής επιβίωσης αποδεικνύεται πολύ πιο σκληρή από τους σχεδιασμούς επί χάρτου.
Το πολιτικό συμπέρασμα των τελευταίων ημερών είναι ότι δεν υπάρχουν πρόθυμοι «αυτόχειρες». Οι βουλευτές, αντιλαμβανόμενοι τον κίνδυνο να βρεθούν στο περιθώριο των εξελίξεων, χωρίς κανένα εχέγγυο για την επόμενη μέρα, επιλέγουν τη στάση αναμονής.
Η σύγκρουση ανάμεσα στις επιθυμίες της ηγετικής ομάδας για μια καθαρή έξοδο και στην ανάγκη των στελεχών να διατηρήσουν τον πολιτικό τους ρόλο αφήνει το όλο εγχείρημα μετέωρο. Όσο η κατεύθυνση που προβάλλεται προσκρούει στο ένστικτο της αυτοσυντήρησης τόσο το όραμα για ένα νέο ξεκίνημα θα παραμένει εγκλωβισμένο σε μια εσωστρεφή διαδικασία φθοράς, όπου οι στρατηγικές αποσύνδεσης δυσκολεύονται να βρουν πρακτική εφαρμογή στην πραγματική πολιτική σκηνή.
Κ.Ε.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
The post Να αυτοδιαλυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει το περιβάλλον Τσίπρα appeared first on ΤΟ ΠΑΡΟΝ.

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...