Τρίτο, λοιπόν, πρωτάθλημα για την ΑΕΚ σε λιγότερο από δέκα χρόνια και 14ο συνολικά. Εύλογη, συνεπώς, η χαρά και η ικανοποίηση των χιλιάδων φίλων της σε όλη τη χώρα αλλά και όπου γης.
Γι’ αυτά, όμως, θα μιλήσουν άλλοι, περισσότερο ειδικοί από εμένα. Για άλλα θέλω να γράψω. Για το DNA της ομάδας αυτής. Ενα DNA που ξεπήδησε μέσα από πραγματικές ιστορίες στην Πόλη, τον Πόντο, τη Μικρά Ασία. Και συνεχίζει να αναβιώνει μέσα από προφορικές ιστορίες κι αναμνήσεις. Αλλες χαρούμενες κι άλλες μαρτυρικές, πικρές, βασανιστικές.
Σημερινοί 50ρηδες, όπως ο υπογράφων, μπορεί να θυμούνται τις αφηγήσεις του παππού από την Πόλη, αυτής που ως γνωστόν, «την είπανε Πόλη, γιατί ήταν η πιο όμορφη πόλη του κόσμου»… Για το μικρό, ταπεινό εκείνο σωματείο από όπου ξεκίνησαν όλα: Πέρα Κλουμπ!
Και, μετά ο ξεριζωμός κι ο πόνος. Κάθε σπίτι και καημός.
Κι ύστερα, στη Μητέρα Πατρίδα, όσοι επέζησαν, έχτισαν από το μηδέν τη ΝΕΑ Ελλάδα. Τη ΝΕΑ Φιλαδέλφεια, τη ΝΕΑ Ιωνία και τόσους άλλους δήμους και χωριά στη βόρεια Ελλάδα, στην Αθήνα, σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας. ΝΕΑ Ελλάδα, ΝΕΑ ζωή.
Με συνεκτικό στοιχείο και βάλσαμο, ιδίως σε εκείνα τα πρώτα δύσκολα χρόνια, τα προσφυγικά σωματεία. Μεγαλύτερο από τα οποία, η ΑΕΚ μας.
Με βασικό σημείο αναφοράς, το γήπεδο «στα Φιλαδέλφεια». Ανάμεσα στα λιτά, διώροφα προσφυγικά, που μερικές δεκαετίες αργότερα θα παντρεύονταν αρμονικά με τις εργατικές πολυκατοικίες. Μεσοτοιχία θα έλεγε κανείς πως ήταν το γήπεδο και τα σπίτια των ανθρώπων του μόχθου.
Σημερινοί 50ρηδες, όπως ο υπογράφων, μπορεί να θυμούνται αφηγήσεις από τους γονείς τους για το πώς νέοι και νέες της δεκαετίας του ’60 στοιβάζονταν στο γήπεδο που για αρχή είχε χωμάτινες εξέδρες. Ηταν τα παιδιά των πρώτων προσφύγων, τα οποία γίνονταν ένα με την ομάδα τους κατά τη διάρκεια αλλά και μετά τα ματς. Ολοι μια παρέα, ποδοσφαιριστές και φίλαθλοι. Ομάδα της γειτονιάς και ταυτόχρονα όλης της επικρατείας, αλλά και των νέων μεταναστών σε Αμερική, Ευρώπη και Αυστραλία.
Γι’ αυτό και κάποια πανό, σαν κι αυτό που υπήρχε χθες στην «Αγια-Σοφιά», που έγραφε «Πατέρα, το πήραμε!» μπορεί να κρύβουν, σίγουρα κρύβουν δηλαδή μια ολόκληρη οικογενειακή ιστορία. Και, για να το παραφράσω λίγο και να το φέρω στα μέτρα μου, «Μάνα, το πήραμε»!
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr