18/05/2026 10:43 μμ.
Η μπροσούρα για τα 10 χρόνια Athens Tattoo Circus τυπώθηκε τον Mάη του 26′ σε 500 αντίτυπα και διανεμήθηκε στην 3ήμερη φετινή διοργάνωση (15-17/5/26). Θα είναι διαθέσιμη σε στέκια, καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους. Αποτέλεσε για εμάς μία αναδρομή σε όλα τα προηγούμενα χρόνια, τα συμβάντα και τις καταλήψεις/χώρους που φιλοξένησαν το εγχείρημα.
To κυριώς κείμενο της μπροσούρας
10 χρόνια Athens Tattoo Circus
Το Tattoo Circus είναι ένα αυτοοργανωμένο και οριζόντιο εγχείρημα που λειτουργεί αντιιεραρχικά, χωρίς μεσάζοντες και ατομικά οφέλη. Έχει ως αφετηρία τις κοινές ανησυχίες, τη ζύμωση μεταξύ ανθρώπων με θέσεις ενάντια στις φυλακές και την οικονομική ενίσχυση φυλακισμένων και διωκόμενων ατόμων, μέσα από την προώθηση της αντικουλτούρας. Η ιδέα του T.C. ξεκίνησε το 2007 στη Ρώμη από μία πρωτοβουλία συντρόφων/ισσών και έκτοτε πραγματοποιείται από αντίστοιχες ομαδοποιήσεις σε αρκετές πόλεις της Ευρώπης (Βαρκελώνη, Βερολίνο, Λονδίνο, Μαδρίτη, Βασιλεία κ.α.). Από το 2008 πραγματοποιείται και στη Θεσσαλονίκη με το όνομα Selanik Tattoo Circus όπου αρχικά φιλοξενήθηκε στην κατάληψη Ορφανοτροφείο. Από τότε λαμβάνει χώρα σε διάφορες καταλήψεις, και έχει εξαπλωθεί σε άλλες πόλεις της Ελλάδας (Λάρισα, Ηράκλειο) στηρίζοντας συντρόφια εντός και εκτός των τειχών.
Στην Αθήνα, το Athens Tattoo Circus ξεκίνησε πριν 10 χρόνια, το 2016, από μια παρέα συντρόφων/ισσών προερχόμενων από τον αντιεξουσιαστικό χώρο, σαν ένα μέσο έμπρακτης αλληλεγγύης στα έγκλειστα συντρόφια, των οποίων ο αριθμός διαρκώς αυξανόταν. Είναι ένα τριήμερο ετήσιο φεστιβάλ, ενώ μέσα στη χρονιά πραγματοποιούνται και μονοήμερα flash days. Αρχικά, φιλοξενήθηκε στην κατάληψη Βίλα Ζωγράφου και στη συνέχεια στις καταλήψεις Βανκούβερ Απαρτμάν, Ανάληψη, Παπουτσάδικο και στην κατάληψη Κτήματος Πραποπούλου, καθώς επίσης και στα αυτοδιαχειριζόμενα στέκια Πέρασμα, Διάκενο και Υπόγα Κ94.
Κατά τη διάρκεια του ATC, εκτός από τατουάζ και piercing, υπάρχει distro, συλλογική κουζίνα, και bazaar βιβλίου κινηματικών εκδόσεων. Επίσης, πραγματοποιούνται εργαστήρια αυτομόρφωσης με προσωπική δουλειά χωρίς ανταλλάγματα, πολιτικές εκδηλώσεις με τη συμμετοχή κρατουμένων -ντόπιων και μεταναστών-, βιβλιοπαρουσιάσεις, θεατρικές παραστάσεις, προβολές, παιδικές εκδηλώσεις από συλλογικότητες που φέρουν αντίστοιχα αξιακά χαρακτηριστικά: Tαμείο Αλληλεγγύης Φυλακισμένων και Διωκόμενων Αγωνιστ(ρι)ών, Το Σπίτι των Γυναικών για την Ενδυνάμωση & τη Χειραφέτηση, Συντονισμός Αναρχικών Συλλογικοτήτων, Φεμινιστικών Ομάδων και Συντροφισσών, Buffonata, Αναρχική Ομάδα Πρώτων Βοηθειών, ΟΣΑΚ, συναυλιακές ομάδες So Watt & Pull the Plug, και Ομάδα 218.
Συνδιαμόρφωση και αυτοοργάνωση
Στο πλαίσιο της διεκδίκησης και επανοικειοποίησης του δημόσιου χώρου, χωρίς μεσάζοντες και εμπορευματικές σχέσεις, έχουν πραγματοποιηθεί πανκ Συναυλίες στο Πολυτεχνείο, την Πλατεία Πρωτομαγιάς, το Σκοπευτήριο Καισαριανής και το θέατρο Ρεματιάς Χαλανδρίου. Όντας ένα αντιεξουσιαστικό εγχείρημα, ήταν αυτονόητο για εμάς ότι αυτό θα πραγματοποιούνταν σε καταλήψεις και στέκια του α/α χώρου, για τη στήριξη και τη συνδιαμόρφωση μαζί τους. Με εργαλείο λοιπόν την αυτοοργάνωση, προωθώντας την αντικουλτούρα σαν τρόπο έκφρασης και ψυχαγωγίας, θέλουμε να δείξουμε πως μέσα από οριζόντιες δομές και τα δικά μας αξιακά πλαίσια μπορούμε να πραγματώνουμε τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας ενάντια στην αποξένωση και τον ζόφο της μητρόπολης.
Για εμάς, είναι πολύ σημαντική η ζύμωση και η δημιουργία συντροφικών σχέσεων μέσα από τα παραπάνω, μιας και η διεξαγωγή του εγχειρήματος είναι βασισμένη τόσο στα μέλη της συλλογικότητας, όσο και στην συμμετοχή αλληλέγγυου κόσμου, του οποίου η στήριξη ήταν και είναι απαραίτητη σε όλα τα επίπεδα/στάδια της διοργάνωσης. Μέσα στα χρόνια, έχουμε παρατηρήσει ότι ο κόσμος που έρχεται για να κάνει τατουάζ/piercing, να συμμετέχει σε κάποια εκδήλωση ή εργαστήρι ή να παρακολουθήσει την συναυλία, δεν διαμορφώνει με το εγχείρημα μια σχέση μαγαζιού-πελάτη, αλλά τείνει ολοένα και περισσότερο να αντιλαμβάνεται που βρίσκεται και με τι τρόπο. Αυτή η κουλτούρα πραγματώνεται, δίχως ανάθεση, τόσο από τον κόσμο του A.T.C. όσο και από τα παρευρισκόμενα άτομα, μεταξύ άλλων, με τη δημιουργία ενός ασφαλούς χώρου για όλα, με την καθαριότητα και την εγρήγορση για την περιφρούρηση του χώρου, καθώς και με τη φροντίδα για την καλή σχέση με τη γειτονιά της εκάστοτε κατάληψης ή στεκιού. Γενικότερα, θεωρούμε πως με το πέρασμα του χρόνου έχει καλλιεργηθεί μια ουσιαστικότερη αίσθηση του κόσμου για το τι σημαίνει αυτοοργάνωση.
Οικονομική ενίσχυση
Αρχικά ως Athens Tattoo Circus στηρίζαμε αναρχικούς/ες κρατούμενους/ες και στη συνέχεια και έγκλειστα αγωνιζόμενα άτομα που συμμετέχουν και είναι αλληλέγγυα στους αγώνες των πολιτικών κρατουμένων ενάντια στις συνθήκες κράτησης. Πιστεύουμε ότι η οικονομική, ψυχολογική και πολιτική υποστήριξη δεν αναλογεί μόνο στον στενό κύκλο ενός ατόμου, αλλά στην έμπρακτη αλληλεγγύη και συντροφικότητα ολόκληρου του κινήματος. Ταυτόχρονα, με την πάροδο του χρόνου, επιλέξαμε να στηρίζουμε οικονομικά υποθέσεις έμφυλης βίας και άλλες τρέχουσες ανάγκες του ευρύτερου κινήματος, καθώς επίσης διαχρονικά στηρίζουμε και τους χώρους όπου φιλοξενείται το εγχείρημα.
Δυσκολίες, προβληματισμοί και μεταξύ-μας-συζητήσεις
Κατά τη διάρκεια αυτών των 10 χρόνων και αναλόγως με τις προκλήσεις της εκάστοτε περιόδου, έχουμε κληθεί να αντιμετωπίσουμε διάφορες καταστάσεις και να διαχειριστούμε έκτακτα ζητήματα. Σε αυτές τις καταστάσεις επιλέξαμε την προτεραιοποίηση του αξιακού έναντι του πρακτικού στην περίπτωση π.χ. φιλοξενίας εκδήλωσης σε κάποιο χώρο ή και στην απομάκρυνση ατόμων με παραβιαστικές/κακοποιητικές συμπεριφορές. Σκοπός μας ήταν πάντα η διατήρηση ενός ασφαλούς περιβάλλοντος για όλα τα συμμετέχοντα/παρευρισκόμενα άτομα, κάτι που αποτελούσε και αποτελεί πάντα προτεραιότητα για εμάς. Σε όλες τις περιπτώσεις βάλαμε μπροστά τις πολιτικές μας αξίες,και όχι τις προσωπικές/συντροφικές σχέσεις. Προσπαθήσαμε πάντα να κάνουμε επί τόπου διαχείριση με τον βέλτιστο δυνατό τρόπο και να συζητήσουμε την επιλογή μας σε δεύτερο χρόνο εκτενέστερα.
Συγκεριμένα, σχετικά με την αποπομπή ή επανένταξη ενός ατόμου στους χώρους μας, σημασία για εμάς έχει πρώτα απ’ όλα η αναγνώριση της προβληματικής συμπεριφοράς από το ίδιο το άτομο και η προσωπική δουλειά πάνω στο ζήτημα χωρίς να υπάρχει προσκόλληση στο δόγμα «έγκλημα και τιμωρία». Φυσικά, όπως συνέβη και συμβαίνει σε πολλές συλλογικοποιήσεις, έτσι και σε εμάς, άνοιξαν κατά καιρούς εκτενείς συζητήσεις για τα συγκεκριμένα ζητήματα, τόσο για την όξυνση των αντανακλαστικών και την οριοθέτηση κόκκινων γραμμών, όσο και για την δημιουργία εργαλείων αντιμετώπισης αντίστοιχων περιπτώσεων. Μη διεκδικώντας το αλάθητο και αναγνωρίζοντας πως όλα μας ακόμα μαθαίνουμε/εξελισσόμαστε και παλεύουμε διαρκώς για να αποτινάξουμε την πατριαρχία, μέσα στην οποία μεγαλώσαμε και ζούμε ακόμα.
Τέλος, σχεδόν πάντα ερχόμαστε αντιμέτωπες με την κρατική καταστολή μέσα από την έντονη ή λιγότερο έντονη παρουσία μπάτσων στα σημεία των εκδηλώσεων. Αποκορύφωμα λοιπόν μίας συνθήκης που κληθήκαμε να διαχειριστούμε ήταν το live του A.T.C. στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής το 2024 όπου διμοιρίες των ΜΑΤ, ΟΠΚΕ και δεκάδες μηχανάκια ΔΡΑΣΗ και ΔΙΑΣ περικύκλωσαν τον κόσμο που ήταν εκεί για να στήσει και να περιφρουρήσει την συναυλία. Η παρουσία αλληλέγγυων και γειτόνων, η δυναμική διεκδίκηση με συνθήματα, η μη αποχώρηση μας, αλλά και η παρέμβαση στην εκδήλωση της δημοτικής αρχής που γινόταν παράλληλα σε άλλο σημείο του Σκοπευτηρίου, κατάφεραν να εκδιώξουν τους μπάτσους και το live πραγματοποιήθηκε εν τέλει, δίχως προβλήματα.
Καταλήψεις, ελεύθερος χώρος, καταστολή
Mέσα σε κλίμα διαρκούς όξυνσης της καταστολής, το κράτος έχει προχωρήσει σε πολλές εκκενώσεις καταλήψεων σε όλο τον ελλαδικό χώρο. Οι καταλήψεις είναι ιστορικά απειλή για την κυριαρχία ως εστίες ζύμωσης, αμφισβήτησης και αντίστασης, ένα ζωντανό παράδειγμα για το πως οραματιζόμαστε τον κόσμο. Αποτελούν ακόμα νησίδες ελευθερίας, κέντρα αγώνα, χώρους συνάντησης και δημιουργίας συντροφικών σχέσεων. Μπαίνουν ανάχωμα στους φασίστες, παρέχουν χώρο αλληλεγγύης σε μετανάστριες, στέκονται ενάντια σε κάθε εξουσία και ήταν, είναι και θα είναι πάντα αγκάθι στα σχέδια του κράτους γι’ αυτό και αποτελούν μόνιμη στόχευση του δόγματος «Νόμος και Τάξη» της εκάστοτε κρατικής διαχείρισης.
*Βίλα Ζωγράφου, 2011-2017, Βανκούβερ Απαρτμάν, 2005-2019, Παπουτσάδικο, 2011-2024. Τρείς από τις καταλήψεις οι οποίες φιλοξένησαν το A.T.C. μέσα σε αυτά τα χρόνια έχουν πλέον εκκενωθεί.
Ταυτόχρονα, υπό την παραπάνω συνθήκη, ο δημόσιος και πανεπιστημιακός χώρος, πεδία δράσης και χώροι συνάντησης, βρίσκονται υπό συνεχή επίθεση και συρρίκνωση ως βορά στο βωμό του κέρδους και με σκοπό την πλήρη απονεύρωσή τους. Έτσι ο ήδη λιγοστός ελεύθερος χώρος παραχωρείται απο κράτος και πρυτανικές αρχές κατα περίπτωση, είτε στα μαγαζιά, είτε στις εταιρίες, είτε στις παρατάξεις. Συνακόλουθα, η αυστηροποίηση του ποινικού κώδικα έφερε σημαντικότατες ποινές ακόμα και για την ελάχιστη πολιτική δράση και την φυλάκιση για πλημελήμματα.
*Χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Νόεμβριο του 2025, οι 14 μήνες φυλάκιση με αναστολή σε φοιτητή του Πολυτεχνείου Ζ.Μ. για αναγραφή συνθήματος αλληλεγγύης ενάντια στην γενοκτονία στην Παλαιστίνη.
Αντιμετωπίζουμε λοιπόν μια νέα πραγματικότητα που αποτελείται από αποστειρωμένα και επιτηρούμενα πανεπιστήμια που κάνουν μπίζνες με εταιρίες για φτηνό εργατικό δυναμικό και έρευνες (ακόμα για τον ισραηλινό στρατό). Γειτονιές εξευγενισμένες απευθυνόμενες σε τουρίστες και καταναλωτές. Επιθέσεις σε πορείες, διάλυσή τους και απότροπή πόρευσης και συνάθροισης στην γειτονιά των Εξαρχείων, κατά περίπτωση. Πλατείες και πάρκα περιφραγμένα από κάγκελα και λαμαρίνες και μπάτσοι «φρουροί» πάντου. Προωθώντας έτσι τη λογική της ιδιώτευσης και της ιδιοτέλειας, στερώντας στις καταπιεσμένες, ντόπιες και μετανάστριες, τη δυνατότητα συνεύρεσης στους δημόσιους χώρους και στέγασης στις γειτονίες μας, το κράτος επιθυμεί να αποτρέψει την παρουσία μας εκεί.
Σύγχρονος ολοκληρωτισμός, μιλιταρισμός
Το ελληνικό κράτος επιβάλει, εκτός από την αυστηροποίηση των ποινών, και μια πλήρη απαξίωση/υποτίμηση των ζωών μας παράλληλα με την στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας. Ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός μέσα από την εντεινόμενη καταστολή και το διαρκές καθεστώς έκτακτης ανάγκης, μέσα από μόνιμους αστυνομικούς ελέγχους, ηλεκτρονική επιτήρηση, την συνεχή προβολή του πολέμου ως εικόνα στις ειδήσεις και με την πλήρη απανθρωποποίηση και χειραγώγηση της κοινωνίας με την μετατροπή της σε πλήθος πειθήνιων (τηλε)θεατών που καταναλώνουν πληροφορίες χωρίς περαιτέρω αντίδραση, αποσκοπεί στην εξοικείωση με το κόστος του πολέμου και την επιβολή στους από τα κάτω της «νέας τάξης πραγμάτων». Η συνεχής αγορά πανάκριβων εξοπλισμών «τελευταίας τεχνολογίας», η ρητορεία για φέρετρα καλυμμένα με την εθνική σημαία, η ενεργή συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, η αποστολή οπλικών συστημάτων στην Ουκρανία, η «εξαγωγή» του Predator στο Σουδάν, και η σαφής θέση υπέρ της γενοκτονίας στη Γάζα και των πολεμικών επιχειρήσεων στη «μέση ανατολή» και το Ιράν, δείχνουν ότι το ελληνικό κράτος διεκδικεί «επάξια» τη θέση του στη διεθνή πολεμική δυστοπία, ενώ παράλληλα, εναρμονισμένο πλήρως με τις νεοφιλελεύθερες και ακροδεξιές ατζέντες που προωθούνται παγκοσμίως, νομιμοποιεί στο εσωτερικό του εγκλήματα και δολοφονίες ντόπιων και μεταναστών προλετάριων με επαναπροωθήσεις, τραγικά «ναυάγια», εργατικά και σιδηροδρομικά «δυστυχήματα».
Μέσα σε αυτό το γενικευμένο κλίμα φόβου και εκφασισμού της κοινωνίας, παραμένουμε υπέρ της αυτοδιάθεσης των καταπιεσμένων και στεκόμαστε ενάντια στον πόλεμο και την «ειρήνη» των κυρίαρχων. Σε αυτό το περιβάλλον θανατοπολιτικής, δεν θα συνηθίσουμε τον θάνατο, δεν θα αφήσουμε στη μοίρα τις κρατούμενες, τους μετανάστες και τα καταπιεσμένα.
Συνειδητά δεν θα γίνουμε πιόνια στους πολέμους τους και κρέας για τα κανόνια τους. Καλλιεργούμε συντροφικά δίκτυα και σχέσεις, δημιουργούμε δομές αλληλοβοήθειας και εστίες ανυπακοής και αντίστασης στους σχεδιασμούς τους. Στηρίζουμε πιο επιτακτικά από ποτέ τα εγχειρήματα αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης για δικαστικά έξοδα και έξοδα διαβίωσης εντός και εκτός των τειχών. Προτάσσουμε την ελευθερία, την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση και την ισότητα, ενάντια σε έθνη, καπιταλισμό, κράτος, κεφάλαιο και πατριαρχία.
Ολόψυχη στήριξη και αλληλεγγύη στις αναρχικές συντρόφισσες Μαριάννα Μ. και Δήμητρα Ζ. που επέλεξαν να σταθούν ακλόνητα απέναντι στο κράτος και τους λειτουργούς και τώρα βρίσκονται ακόμα αιχμάλωτες εκδικητικά στα κελιά της δημοκρατίας.
Κυριάκος Ξυμητήρης πάντα παρών στις καρδιές και τους αγώνες μας.
Αλληλεγγύη στον αγώνα των κατειλημμένων προσφυγικών για ζωή κι ελευθερία.
Δύναμη στον από 05/02/2026 απεργό πείνας Αριστοτέλη Χαντζή και στην από 01/05/2026 απεργό πεινας Suzon Doppagne.
Καμία σκέψη για φυλάκιση των καταληψιών του Κουκακίου.
ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΔΙΧΩΣ ΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΕΣ, ΔΙΧΩΣ ΕΘΝΗ, ΠΑΤΡΙΔΕΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΟΥΣ
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ, Ο ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ (ανα)ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ
Athens Tattoo Circus
Μάης 2026
media:
ATC10Y_teliko.pdf