Είναι λίγο περίεργη και αφόρητα αστεία η κομματική ονοματοδοσία εν Ελλάδι. Εχουμε ακούσει από τα πιο απλά (Αγροτικό Κόμμα, Κομμουνιστικό Κόμμα) έως τα πιο ευφάνταστα (ο θεός να τα κάνει) όπως Ελιά, Φωνή Λογικής, κάτι Συναγερμοί που χτυπήσανε μεσάνυχτα, σαν ταγματαλήτες, την πόρτα μας, κάτι Τελείες, άπειρα Προοδευτικά, από Κινήματα άλλο τίποτα και πάμπολλα Πατριωτικά.
Οπως και να το δεις, από φαντασία πάσχουν οι περισσότεροι πολιτικοί, αλλά από φαντασιοπληξία σχεδόν όλοι! Εχουμε ήδη την απόδειξη με το νέο κόμμα Καρυστιανού που το είπε «Ξεκινάμε» («Ξεκινάμε για την Ελπίδα» ολόκληρο) και αναρωτιέμαι αν θα φτάσει ποτέ στο «Καταλήξαμε». Και φυσικά περιμένουμε και το κόμμα Τσίπρα, που θα ονομάζεται… πώς άραγε;
Ξέρουμε ότι το όνομα έχει βρεθεί, έχουμε μάθει πως δεν το λένε καν φωναχτά μη βγει παραέξω και κάτι μας λέει πως θα μας εκπλήξει. Πυξίδες και Πατρίδες πάντως δεν νομίζω να εμπεριέχει. Συμπορεύσεις και Συμμαχίες ελπίζω, επίσης, όχι. Και επειδή όσοι λένε πως «δεν ισχύει πια η διαφοροποίηση Δεξιάς και Αριστεράς» σίγουρα δεν είναι αριστεροί, ελπίζουμε να υπάρχει αυτή η λεξούλα μέσα. Γιατί Αριστερά σημαίνει «για τον άνθρωπο». Και αν κάτι έχουμε ξεχάσει ολωσδιόλου πλέον είναι ακριβώς αυτό: τι σημαίνει το να είσαι άνθρωπος.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr