Τελευταία νέα
Ο Κόντης ζητά συγκέντρωση από τους παίκτες του ΟΦΗ: «Πλεονέκτημα το 3-0 αλλά δεν μας δίνει την πρόκριση» Ελεγκτικό Συνέδριο: Ο Β. Παπαγεωργόπουλος καλείται να καταβάλει 8,2 εκατ. ευρώ για το έλλειμμα στον δήμο Θεσσαλονίκης «Πόσες γυναίκες πρέπει ακόμη να δολοφονηθούν;» – Σφοδρή επίθεση ΕΛ.Α.Σ. στην κυβέρνηση «Νιώθω δικαιωμένη για το παράσημο»: Η Ακρίτα απαντά για την άρνηση της ΝΔ να τη στηρίξει Πέμπτη ημέρα καύσωνα: Στα ύψη ο υδράργυρος, πάνω από 41°C η μέγιστη θερμοκρασία ΕΛ.Α.Σ.: Στο επίκεντρο τα κέρδη-«φωτιά» των πετρελαϊκών ομίλων Κεραμέως: “Ο κ. Τσίπρας είναι αμετανόητα θρασύς και λαϊκιστής” Μετά τη Βρετανία και οι ΗΠΑ χαρακτηρίζουν «τρομοκρατική» την οργάνωση Palestine Action ΣΥΡΙΖΑ κατά Μητσοτάκη: «Αποκαλύπτετε το πραγματικό σας πρόσωπο» Κόντρα Κεραμέως – ΕΛΑΣ για τις συντάξεις χηρείας Ο Χάρης Δούκας ζητά την άμεση κατεδάφιση του κτιρίου του Badminton – Η ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. Αθηναίων Ερώτηση Μ. Κεφαλογιάννη προς την Κομισιόν για την απελευθέρωση του Οσμάν καβαλά
Athens.indymedia.org

[Διεθνή Νέα] Ιταλία: Γενική Απεργία Αλληλεγγύης με τον Παγκόσμιο Στολίσκο Sumud

20/05/2026 1:28 μμ.

Περισσότερα από δυο εκατομμύρια ανθρώπων διαδήλωσαν σε περισσότερες από 100 πόλεις σε όλη την Ιταλία την Παρασκεύη στην μονοήμερη γενική απεργία υποστήριξης των κατοίκων της Γάζα και της αποστολής ανθρωπιστικής βοήθειας του Παγκόσμιου Στολίσκου Sumud. Η απεργία, οργανωμένη από την Unione Sindacale di Base/Συνδικαλιστική Ένωση Βάσης (USB) σε συνεργασία με την Unione Sindacale Italiana/Ιταλική Συνδικαλιστική Ένωση (USI) και την Federazione Italiana Sindacati Intercategoriali/Ιταλική Διακλαδική Ομοσπονδία Συνδικάτων (FI-SI), έφερε τις μετακινήσεις, τα σχολεία, τις δημόσιες υπηρεσίες και λογιστικής σε παύση σε όλη την χώρα.

Τα μέλη της συλλογικότητας λιμενεργατών CALP στην Γένοβα υποσχέθηκαν να αναστείλλουν τις εργασίες τους αν το Ισραήλ επιτεθεί ή αναχαιτίσει τον στολίσκο, ενόσω ο Παγκόσμιος Στολίσκος Sumud προετοιμάζονταν να αποπλεύσει. Μετά από συνεχείς τοπικές κινητοποιήσεις και δημόσιες συνελεύσεις, πραγματοποίησαν την υπόσχεση τους. Χιλιάδες απέκλεισαν το λιμάνι της Γένοβα από τις πρώτες πρωινές ώρες, και χιλιάδες άλλοι έκαναν το ίδιο στα στρατηγικής σημασίας λιμάνια της Tεργέστης, της Βενετίας, και του Λιβόρνο. Διαδηλώσεις ξέσπασαν στην Μπολώνια, το Μιλάνο, το Τορίνο την Νάπολη, σε όλη την Σικελία και την Σαρδηνία, και σε δεκάδες άλλες κοινότητες, δάσκαλοι, γονείς, και μαθητές βγήκαν από τα σχολεία συλλογικά, τραγουδώντας για μια ελεύθερη Παλαιστίνη.
Σύμφωνα με το σωματείο CGIL, 300.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στους δρόμους της Ρώμης μόνο, ενώ ο εθνικός μέσος όρος συμμετοχής στην γενική απεργία υπολογίστηκε στο περίπου 60%, αναστέλλοντας όλες τις βασικές εργασίες σε βασικούς τομείς συμπεριλαμβανομένων των μετακινήσεων και των σχολείων. Η σιδηροδρομική κίνηση στο εθνικό δίκτυο Gruppo FS Ιταλίας μειώθηκε στις νόμιμες ελάχιστες παύσεις. Στην Ρώμη, η γραμμή του μετρό C έκλεισε εντελώς· ενώ οι γραμμές A και B λειτούργησαν με μειωμένη συχνότητα.
Στην Βενετία, το δίκτυο θαλάσσιων μετακινήσεων Vaporetto σταμάτησε σχεδόν εντελώς. Στην Μπολώνια, η ταχείας μετακίνησης γραμμή από το αεροδρόμιο προς το Marconi ανεστάλλει. Στην Φλωρεντία, οι διαδηλωτές προσέγγισαν τις πύλες του προπονητικού κέντρου της εθνικής ομάδας της Ιταλίας απαιτώντας την αποχή της από τον επερχόμενο προκριματικό αγώνα για το Παγκόσμιο Κύπελλο εναντίον του Ισραήλ λόγω του πολέμου στην Γάζα. Στην μια πόλη μετά την άλλη — στο Τορίνο, την Γένοβα, το Μπάρι, την Νάπολη — επιβάτες βρήκαν τις πρωινές και απογευματινές ρουτίνες τους να έχουν αναστατωθεί από την άρνηση της εργατικής τάξης, για τέταρτη φορά σε εννέα μήνες, να υπομείνει απλά το κόστος του πολέμου και της λιτότητας σιωπηλά.
Τα Ιταλικά σωματεία διακήρυξαν την απεργία αφότου ο Παγκόσμιος Στολίσκος Sumud ο οποίος επιχειρούσε να διασπάσει τον Ισραηλινό ναυτικό αποκλεισμό ώστε να παραδώσει βοήθεια στην Γάζα αναχαιτίστηκε από Ισραηλινές ναυτικές δυνάμεις το βράδυ της Τετάρτης. Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες έχουν εκδηλωθεί παντού στην Ευρώπη και παγκόσμια έκτοτε, αλλά είναι ιδιαίτερα μαζικές στην Ιταλία. «Το κάλεσμα ήλθε από τους λιμενεργάτες της Γένοβα, και να που βρισκόμαστε εδώ: έχουμε αποκλείσει τα πάντα», δήλωσαν οι διαδηλωτές. Μεταξύ όσων βρίσκονταν στην κορυφή της πορείας ήταν και οι εκπρόσωποι του σωματείου των πυροσβεστών, οι οποίοι δήλωσαν στην il manifesto: «Οι πρώτες βοήθειες δεν θα είναι ποτέ συνένοχες σε μια γενοκτονία, και διαδηλώνουμε εναντίον μια κυβέρνησης που μας παγιδεύει στον επανεξοπλισμό».
Με σύνθημα το «Nemmeno un chiodo per guerre e genocidio»—«Ούτε μια πρόκα για τους πολέμους και την γενοκτονία» —το σωματείο συνέδεσε την σχεδιαζόμενη αύξηση των στρατιωτικών δαπανών της Ιταλίας κατά 5 τοις εκατό του ΑΕΠ άμεσα με τις περικοπές στην κοινωνική υποδομή. Στο κάλεσμα του σε Γενική Απεργία η USB διακήρυξε: «Φέρνουμε την χώρα σε παύση ώστε να καταστήσουμε σαφές ότι κανένας εργαζόμενος, κανένας φοιτητής, καμία περιοχή δεν θα συρθεί σε αυτή την οικονομια του θανάτου».
Καλεί την Ιταλική κυβέρνηση να «διακόψει όλους τους διπλωματικούς, οικονομικούς, εμπορικούς και στρατιωτικούς δεσμούς με το τρομοκρατικό κράτος του Ισραήλ», καταγγέλοντας τις Ηνωμένες Πολιτείες για την επιθετικότητα τους εναντίον του Ιράν και καταδικάζει την κυβέρνηση της Μελόνι και την Ευρωπαϊκή Ένωση ως συνένοχους. Καταλήγει δε με το εξής καλέσμα: «Στις 18 του Μάη φέρνουμε την χώρα σε παύση διαμαρτυρόμενοι ενάντια στον πόλεμο, την γενοκτονία, τον επανεξοπλισμό και την καταπίεση. Για μισθούς, υγεία, παιδεία, δικαιώματα και δημοκρατία».
Μιλώντας από τον αποκλεισμό στο λιμάνι της Γένοβα, η Marta Collot του αριστερού κόμματος Potere al Popolo/Εξουσία στον Λαό τόνισε ότι η απεργία απέδειξε την υλική αλληλεγγύη με τους Παλαιστινίους, επιβεβαίωσε την υποστήριξη προς την νόμιμη αντίσταση, και αποκήρυξε την Ευρωπαϊκή συνενοχή στην γενοκτονία. «Το εμπάργκο και οι κυρώσεις: αυτές πρέπει να είναι οι προτεραιότητες μας», δήλωσε η Collot.
Οι αρχές απάντησαν στις μαζικές κινητοποιήσεις με βία. Οι αστυνομικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν κανόνια νερού εναντίον των διαδηλωτών που απαιτούσαν τον τερματισμό του εξοπλιστικού εμπορίου με το Ισραήλ και καλούσαν για την διακοπή όλων των πολιτικών και οικονομικών δεσμών. Παρά την αυξανόμενη κοινωνική πίεση, η κυβέρνηση της Μελόνι έχει αρνηθεί να δράσει εναντίον του Ισραήλ, συνεχίζοντας αντίθετα να επικοινωνεί με Ισραηλινούς αξιωματούχους και να παραδίδει οπλισμούς μέσω της κρατικών συμφερόντων εταιρείας Leonardo.
Η μαζική λαϊκή δράση μας ενημερώνει για την οργή που σαρώνει την εργατική τάξη. Οι εργαζόμενοι κατανοούν ενστικτωδώς ότι κάθε ευρώ που διατίθεται στους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς είναι ένα ευρώ που αφαιρείται από τους μισθούς και τις δημόσιες υπηρεσίες. Αντιμέτωποι με την συνεχιζόμενη στρατιωτική λιτότητα, τα αιτήματα της USB είναι ουσιώδη: εισαγωγή του νόμιμα κατοχυρωμένου ελάχιστου μισθού, αποκατάσταση του μισθολογικού μηχανισμού scala mobile/κλιμακούμενης αναπροσαρμογής– ο οποίος καταργήθηκε από προηγούμενες καπιταλιστικές κυβερνήσεις, την επιπλέον φορολόγηση των ενεργειακών και τραπεζικών πολυεθνικών, και την υπεράσπιση της δημόσιας υγείας, των συντάξεων, της παιδείας και της στέγασης ενάντια σε έναν προϋπολογισμό που διοχετεύει δεκάδες δισεκατομμυρίων προς τον επανεξοπλισμό.
Οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου σπεύδουν να καταστείλουν ή να επανοικειοποιηθούν την εργατική αυτονομία
Η συντηρητική πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζώρτζια Μελόνι άσκησε δριμεία κριτική στην απεργία. Πρόβλεψε ότι θα προκαλέσει διαδεδομένη αναστάτωση σε όλη την χώρα και δήλωσε πως ήταν πολιτικά παρακινημένη καθώς και ότι στόχευε την ακροδεξιά κυβέρνηση της.
Η Μελόνι είχε ήδη καταγγείλει την αποστολή του στολίσκου ως «επικίνδυνη και ανεύθυνη» στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στην Κοπεγχάγη. Ενώ ο υπουργός εξωτερικών Tajani έπραξε το ελάχιστο δυνατό που το πρωτόκολλο απαιτεί: απέστειλε διπλωματικές οδηγίες στις πρεσβείες στο Τελ Αβίβ, την Άγκυρα και την Λευκωσία ζητώντας διαβεβαιώσεις από το Ισραήλ αναφορικά προς την «ασφάλεια και την αξιοπρέπεια» των κρατουμένων — αποφεύγοντας προσεκτικά οποιαδήποτε κριτική προς τον ναυτικό αποκλεισμό καθαυτόν.
Ο Matteo Salvini της ακροδεξιάς Lega, ο οποίος έχει στο παρελθόν χρησιμοποιήσει τις εξουσίες του ώστε να διατάξει τους απεργούς εργαζομένους στις μεταφορές να επιστρέψουν στις εργασίες τους, αρνήθηκε να το επαναλάβει στην περίσταση αυτή —όχι επειδή σεβάστηκε τον σκοπό τον εργαζομένων, αλλά επειδή η κυβέρνηση βρίσκονταν ήδη σε πίεση από τους παρόχους οδικής βοήθειας οι οποίοι απειλούν με δικές τους παύσεις εργασίας λόγω των αυξανόμενων τιμών του ντίζελ.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης έσπευσαν να καταγράψουν την δική τους καταδίκη. Ο γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος (PD) Elly Schlein χαρακτήρισε την επίθεση στον στολίσκο ως «μια ακόμη πράξη πειρατείας σε διεθνή ύδατα από την Ισραηλινή κυβέρνηση» και απαίτησε την παρέμβαση της Ε.Ε. Ο ηγέτης του κινήματος των Πέντε Αστέρων (M5S) Giuseppe Conte ήταν πιο συγκεκριμένος: «Ίσως η ειρήνη να υπονομεύθηκε από εκείνους που συνεχίζουν τις business με το Ισραήλ, από εκείνους που υποκρίνονται ότι δεν βλέπουν μια συνεχιζόμενη γενοκτονία».
Οι ηγέτες της Πράσινης-Αριστερής Συμμαχίας (AVS) Nicola Fratoianni και Angelo Bonelli απαίτησαν «συγκεκριμένες πράξεις εναντίον της φασιστικής κυβέρνησης του Νετανιάχου». Ενώ ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του M5S Dario Carotenuto βρίσκονταν ο ίδιος σε ένα από τα σκάφη του στολίσκου και έστειλε ένα video μήνυμα προτού διακοπούν οι επικοινωνίες, αναφέροντας ότι Ισραηλινά πολεμικά σκάφη περικυκλώνουν τον στολίσκο.
Οι δηλώσεις αυτές θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά ως αποδείξεις του βάθους της πολιτικής κρίσης — αλλά όχι ως σημάδι γνήσιας πολιτικής αντίθεσης. Ο Conte ήταν πρωθυπουργός σε μια κυβέρνηση συνεργασίας με την ακροδεξιά Lega που υποστήριξε τα αντιμεταναστευτικά διατάγματα του NATO και της Ε.Ε. και την λιτότητα. Ενώ το κόμμα του Fratoianni δρα απόλυτα εντός της συνάφειας της αστικής κοινοβουλευτικής πολιτικής και της συμμετοχής στο NATO.
Οι εκ μέρους τους καταδικαστικές δηλώσεις για τις επιθέσεις στον στολίσκο αποσκοπούν στην απορρόφηση της αντίστασης. Φοβούνται ότι η αντίθεση της εργατικής τάξης στοχεύει την ρίζα του προβλήματος: την ιμπεριαλιστική παγκόσμια τάξη, όπως αυτή υποστηρίζεται από την Ουάσινγκτον, τις Βρυξέλλες και την Ρώμη, της οποίας ο αποκλεισμός και ο βομβαρδισμός της Γάζα δεν αποτελούν παρεκκλίσεις αλλά ουσιαστικό χαρακτηριστικό.
Ο επίμονος κύκλος αντίστασης της εργατικής τάξης
Η σημερινή απεργία αποτελεί το τελευταίο επεισόδιο ενός επίμονου κύκλου αντίστασης της εργατικής τάξης. Η USB συνέδεσε άμεσα την δράση της Δευτέρας με την γενική απεργία στις 22 του Σεπτέμβρη του 2025, η οποία διαδήλωσε με το σύνθημα «blocchiamo tutto»—«μπλοκάρουμε τα πάντα».
Η απεργία εκείνη είχε καλεστεί μετά την βίαιη κατάληψη από το Ισραήλ του αρχικού Παγκόσμιου Στολίσκου Sumud, η οποία είχε προκαλέσει την ενός εκατομμυρίου ισχύος διαδήλωση στην Ρώμη της 4ης Οκτωβρίου του 2025 — μια από τις σημαντικότερες εκρήξεις της εργατικής τάξης και του λαού μετά από δεκαετίες. Τις εβδομάδες εκείνες, οι λιμενεργάτες στην Γένοβα, το Λιβόρνο και την Ανκόνα αρνήθηκαν να φορτώσουν οπλισμούς με προορισμό το Ισραήλ — μια αυθόρμητη από την βάση δράση ταξικής αλληλεγγύης που εξανάγκασε τους γραφειοκράτες του CGIL να δράσουν.
Ακολούθησαν οι γενικές απεργίες στις 28 και 29 του Νοέμβρη ενάντια στον προϋπολογισμό του 2026 και η γενική απεργία της ίδιας της CGIL στις 12 του Δεκέμβρη. Και τώρα, στις 18 του Μάη. Αυτό δεν είναι συγκυριακό. Πρόκειται για μια τάξη στην διαδικασία της αφύπνισης, της επαναλαμβανόμενης απεργιακής κινητοποίησης, με διευρυμένη κατανόηση, ενάντια στον ίδιο εχθρό: μια καπιταλιστική κυβέρνηση που εξοπλίζει μια γενοκτονία στο εξωτερικό ενώ αποδιαρθρώνει μισθούς, υπηρεσίες και δικαιώματα στο εσωτερικό.
Tο γεγονός ότι οι βασικές συνομοσπονδίες CGIL, CISL και UIL απείχαν από την σημερινή απεργία είναι δηλωτικό, και βαθιά διδακτικό. Ο ηγέτης του CGIL Μaurizio Landini — ο πρώην εκπρόσωπος του οποίου Massimo Gibelli δήλωσε δημόσια ότι δεν σέβονταν πια τις ίδιες του τις αξίες στην οργάνωση — οδήγησε την συνομοσπονδία προς ξέχωρες, κλαδικά συγκεκριμένες αντιδικίες, αποφεύγοντας σκόπιμα την κινητοποίηση ενάντια στον πόλεμο. Αυτός είναι ο σκοπός της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας: να διοχετεύει την οργή της εργατικής τάξης σε ασφαλείς διαδρόμους, μακριά από οποιαδήποτε πολιτική αντιπαράθεση με το καπιταλιστικό κράτος.
Η διεθνής αλληλεγγύη είναι ζωντανή και δυναμική
Ο μαζικός χαρακτήρας της απεργίας της Δευτέρας πιθανόν κλόνισε μεγάλο μέρος της Ιταλικής πολιτικής τάξης. Τα πρόσφατα χρόνια, η κυβέρνηση έχει περάσει μέτρα περιορισμού των διαδηλώσεων και υποτίμησε την οργανωτική δυνατότητα των εργατικών σωματείων και της αριστεράς. Παρ’ όλα αυτά, εβδομάδες συνεχόμενων απεργιών που κορυφώθηκαν με την γενική απεργία υπονόμευσαν τις προσπάθειες αυτές.
«Οι εργαζόμενοι έχουν επιστρέψει στο επίκεντρο και καλούν τους πολίτες, όλους τους πολίτες, να ξεσηκωθούν. Δεν το κάνουν αυτό διεκδικώντας την ανανέωση των συμβάσεων τους αλλά για να απαιτήσουν δικαιοσύνη για έναν μακρινό και βασανισμένο λαό», δήλωσε η USB την ημέρα της απεργίας. «Στην εποχή αυτή της εγωπάθειας και του ατομισμού, αυτό φαίνεται αδιανόητο. Όμως όχι, η αλληλεγγύη μεταξύ των λαών και η αδελφοσύνη πέρα από τα σύνορα δεν είναι πεθαμένες και θαμμένες αξίες· αντίθετα, ζούν και αντιστέκονται».
Για τον Giuliano Granato του Potere al Popolo, η απεργία εξέφρασε επίσης την ευρύτερη οργή. «Η Παλαιστίνη έχει δώσει ένα όνομα στην δυσαρέσκεια μας», δήλωσε στο Peoples Dispatch. «Η καταδίκη, η διαμαρτυρία, και η οργή για την σφαγή του Παλαιστινιακού λαού έχουν διασταυρωθεί με τα χρόνια καταπίεσης, καταστολής και των διαρκώς επιδεινωμένων υλικών συνθηκών. Για τους νέους ανθρώπους ειδικότερα, εξέφρασε την απουσία μέλλοντος, τον φόβο, την συνειδητοποίηση ότι μόνο οι φρικτά πλούσιοι και ισχυροί έχουν δικαιώματα».
Η δυναμική που δομήθηκε από την απεργία πρόκειται να συνεχιστεί. Οι λιμενεργάτες της Ιταλίας θα φιλοξενήσουν μια διεθνή κλαδική συνάντηση στις 26 και 27 του Σεπτέμβρη, ενώνοντας εργατικά σωματεία ικανά να αναστατώσουν την εξοπλιστική ροή της Ευρώπης προς το Ισραήλ. Ενώ πανεθνικές διαδηλώσεις αλληλεγγύης με την Παλαιστίνη έχουν σχεδιαστεί για τις 4 του Οκτώβρη, καθώς τα βλέμματα παραμένουν εστιασμένα στον Παγκόσμιο Στολίσκο Sumud. Αν το Ισραήλ επιχειρήσει να τον σταματήσει, οι εργαζόμενοι της Ιταλίας έχουν ήδη αποδείξει ότι είναι έτοιμοι να μπλοκάρουν την χώρα – στέλνοντας ένα μήνυμα που θα μπορούσε να εμπνεύσει και άλλους ώστε να οργανωθούν παρόμοια.
Italy: General Strike in Solidarity With the Sumud Global Flotilla – Class Autonomy

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...