17/06/2026 1:10 πμ.
Οι τελικές ποινές τους είναι 19 χρόνια για την Μ.Μ. και 8 χρόνια για την Δ.Ζ., με τις συντρόφισσές μας να μετάγονται στις 30/5 στις γυναικείες φυλακές της Θήβας, αναμένοντας το εφετείο. Καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στις γυναικείες φυλακές Θήβας, την Κυριακή 21 Ιουνίου, στις 10:30πμ.
Στις 31/10/24, ύστερα από έκρηξη σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους έπεσε στη μάχη για την κοινωνική και ταξική απελευθέρωση ο αναρχικός σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης ενώ η αναρχική συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά, κατέληξε βαριά τραυματισμένη, στη ΜΕΘ του Ευαγγελισμού. Ούσα πολυτραυματίας, μεταφέρθηκε στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού όπου στερήθηκε την αναγκαία για την κατάστασή της ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Ακολουθεί το γνωστό «κυνήγι μαγισσών» και η προσπάθεια διαμόρφωσης εντυπώσεων από τα ΜΜΕ. Το αφήγημα στήνεται ως εξής: η επεξεργασία (μικρής ποσότητας) εκρηκτικής ύλης από τον αναρχικό σύντροφο Κυριάκο και με μόνους παρευρισκόμενους στο χώρο τον ίδιο και την συντρόφισσα Μαριάννα βαφτίζεται οργάνωση, το διαμέρισμα στο οποίο υπήρξε πρόσβαση μόνο για λίγες ημέρες βαφτίζεται γιάφκα, οποιοσδήποτε εμπλέκεται με αυτό στοχοποιείται και ανακρίνεται. Εν μέσω μιντιάκης προπαγάνδας, το κράτος και οι διωκτικοί του μηχανισμοί ενορχηστρώνουν και εξαπολύουν το κατασταλτικό τους σχέδιο περί ανώνυμης “τρομοκρατικής” οργάνωσης με τη δεξαμενή των υπόπτων να περιλαμβάνει φίλους, οικείους, ακόμα και αγνώστους, ποινικοποιώντας τις πολιτικές, συντροφικές, φιλικές σχέσεις. Συλλαμβάνονται και προφυλακίζονται η αναρχική συντρόφισσα Δήμητρα Ζαραφέτα και ο σύντροφος Δημήτρης με μόνη σύνδεση τη σχέση τους με το διαμέρισμα στο οποίο έγινε η έκρηξη. Μερικές εβδομάδες αργότερα, ακολουθούν οι συλλήψεις και οι προφυλακίσεις με μοναδικό «στοιχείο» τμήμα δακτυλικού αποτυπώματος πάνω σε κινητό αντικείμενο δύο ακόμα ατόμων, του αναρχικού συντρόφου Νίκου Ρωμανού και του Α.Κ. Το σαθρό αυτό στοιχείο της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, που οι αποδείξεις- πασπαρτού της χρησιμοποιούνται χωρίς καμία περαιτέρω αμφισβήτηση από το δικαστικό σύστημα, έχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον σε μεθοδεύσεις παγίδευσης αγωνιστών και αγωνιστριών. Τα προφυλακισμένα συντρόφια επιχειρείται ξανά να εμφανιστούν ως ασυνείδητοι, «τυφλοί» βομβιστές, ως «δημόσιος κίνδυνος».
Μετά από δυο ανακριτικές διαδικασίες και 1,5 χρόνο αναμονής καθώς οι έρευνες συνεχιζόταν και η υπόθεση παρέμενε ανοιχτή, στην 1η του Απρίλη ξεκίνησε η δίκη στο Εφετείο Αθηνών. Παρά τις αγωνιώδεις προσπάθειες αστυνομικών και δικαστικών αρχών να βγάλουν κάποιο «λαυράκι» και να συνδέσουν ασύνδετα κομμάτια του έωλου κατηγορητηρίου, τα συντρόφια, (με εξαίρεση την Μαριάννα) θα δικάζονται εν τέλει με λιγότερες κατηγορίες από ότι αρχικά είχε ορίσει ανακρίτρια και εισαγγελέας, ακολουθώντας πιστά τις επιταγές της αντιτρομοκρατικής. Σε αυτό το δικαστήριο γίναμε μάρτυρες μιας πρωτοφανούς κατάστασης για τα δεδομένα μιας πολιτικής δίκης, καθώς παρότι το μεγαλύτερο μέρος του κατηγορητηρίου έχει κατασκευαστεί από την ίδια την αντιτρομοκρατική, κανένας μέλος της υπηρεσίας, αλλά και κανένας μπάτσος γενικότερα δεν είχε καλεστεί ως μάρτυρας κατηγορίας. Οι ίδιοι μπάτσοι που ισχυρίζονται ότι υπάρχει μια άγνωστη και ανώνυμη τρομοκρατική οργάνωση, οι ίδιοι που ισχυρίζονται πως υπήρχε μια πολύ μεγάλη ποσότητα εκρηκτικών, οι ίδιοι που ανάμεσα σε δεκάδες αποτυπώματα επέλεξαν να ξεχωρίσουν και να κατηγορήσουν με βάση αυτά τον Νίκο και τον Α.Κ, οι ίδιοι που ενώ η συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά ήταν αναίσθητη τραυματισμένη στο νοσοκομείο επέλεξαν να της πάρουν δείγμα DNA με τελείως παράτυπο τρόπο, δεν καλέστηκαν να εξεταστούν από την έδρα του δικαστηρίου, τους συνήγορους υπεράσπισης και φυσικά τους συντρόφους που κατηγορούνται. Με την αλλαγή του Ποινικού κώδικα και του Κώδικα ποινικής Δικονομίας έχει δοθεί η δυνατότητα στην αστυνομία να μην προσέρχεται στο δικαστήριο και να γίνονται απλά αναγνώσεις των όποιων καταθέσεων και εκθέσεων τους, λαμβάνοντάς τες ως αληθείς και άμεμπτες. Έτσι, στρώνεται ο δρόμος για δίκες fast-track στις οποίες δεν θα δίνεται καν το δικαίωμα στο κατηγορούμενο και τους συνηγόρους του να εκθέτουν τους μπάτσους και τα κενά των κατηγορητηρίων, αφού απλά θα λογίζεται ως θέσφατο ό,τι έχουν οι ίδιοι συντάξει από την άνεση των γραφείων τους όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Στην υπόθεση των Αμπελοκήπων, αφού δεν υπάρχουν στοιχεία να συνδέουν τους κατηγορούμενους μεταξύ τους, δεν υπάρχουν παρακολουθήσεις, καθώς δεν υπάρχουν καν τα γνωστά ανώνυμα τηλεφωνήματα που δίνουν πληροφορίες για την εκάστοτε υπόθεση, η εξέταση του κάθε μπάτσου στην ζωντανή διαδικασία θεωρήθηκε άσκοπη μάλλον από την έδρα, παρότι θα δικάσει τους συντρόφους με τον βαρύτατο αντιτρομοκρατικό νόμο 187Α. Δεν γνωρίζουμε αν αυτό αποτέλεσε μια προσπάθεια της έδρας να αναδείξει το δικαστήριο ως μια αντιδικία ανάμεσα σε αγωνιστές/στριες και κατοίκων της πολυκατοικίας που αδίκως ταλαιπωρήθηκαν μετά την έκρηξη. Ακόμη κι έτσι να ήταν, η έκρηξη, που είχε ως συνέπεια τον θάνατο του συντρόφου μας, δεν μπόρεσε να εργαλοιοπηθεί πολιτικά και μέσα στην δικαστική αίθουσα, όπως γίνεται τόσους μήνες έξω από αυτή, κυρίως λόγω της στάσης των συντροφισσών μας στις τοποθετήσεις τους.
Με την ολοκλήρωση της δίκης για την υπόθεση των Αμπελοκήπων σε α’ βαθμό, οι αναρχικές συντρόφισσες Μαριάννα Μανουρά και Δήμητρα Ζαραφέτα καταδικάστηκαν για συγκρότηση και ένταξη σε τρομοκρατική οργάνωση στα πλαίσια του 187α, διακεκριμένη κατασκευή εκρηκτικού μηχανισμού, διακεκριμένη κατοχή εκρηκτικών υλών και όπλων για προμήθεια σε οργάνωση, κατοχή και κατασκευή εκρηκτικών υλών σε μεγάλη ποσότητα. Η Μαριάννα καταδικάζεται επιπλέον για έκρηξη με ενδεχόμενο δόλο και φθορές. Οι τελικές ποινές τους είναι 19 χρόνια για την Μ.Μ. και 8 χρόνια για την Δ.Ζ., με τις συντρόφισσές μας να μετάγονται στις 30/5 στις γυναικείες φυλακές της Θήβας, αναμένοντας το εφετείο. Οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν και αφέθηκαν ελεύθεροι.
Σε σχέση με την έκρηξη στο διαμέρισμα και παρά την απόπειρα κατασκευής της πραγματικότητας εντός και εκτός της δικαστικής αίθουσας, από τις τοποθετήσεις της εισαγγελέως μέχρι τα αστυνομικά τους δελτία και τα άθλια δημοσιεύματά τους, η αλήθεια βρίσκεται πολύ μακριά από εκεί. Σε αντίθεση με τη βαρβαρότητα του καπιταλιστικού κόσμου, η αναρχική αντίληψη στέκεται απέναντι και πράττει συνειδητά ενάντια στη λογική των παράπλευρων απωλειών, η οποία τώρα παρελαύνει σαν πειστήριο ενοχής απέναντι σε μέσα και επιλογές αγώνα. Ποιος καταπιεσμένος, ποια φτωχή, ποιος προλετάριος, ποια μετανάστρια έχει λόγο να πιστέψει πως κινδυνεύει από τον κόσμο του Αγώνα και τις επιλογές του; Από ανθρώπους δοσμένους στον αγώνα κατά της ανισότητας και της εκμετάλλευσης, ανθρώπους που παίρνουν θέση στις γραμμές της επαναστατικής πάλης, που αφιερώνουν και τελικά είναι ικανοί και να δώσουν την ίδια τους τη ζωή για την υπεράσπιση υψηλών ιδανικών, για την ανατροπή του κόσμου της εξουσίας. Ανθρώπους που αντιστέκονται με κάθε τρόπο στη λαίλαπα της ιδιώτευσης, της εξατομίκευσης, της αδιαφορίας για τα κοινά και την πολιτική.
Κανένα κοινό συμφέρον δεν έχουν οι από-τα-κάτω, οι προλετάριες, η κοινωνική πλειοψηφία, με τους λαθρέμπορους πετρελαίου και ναρκωτικών, τους διαπλεκόμενους μαφιόζους, τους ισχυρούς εκατομμυριούχους ολιγάρχες του τραπεζικού, κατασκευαστικού, εφοπλιστικού και βιομηχανικού κεφαλαίου που κατέχουν και το σύνολο των μεγάλων συστημικών μέσων ενημέρωσης. Με αυτούς που στηρίζουν απροκάλυπτα τις πολιτικές των κυβερνήσεων, που κερδοφορούν από την αφόρητη ακρίβεια σε είδη πρώτης ανάγκης και την αντεργατική νομοθεσία, που καλύπτουν τις κρατικές δολοφονίες στα σύνορα, στα αστυνομικά τμήματα, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στους δρόμους, ξεπλένουν και καλύπτουν σκάνδαλα και βιαστές. Που συνδέονται με την διεθνή και εγχώρια βιομηχανία όπλων, προωθούν και στηρίζουν τη συμμετοχή του ελληνικού κράτους σε όλα τα πολεμικά μέτωπα και στη γενοκτονία των Παλαιστίνιων. Οι φτωχοί, οι καταπιεσμένες, οι περιθωριοποιημένοι, το προλεταριάτο -ντόπιοι ή πρόσφυγες και μετανάστριες- γνωρίζουν πως η επαναστατική πάλη, ο ριζοσπαστικός αγώνας, διεξάγεται εντός του ταξικού πολέμου, για τα συμφέροντά τους.
Γι’ αυτόν τον λόγο δεν ξεχνάμε και δεν θα πάψουμε να λέμε: Τρομοκράτες ήταν, είναι και θα είναι το κράτος και το κεφάλαιο. Αυτοί τρομοκρατούν μέσα από την καθημερινή καταπίεση των ζωών μας. Αυτοί είναι που εκμεταλλεύονται και λεηλατούν τη φύση και τις ζωές μας προκειμένου να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, που μας καταδικάζουν στη φτώχεια και την εξαθλίωση, που μας πετάνε στον δρόμο ξεπουλώντας την αυτονόητη ανάγκη για στέγαση σε funds, που μετατρέπουν τις γειτονιές μας σε απρόσιτες τουριστικές ζώνες, που κρύβουν τις διαρκώς αυξανόμενες εργατικές δολοφονίες πίσω από τη λέξη ατύχημα, που σκοτώνουν μετανάστ(ρι)ες/α και προσφυγ(ισσ)ες/α στα σύνορα, στα εργασιακά κάτεργα και τα αστυνομικά τμήματα, που καλύπτουν και αναπαράγουν την πατριαρχία και τη σεξιστική βία μοιράζοντας ανερυθρίαστα panic buttons. Εκείνοι που εξαπολύουν πολέμους στο βωμό των οικονομικών και πολιτικών τους συμφερόντων, εκείνοι που ξαναμοιράζουν τον κόσμο βάφοντας τα χέρια τους με αίμα, εκείνοι, που επιτίθενται στους λαούς της Μέσης Ανατολής και ισοπεδώνουν την αντιστεκόμενη Γάζα, εκείνοι που διαπράττουν τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Εκείνοι που επιβεβαιώνουν τη βία ενός συστήματος ανισοτήτων, τη βία των ισχυρών.
Η επαναστατική αντιβία είναι ένα αναγκαίο εργαλείο αγώνα ως συλλογική άμυνα των κοινωνικών κομματιών που αγωνίζονται απέναντι στην κρατική κατασταλτική βία, καθώς μπορεί να δράσει ως μοχλός πίεσης για το σαμποτάζ των σχεδίων των κυρίαρχων, για την αποτροπή των εθνικών πολέμων αλλά και για τη διάχυση του επαναστατικού προτάγματος. Ο ένοπλος αγώνας ως κομμάτι της επαναστατικής αντιβίας, επιχειρεί και καταφέρνει να επιστρέφει στο κράτος μια μερίδα από την βία που καθημερινά μας ασκεί. Η ένοπλη πάλη είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του ριζοσπαστικού κινήματος, του πολύμορφου κοινωνικού και ταξικού αγώνα, ριζωμένο βαθιά στην αγωνιστική παράδοσή μας, και το υπερασπιζόμαστε αδιαπραγμάτευτα.
Κομμάτι αυτής της διαρκούς εξεγερσιακής κίνησης αντίστασης ενάντια στην επιβολή της εξουσίας υπήρξε ο ένοπλος αναρχικός αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης. Ο σύντροφος Κυριάκος ήταν για χρόνια αδιάλειπτα παρών σε εγχειρήματα αλληλεγγύης κρατουμένων, στο αντιπολεμικό Διεθνιστικό κίνημα, σε δράσεις για την υπεράσπιση της γειτονιάς των Εξαρχείων, στους αγώνες εντός των πανεπιστημίων, στην υπεράσπιση των απελευθερωμένων χώρων των καταλήψεων και σε κάθε κοινωνικό και ταξικό αγώνα. Επέλεξε να πολεμήσει μέχρι τέλους μαχόμενος με όλα τα μέσα τον κόσμο της εξουσίας, το κράτος, το κεφάλαιο, τον ρατσισμό, την πατριαρχία. Επέλεξε να αγωνιστεί από την πλευρά των καταπιεσμένων και των εξεγερμένων για έναν καλύτερο κόσμο, για έναν κόσμο αλληλεγγύης, ισότητας, ελευθερίας. Κάπως έτσι τον βρήκε και η τελευταία του ανάσα, εκεί που συνειδητά και πάντα με συνέπεια επέλεξε να είναι, στον αγώνα. Υπερασπιζόμαστε όλους αυτούς και όλες αυτές που έδωσαν τη ζωή τους, που φυλακίστηκαν, που αγωνίστηκαν, που βρέθηκαν αντιμέτωποι/ες με τις κρατικές μεθοδεύσεις μέσα στα τόσα χρόνια του κοινωνικού και ταξικού πολέμου.
Καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στις γυναικείες φυλακές Θήβας, την Κυριακή 21 Ιουνίου, στις 10:30πμ.
ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ ΓΕΡΑ ΩΣ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ
ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ
Συνέλευση Αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικουςκαι διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες