19/06/2026 8:16 πμ.
Σήμερα, το πρωί της Πέμπτης 18/6, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στην εφορεία διατηρητέων μνημείων Βόλου και στην Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, σχετικά με το ζήτημα του δημοσίου χώρου της στοάς που αποτελεί κομμάτι του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και τον χαρακτηρισμό του ως διατηρητέο ιστορικό μνημείο της πόλης, παράλληλα με την εκμετάλλευση και εμπορευματοποίηση του από παραμάγαζο νυχτερινής “διασκέδασης”.
Σήμερα, το πρωί της Πέμπτης 18/6, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στην εφορεία διατηρητέων μνημείων Βόλου και στην Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, σχετικά με το ζήτημα του δημοσίου χώρου της στοάς που αποτελεί κομμάτι του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και τον χαρακτηρισμό του ως διατηρητέο ιστορικό μνημείο της πόλης, παράλληλα με την εκμετάλλευση και εμπορευματοποίηση του από παραμάγαζο νυχτερινής “διασκέδασης” . Η συγκεκριμένη υποτιθέμενη πολυτελή βιτρίνα του υποκόσμου έχει καταστήσει την γειτονιά σε εστία καθημερινής ηχορρύπανσης που επεκτείνεται σε εμβέλεια κάποιων οικοδομικών τετραγώνων, περιορίζοντας την ελεύθερη διέλευση μέσω της στοάς για ιδιοτελή σκοπό και μετατρέποντας τη σε πιάτσα ναρκεμπόρων. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συνάδει με τον αξιακό μας κώδικα, με τις σχέσεις που έχουμε χτίσει ανά τα χρόνια με τη γειτονιά και με τον τρόπο που φροντίζουμε και παρεμβαίνουμε κοινωνικά στο δημόσιο χώρο της στοάς. Επίσης, αποτελεί διαδικασία στοχευμένης υποβάθμισης της περιοχής, αλλάζοντας τον χαρακτήρα της και εκτοπίζοντας τα χαμηλά κοινωνικά και ταξικά στρώματα.
ΤΟΠΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΥΠΟΘΑΛΠΤΟΥΝ ΤΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΜΑΓΑΖΟΥ ΠΟΥ ΚΑΤΑΧΡΑΤΑΙ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΣΤΟΑΣ ΜΑΤΣΑΓΓΟΥ
ΜΑΦΙΟΖΟΙ, ΝΑΡΚΕΜΠΟΡΕΣ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ
Κείμενο που μοιράστηκε:
ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΤΩΧΟΙ ΕΚΤΟΠΙΣΜΕΝΟΙ
Τα τελευταία χρόνια στην πόλη του Βόλου γίνονται προσπάθειες «ανάπλασης»-εξευγενισμού σύμφωνα με την ατζέντα της δημοτικής αρχής ώστε η πόλη να μετατραπεί σε ένα εν δυνάμει αντίγραφο του Μονακό. Αυτό επιδιώκεται μεταξύ άλλων με την δημιουργία κόμβων και την φύτευση λουλουδιών γύρω από αυτούς, με λαμπάκια, φανταχτερά στολίδια και φιέστες που συνοδεύονται από μπόλικο λαϊκισμό και κακόγουστα αστεία από την πλευρά του τοπικού μαφιόζου και δημάρχου Μπέου. Ταυτόχρονα με τον άρτο και το θέαμα που προσφέρονται, η τοπική κοινωνία βιώνει την πραγματικότητα της μόλυνσης του αέρα και την εισπνοή καρκίνου μέσω του εργοστασίου της ΑΓΕΤ – Lafarge, της πλημμύρας κατά τη διάρκεια μεγάλων καταιγίδων λόγω έλλειψης αντιπλημμυρικών έργων και την ακαταλληλότητα ενός απαραίτητου, για την ζωή, αγαθού όπως το νερό που δεν είναι πόσιμο λόγω του κακοσυντηρημένου υδρευτικού συστήματος. Ως επιστέγασμα των παραπάνω έρχεται η δημιουργία πλωτού σταθμού υγροποιημένου αερίου (LNG) στον Παγασητικό, μια αμερικανική επένδυση η οποία είναι στα σκαριά σχέδια, αποβαίνοντας ολέθρια για το τοπικό περιβάλλον αλλά και θέτοντας την περιοχή του Βόλου στο στόχαστρο γεωπολιτικών συμφερόντων και εντάσσοντας την στα πολεμοκάπηλα σχέδια των ΗΠΑ.
Συγκεκριμένα στην γειτονιά μας, ο δημόσιος χώρος καταπατάται ενώ ταυτόχρονα ιδιωτικοποιείται. Η πλατεία Πανεπιστημίου παρέμενε κλειστή ανάμεσα από λαμαρίνες για τουλάχιστον δύο χρόνια για να αντικατασταθεί τελικώς το πράσινο γρασίδι με τσιμέντο, έντονες λάμπες και ένα δυσλειτουργικό σιντριβάνι με ακάθαρτο νερό, στο οποίο αντικατοπτρίζονται τα ύδατα του Παγασητικού, δηλαδή μια άκρως αποστειρωμένη πλατεία απροσέγγιστη από τους κατοίκους και θαμώνες της γειτονιάς. Επί της οδού Π. Μελά, όπου βρίσκεται και η κατάληψη, αλλά και στο εσωτερικό της στοάς, που αποτελεί δημόσιο χώρο, έχουν αναδυθεί κλαμπ και καφετέριες προωθώντας κυριλέ εναλλακτισμό και lifestyle νεοπλουτισμού. Η κακόγουστη επιχείρηση που εγκαινιάστηκε πριν κάποιες μέρες στη στοά, αλλάζοντας το brandname της, αφού πέρυσι είχε δεχθεί εισαγγελική παρέμβαση για καταπάτηση του δημοσίου και ιστορικού χώρου της στοάς, όπως χαρακτηρίστηκε, πουλάει ναρκοκουλτούρα, μπραβιλίκια και ό,τι άλλο συνεπάγεται με τη μαφία της νύχτας, υπό την πλήρη κάλυψη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Δυνατές μουσικές που ενοχλούν τους κατοίκους καθημερινά, μηχανάκια θαμώνων παρκαρισμένα στα πεζοδρόμια, έντονο αλισβερίσι της τοπικής μαφίας και εμπόριο ναρκωτικών στη γειτονιά είναι μόνο κάποια από τα αποτελέσματα που έχουν προκύψει μέχρι στιγμής. Λίγο παρακάτω, επί της οδού 28ης Οκτωβρίου, ενοικιάζονται «πολυτελείς φοιτητικές εστίες» Ισραηλινών συμφερόντων ξεπλένοντας την γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού και ενισχύοντας την παρουσία του Ισραηλινού κεφαλαίου στην πόλη. Τέλος, όλα αυτά εκθειάζονται από γειτονικό ειδησεογραφικό παραμάγαζο που χαρακτηρίζει την γειτονιά ως «την πιο ανερχόμενη της πόλης».
Τα παραπάνω αποτελούν διαδικασίες ανάπλασης και «εξευγενισμού» της γειτονιάς, δηλαδή διαδικασίες αντικατάστασης του παλιού και «περιθωριοποιημένου» χώρου με έναν καινούριο και αστικό. Ο εξευγενισμός δεν είναι απλώς ένα πολεοδομικό ή αισθητικό φαινόμενο, συνδέεται βαθιά με ταξικά, κοινωνικά ζητήματα, καθώς αναδεικνύει τις ανισότητες μέσα στην πόλη. Αρχικά, το φαινόμενο αυτό ξεκινά με τη στοχευμένη υποβάθμιση μιας περιοχής και τις περισσότερες φορές τον ρόλο της μετάδοσης αυτού αναλαμβάνουν τα ΜΜΕ χαρακτηρίζοντας αυτές τις περιοχές ως «περιθωριοποιημένες». Αυτό συνήθως συμβαίνει διότι φιλοξενούν κάτι το μη κυρίαρχο και διαφορετικό από αυτό που προωθεί το κράτος και το κεφάλαιο, κάτι που πολλές φορές συνιστά εμπόδιο στα σχέδια τους. Ύστερα ακολουθεί η πτώση της αγοραστικής τιμής των ακινήτων που βρίσκονται στην περιοχή και δημιουργείται πρόσφορο έδαφος για επενδύσεις, είτε είναι μέσω κτηματομεσιτικών δραστηριοτήτων (πχ. Airbnb) είτε μέσω άλλων επιχειρηματικών καταστημάτων που μεταβάλλουν το χαρακτήρα της γειτονιάς.
Η απόρροια αυτών είναι ο εκτοπισμός των χαμηλότερων κοινωνικών και ταξικών στρωμάτων, αφού οι τιμές των ενοικίων αυξάνονται χάρις την πλέον «αναπτυγμένη και δελεαστική περιοχή». Η γειτονιά μετατρέπεται σε ένα αστικό τοπίο, που αντί για πράσινο έχει τσιμέντο, έντονα φώτα και τραπεζοκαθίσματα, και διατίθεται μόνο για εκείνους/ες που έχουν γεμάτο πορτοφόλι, αλλοιώνοντας έτσι τα πολιτισμικά στοιχεία και θέτοντας ταξικούς διαχωρισμούς. Οι ανθρώπινες σχέσεις αντικαθίστανται με εμπορικές συναλλαγές, αποξένωση και η καθημερινότητα φαντάζει ένας ατέρμων εφιάλτης μέσα στο γκρίζο της πόλης, αποξενωμένοι από την φύση και συνεχώς κινούμενοι «ζωντανοί-νεκροί» γύρω από την παραγωγή κυνηγώντας την κατανάλωση.
Την ίδια ώρα με τα παραπάνω, μέσα σε αυτή τη γειτονιά του Βόλου, η κατάληψη Ματσάγγου απαρτίζει έναν ανοιχτό κοινωνικό χώρο αυτό-οργάνωσης, αλληλεγγύης και αντίστασης απέναντι στην εμπορευματοποίηση και την κερδοφορία που επικρατεί. Ο κατειλημμένος χώρος του εργοστασίου υφίσταται στην πόλη 23 χρόνια, δρα και παρεμβαίνει κοινωνικά, πολιτικά και πολιτισμικά. Φιλοξενεί δομές όπως αυτή του γυμναστηρίου, του κινηματογράφου, των μουσικών ομάδων, του studio, του αναγνωστηρίου, της κουζίνας, οι οποίες είναι ελεύθερα προσβάσιμες για όλους/ες χωρίς κάποιο χρηματικό αντίτιμο. Λειτουργεί ισότιμα και αντι-ιεραρχικά χωρίς ηγέτες, μεσάζοντες και κόμματα. Εάν μια κοινωνία που βασίζεται στην αυτοοργάνωση και στην αλληλεγγύη θεωρείται ουτοπική από την κοινή γνώμη, για εμάς θεωρείται ακατόρθωτο να ζήσουμε στο υπάρχον εκμεταλλευτικό και καταπιεστικό σύστημα.
Να μην αφήσουμε τις γειτονιές μας να μετατραπούν σε αποστειρωμένα αστικά τοπία δίχως ζωή. Να μην αφήσουμε το κέρδος να υπερτερεί έναντι του δημοσίου χώρου. Να πάρουμε πίσω όσα με βία μας έχουν στερήσει. Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας μέσω της κοινωνικής αυτό-οργάνωσης για έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης.
ΑΝ ΔΕΝ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ,ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝΕ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ
Κατάληψη Ματσάγγου
media:
2.jpg