Την ώρα που τα βλέμματα όλων, εντός και εκτός ΝΔ, είναι στραμμένα στον Αντώνη Σαμαρά και το πότε θα ανακοινώσει το νέο κόμμα του, μια εκδήλωση της Ιωάννας Γκελεστάθη στην Αθήνα με θέμα «Ασφάλεια στα Πανεπιστήμια – Ώρα για απολογισμό» θα περνούσε επικοινωνιακά σχετικά απαρατήρητη. Όμως στην εκδήλωση είχε προσκληθεί και ο πρώην πρωθυπουργός, ο οποίος όχι μόνο έδωσε το παρών, αλλά πήρε το λόγο και μίλησε αιχμηρά για το πώς κυβερνάται η χώρα.
Υπενθυμίζεται ότι η πρώην τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη στη ΝΔ, Ι. Γκελεστάθη, στις 13 Μαΐου, με επιστολή της στον Κυριάκο Μητσοτάκη, παραιτήθηκε από κάθε κομματική θέση και ιδιότητα, μιλώντας για «φθηνούς καιροσκοπισμούς, κομματικές δολοπλοκίες και πολιτικούς εκβιασμούς».
Κατά συνέπεια, η δημόσια συνύπαρξη Σαμαρά – Γκελεστάθη «δείχνει» άλλο ένα στέλεχος της ΝΔ που κατευθύνεται προς το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού.
Τα καρφιά Σαμαρά και η ατάκα για το πώς διοικείται ο Έλληνας
Στη σύντομη παρέμβασή του ο Αντώνης Σαμαράς ανέφερε πως «από την εμπειρία μου, για να διοικηθεί η Ελλάδα, πρέπει εκείνοι οι οποίοι διοικούν να έχουν κατά νου δύο πράγματα. Ο Έλληνας δεν μπορεί να διοικηθεί αν δεν βλέπει παράδειγμα. Και ο Έλληνας δεν μπορεί να διοικηθεί αν δεν υπάρχει όχι στόχο-διάγραμμα, αλλά χρονοστόχο-διάγραμμα. Όταν δηλαδή λέω παράδειγμα, εννοώ αν ο υπουργός ή ο Πρωθυπουργός πηγαίνει στο γραφείο του στις 10 το πρωί, ο από κάτω είναι επόμενο να πηγαίνει και στις 11.00. Αν ο Πρωθυπουργός ή ο Υπουργός πηγαίνει στο γραφείο του στις 8 το πρωί, συνήθως οι υπόλοιποι θα πάνε από τις 7.30».
Για να προσθέσει στη συνέχεια: «Και λέω για το χρονοστόχο-διάγραμμα, αν ο υπουργός ή ο Πρωθυπουργός πει σε μία απόφαση μετά από σκέψη μεγάλη ότι πρέπει να μου ετοιμάσεις αυτό το πράγμα, γιατί έχω ανάγκη να το δείξω εκεί που πρέπει και το θέλω την Τρίτη το πρωί στο γραφείο μου, θα το έχει την Τρίτη το πρωί στο γραφείο του. Εάν πει γενικώς, για φτιάξτε μου ρε παιδιά μία απόφαση και να τη δούμε, αυτοί μπορεί να τη φέρουνε μετά από 15 μέρες και μπορεί ακόμα και ο Πρωθυπουργός ή ο Υπουργός να το ξεχάσουν ότι το έχουν ζητήσει. Απαιτείται δηλαδή χρόνο στόχο-διάγραμμα».
Και κατέληξε λέγοντας ότι «αν πάρετε αυτό σαν αρχή και μετά βάλετε τις δύο κρίσιμες λέξεις έλεγχος και εφαρμογή ή μάλλον καλύτερα εφαρμογή και έλεγχος θα δείτε ότι και για αυτά που μόλις συζητήσατε, απαιτείται να γίνει εφαρμογή του νόμου και άρα έλεγχος του γιατί δεν έγινε η εφαρμογή του νόμου. Διότι τότε, αν δεν γίνει ο έλεγχος, έχουμε ένα νόμο ο οποίος κάθεται και μας κοιτάει. Αυτά θεωρώ ότι για μένα είναι τα πρώτα ζητούμενα».