Εις τα νερά της θαλασσίας / μετά μεγίστης αγωνίας / εφάνη ψάρι τρομερόν / με βλέμμα λίαν πονηρόν.
Είναι λέει σαν λαγός / κάπως έτσι προφανώς / βγήκε και τ’ ονοματάκι / για το δόλιο το ψαράκι.
Είναι λέει τοξικός / ο λαγοκέφαλος αυτός / τοξικός όσο δεν πάει / και τα ψάρια κυνηγάει.
Κι η κυβέρνησις φωνάζει: / «Οποιος το πιάσει, να το σφάζει! / Θα λάβει αμέσως μετρητά, / διότι σώζει τα νερά».
Γιατί, σου λέει, το ψάρι αυτό, / αν κι είν’ εις βάθος τρυφερό, / επιτίθεται με μένος και αποτελεί απειλή!
Ετσι το είπαν: απειλή! / Τρώει, λέει, όλα τα ψάρια, / έως και φυτοπλαγκτόν, / καταστρέφει παραγάδια, / δίχτυα, βάρκες και παρόν.
Αυτό το παρόν είναι που διαγράφεται κάπως σκοτεινόν. Μα πιο πολύ προς ιλαρόν το λέω εγώ, προς το παρόν. Διότι, κύριοι κύριοι της κυβερνήσεως και της διακυβερνήσεως του τόπου τούτου, που έχετε ξοδέψει 26 δισ. (26 δισ.!) από το Ταμείο Ανάκαμψης και κανείς (κανείς όμως!) δεν ξέρει πού έχουν πάει αυτά τα χρήματα, που έχετε στην κυριολεξία ξεπουλήσει τη «μεσαία τάξη», έχετε πτωχεύσει τις πιο κάτω και παρ’ όλα τα σκάνδαλα, παρ’ όλα τα δισεκατομμύρια που έχουν φαγωθεί, ακόμα δεν σταματάτε, είναι κάπως ιλαρό να τρομάζετε από το ψάρι αυτό, δεν βρίσκετε; Γιατί στη στεριά εγώ βλέπω πολύ περισσότερο τοξικά πλάσματα, που μόνο καταστρέφουν, δεν χρησιμεύουν πουθενά και το μόνο που κάνουν είναι να τρώνε (στην κυριολεξία) τα πάντα και να μην αφήνουν μήτε κοκαλάκι!
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr