Με φόντο την καθολική καταδίκη της πρόσφατης τρομοκρατικής ενέργειας και σε κλίμα σπάνιας πολιτικής «ομοψυχίας», το δημόσιο σκηνικό κατάφερε να μην μείνει για πολύ στο τραγικό γεγονός, αλλά να μετατραπεί ταχύτατα σε ακόμη ένα επεισόδιο αλληλοκατηγοριών, με φόντο την ασφάλεια, την ανομία και την πάντα επίκαιρη θεωρία περί «ευθυνών που έχουν ονοματεπώνυμο»
Ιδιαίτερα αρνητική εντύπωση προκαλεί η συντονισμένη προσπάθεια του Γραμματέα της Ν.Δ., Κώστα Κυρανάκη, του Άδωνι Γεωργιάδη και άλλων υψηλόβαθμων στελεχών να δημιουργήσουν κλίμα πόλωσης και τεχνητής έντασης, αξιοποιώντας ως αφορμή το τραγικό περιστατικό.
Είναι προφανές ότι στο κυβερνητικό στρατόπεδο είτε δεν αντιλαμβάνονται είτε επιλέγουν να παραβλέπουν πως τέτοιου είδους επικοινωνιακές τακτικές ενέχουν σοβαρούς κινδύνους για την κοινωνική συνοχή.
Με την επαναφορά της ξεπερασμένης «θεωρίας των δύο άκρων» και τη χρήση διχαστικών αφηγημάτων που ανήκουν στο παρελθόν, το αποτέλεσμα είναι η περαιτέρω όξυνση του δημόσιου διαλόγου, τη στιγμή που απαιτείται νηφαλιότητα και ενότητα.
Αντί για ρητορικές εξάρσεις, η κυβέρνηση θα έπρεπε να αναλάβει τις σοβαρές ευθύνες της για την αποτυχία της να διασφαλίσει την ασφάλεια των πολιτών. Η αδυναμία αντιμετώπισης των ομάδων των «Πυρήνων» και άλλων τρομοκρατικών σχηματισμών δεν μπορεί να συγκαλυφθεί πίσω από επιθετικές δηλώσεις.
Όταν ομάδες που δρουν με βίαιες ενέργειες, καταστρέφοντας γραφεία και δημόσιες υποδομές, απολαμβάνουν ουσιαστικά ανοχή, η ευθύνη είναι σαφής και συγκεκριμένη.
Η κατάσταση στα πανεπιστημιακά ιδρύματα παραμένει ιδιαίτερα τεταμένη, με τα ΑΕΙ να εμφανίζονται διαχρονικά ως χώροι ανομίας υπό την ανοχή του κράτους.
Η πρόσφατη σύλληψη του Αλβανού κακοποιού, ο οποίος φέρεται να χρησιμοποιούσε ως ορμητήριο και καταφύγιο τη Φοιτητική Εστία στα Ιλίσια, προβάλλεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατάστασης.
Όταν άτομα που εμπλέκονται σε βαριά εγκληματική δραστηριότητα βρίσκουν καταφύγιο σε χώρους που θα έπρεπε να προορίζονται για τη γνώση και την εκπαίδευση, η κυβέρνηση εκτίθεται βαριά.
Διαβάστε περισσότερα