Ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ) 1967 – 1974 με αφορμή τον θάνατο του 20χρονου Θοδωρή Ζαβραδινού–Καραμπαμπά στο Άργος, εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία καταγγέλλει την αστυνομική αυθαιρεσία, αποδίδοντας παράλληλα στις κυβερνήσεις πολιτική ευθύνη για διατήρηση ενός καθεστώτος ατιμωρησίας.
Ο σύνδεσμος στηλιτεύει τη στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη αναφέροντας: «Αν και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε δηλώσει κομψά τη διαφωνία του με την αλήστου μνήμης παρότρυνση του πατέρα του προς τους αστυνομικούς, “το κράτος είστε εσείς”, ως πρωθυπουργός φαίνεται να την υιοθετεί κατά γράμμα, αφού όπως είπε, “πάντα θα υπάρχουν τραγικά περιστατικά, τα οποία όμως δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να ακυρώσουν τη συνολική προσφορά της Ελληνικής Αστυνομίας, η οποία έχει και το μονοπώλιο της νόμιμης βίας”».
Ο ΣΦΕΑ προσέθεσε ότι η αστυνομική βία στη χώρα «δεν αποτελεί πλέον μεμονωμένο περιστατικό, αλλά πλευρά της διαβόητης “κανονικότητας”», ενώ σημειώνει ότι «οι ένστολοι λειτουργούν πλέον ως αυτόκλητοι δικαστές».
Η ανακοίνωση αναφέρεται σε μια σειρά υποθέσεων θανατηφόρας αστυνομικής βίας, από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου το 2008 έως τους θανάτους του Νίκου Σαμπάνη, του Κώστα Φραγκούλη και του Χρήστου Μιχαλόπουλου. Παράλληλα, ο σύνδεσμος επικαλείται εκθέσεις της Διεθνούς Αμνηστίας, οι οποίες καταγγέλλουν τη χρόνια συγκάλυψη περιστατικών αστυνομικής αυθαιρεσίας και την έλλειψη ουσιαστικής λογοδοσίας, ενώ υπενθυμίζει τις επανειλημμένες καταδίκες της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για παραβιάσεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σε υποθέσεις κακομεταχείρισης και ανεπαρκούς διερεύνησης.
Τέλος ο ΣΦΕΑ υποστηρίζει ότι, «στο όνομα του “νόμου και της τάξης”, οι κυβερνώντες προσέφεραν πολιτικές “πλάτες” στις δυνάμεις καταστολής, μετέτρεψαν την ατιμωρησία σε νόμο και την Αστυνομία σε κράτος εν κράτει». Όπως σημειώνει, «ο θάνατος του 20χρονου στο Άργος και το έγκλημα της Πύλου δεν είναι απλώς αριθμοί σε μια λίστα», αλλά επιβάλλουν «την άμεση ανατροπή αυτού του καθεστώτος ασυδοσίας, την απόδοση δικαιοσύνης στα θύματα και την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων».
Ολόκληρη η ανακοίνωση του ΣΦΕΑ:
«Αν και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε δηλώσει κομψά τη διαφωνία του με την αλήστου μνήμης παρότρυνση του πατέρα του προς τους αστυνομικούς, “το κράτος είστε εσείς”, ως πρωθυπουργός φαίνεται να την υιοθετεί κατά γράμμα, αφού “πάντα θα υπάρχουν τραγικά περιστατικά, τα οποία όμως δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να ακυρώσουν τη συνολική προσφορά της Ελληνικής Αστυνομίας, η οποία έχει και το μονοπώλιο της νόμιμης βίας”.
Η αστυνομική βία στη χώρα μας δεν αποτελεί πλέον “μεμονωμένο περιστατικό”, αλλά πλευρά της διαβόητης “κανονικότητας”. Η πρόσφατη εν ψυχρώ εκτέλεση από άνδρες της ΟΠΚΕ του 20χρονου ανάπηρου Θοδωρή Ζαβραδινού–Καραμπαμπά στο Άργος, έρχεται να ανατρέψει τις επίσημες δικαιολογίες για “καταδίωξη” και “άμυνα” των αστυνομικών ή για “επιχειρησιακά λάθη”, αλλά για καθεστώς ατιμωρησίας που οπλίζει το χέρι των ενστόλων.
Μια “γραμμή του αίματος”, που ξεκινά από τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου το 2008, εδώ και επτά χρόνια έχει αποκτήσει και ρατσιστικά χαρακτηριστικά: Το 2021, ο 18χρονος Ρομά Νίκος Σαμπάνης σκοτώθηκε στο Πέραμα από καταιγιστικά αστυνομικά πυρά. Το 2022, ο 16χρονος Ρομά Κώστας Φραγκούλης πυροβολήθηκε στο κεφάλι για 20 ευρώ βενζίνη. Το 2023, ο 16χρονος Ρομά Χρήστος Μιχαλόπουλος έπεσε νεκρός στη Βοιωτία από βολή αστυνομικού.
Οι ένστολοι λειτουργούν πλέον ως αυτόκλητοι δικαστές.
Εκθέσεις της Διεθνούς Αμνηστίας καταγγέλλουν τη χρόνια, συστηματική συγκάλυψη των αυθαιρεσιών και την παντελή έλλειψη λογοδοσίας των αστυνομικών, ενώ το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) έχει καταδικάσει επανειλημμένα την Ελλάδα για παραβιάσεις του Άρθρου 3 για την απαγόρευση των βασανιστηρίων, εκθέτοντας τη χώρα διεθνώς.
Στο όνομα “του νόμου και της τάξης” οι κυβερνώντες προσέφεραν πολιτικές ΄πλάτες΄ στις δυνάμεις καταστολής, μετέτρεψαν την ατιμωρησία σε νόμο και την Αστυνομία σε κράτος εν κράτει. Ο θάνατος του 20χρονου στο Άργος και το έγκλημα της Πύλου δεν είναι απλώς αριθμοί σε μια λίστα. Αντίθετα, απαιτούν την άμεση ανατροπή αυτού του καθεστώτος ασυδοσίας, την απόδοση δικαιοσύνης στα θύματα και την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων».
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr