Αυτό που φοβόμασταν όλο αυτό το διάστημα, αυτό που φοβόμαστε κάθε χρονιά με το ερώτημα «τι θα συμβεί την επόμενη;», ξετυλίγεται ήδη μπροστά στα μάτια μας. Οι φωτιές δείχνουν ξανά τα δόντια τους στην Κρήτη, σε άλλα νησιά και σε ηπειρωτικά σημεία της χώρας, κατακαίοντας εκτάσεις, απειλώντας οικισμούς και προκαλώντας θανάτους όπως αυτοί των τριών πυροσβεστών.
Το πρόβλημα είναι αναμφίβολα σύνθετο. Ζούμε σε περίοδο κλιματικής κρίσης και οι γενικότερες καιρικές συνθήκες ευνοούν την πύρινη καταστροφή, αν και δεν έχουμε ακόμη -μακάρι να μην εμφανιστούν- τα ακραία εκείνα καιρικά φαινόμενα που είδαμε τα προηγούμενα χρόνια.
Εντούτοις τα προαναφερόμενα δεν συνιστούν πλέον δικαιολογίες. Ούτε καν εξηγήσεις. Για την κλιματική κρίση γνωρίζουμε εδώ και χρόνια. Από τον Σεπτέμβριο του 2021, μάλιστα, ως χώρα έχουμε ειδικό υπουργείο με αποστολή την αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργεί αυτή η κρίση.
Κι όμως, εδώ και πέντε χρόνια ζούμε συνεχώς καταστάσεις που δείχνουν πως είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει αυτό το υπουργείο, είναι το ίδιο και το αυτό. Οι καταστροφές των πυρκαγιών δικαιολογούνται πάντα στο όνομα των ειδικών και των ακραίων συνθηκών. Η δε Πυροσβεστική ως υπηρεσία αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπιζόταν στο παρελθόν. Αρκεί να αναλογιστούμε ότι δεν δόθηκε και δεν θα δοθεί ποτέ η ευκαιρία σε αρκετούς από τους εμπειρότερους 2.500 υπηρετούντες σήμερα εποχικούς πυροσβέστες να ενταχθούν οργανικά στην Πυροσβεστική.
Με αφορμή τις τελευταίες πυρκαγιές και τον θάνατο των τριών πυροσβεστών ο κ. Μητσοτάκης χθες θυμήθηκε και πάλι την επίκληση στην ατομική ευθύνη για τα όσα συμβαίνουν και φυσικά αναζήτησε, εμμέσως πλην σαφώς, ισχυρό άλλοθι στις μεγάλες πυρκαγιές που αντιμετωπίζουν επίσης η Γαλλία και η Ισπανία. Είναι ηλίου φαεινότερον πως μάλλον δεν αντιλαμβάνεται την ευθύνη της Πολιτείας και του ίδιου προσωπικά.
Συγκρίνει διαφορετικά πράγματα και αναζητά στους πολίτες περισσότερες ευθύνες από αυτές που έχει η κυβέρνησή του. Γιατί το κράτος είναι αυτό που πρέπει να προστατεύσει τον δασικό πλούτο της χώρας, τις περιουσίες των πολιτών και τις ανθρώπινες ζωές. Και πρέπει να είναι σε θέση να το κάνει, ανεξαρτήτως αν οι πολίτες ασκούν πλημμελώς ή με επάρκεια τα δικά τους καθήκοντα.
Με δυο λόγια, η μετάθεση ευθυνών είναι η πιο εύκολη υπόθεση. Η αναζήτηση δικαιολογιών επίσης. Το να καταφεύγει μια κυβέρνηση στην ευκολία για να βγάλει την ουρά της απέξω, αυτό δεν συνιστά υπεύθυνη πολιτική στάση. Συνιστά μόνο ανευθυνότητα.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr