Ο Αύγουστος δεν προσφέρεται για μετωπικές πολιτικές συγκρούσεις, πρέπει να σεβαστούμε τα μπάνια του λαού, να προστατεύσουμε το δικαίωμα των πολιτών να κάνουν διακοπές, να ξεφύγουν λίγο από το βάρος της σκληρής πραγματικότητας και από Σεπτέμβρη επιστρέφουμε στις γνωστές συνταγές.
Αυτά έλεγαν τα κόμματα και οι πολιτικοί τα προηγούμενα χρόνια, αυτό λένε μερικοί και σήμερα, παρά το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος μήνας δίνει πολλές αφορμές για το αντίθετο. Ενας από τους λόγους που η πολιτική αντιπαράθεση θα συνεχίσει να δίνει τον τόνο στη δημόσια συζήτηση είναι η αδυναμία πολλών να κάνουν φέτος διακοπές λόγω οικονομικών δυσκολιών, ένας άλλος λόγος είναι οι καταστροφικές συνέπειες των πυρκαγιών και η εκκωφαντική αναποτελεσματικότητα του δήθεν επιτελικού κράτος να αντιμετωπίσει το φαινόμενο σε συνδυασμό με τα ζαβλακωμένα επιχειρήματα που επιστρατεύει για να δικαιολογήσει την πανωλεθρία του.
Φέτος, όμως, υπάρχει και ένας άλλος παράγοντας που κάνει τον Αύγουστο πολύ περίεργο μήνα. Πρόκειται για την πολιτική ρευστότητα και τους εν εξελίξει εμφυλίους πολέμους και στη Δεξιά και στην ευρύτερη Αριστερά. Το κλίμα που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία έχει καταγραφεί στις δημοσκοπήσεις. Σε όλες τις μετρήσεις φαίνεται ότι ο κόσμος δεν εμπιστεύεται τους βασικούς πυλώνες τού, στην καλύτερη περίπτωση, πληκτικού κοινοβουλευτικού συστήματος, δηλαδή, την κυβέρνηση, τα κόμματα, τη Βουλή, τη Δικαιοσύνη, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ενα τμήμα του θα προσέλθει στις κάλπες και θα ψηφίσει με τη λογική του μικρότερου κακού –ή βρίζοντας– και ένα άλλο, ίσως το μεγαλύτερο, έχει εγκατασταθεί στην περιοχή της πολιτικής αποχής και δύσκολα θα φύγει από κει, εκτός αν την τελευταία στιγμή κάποιος σχηματισμός, παλιός ή νέος, το πείσει ότι αξίζει τον κόπο να δοκιμάσει ξανά. Ομως «δεν υπάρχουν ήρωες χωρίς ακροατήριο» έγραφε ο Αντρέ Μαλρό.
Για τη διείσδυση σε αυτόν τον χώρο όπου υπάρχουν και απογοητευμένοι δεξιοί (λόγω των κακών επιδόσεων του καθεστώτος Μητσοτάκη) και θυμωμένοι αριστεροί (λόγω της πολυδιάσπασης), αγωνίζονται τα κόμματα. Με όλα τα μέσα. Κλασικά. Παλιομοδίτικα. Θεμιτά. Αθέμιτα. Εχουν περάσει οι εποχές που τα κόμματα είχαν τη δυνατότητα να σαγηνεύουν τα πλήθη με πομπώδεις εξαγγελίες και βαρύγδουπες δεσμεύσεις, με παχιά λόγια και ελκυστικές περιγραφές του μέλλοντος. Μερικά από αυτά που παρουσιάστηκαν ως σπουδαία οράματα αποδείχθηκαν ανελέητες κοινοτοπίες και στομφώδη τίποτα. Το σύνθημα που λειτούργησε σε διάφορες εκλογικές αναμετρήσεις και απέδωσε στις κάλπες «ή με εμάς τους καλούς ή με τους άλλους τους κακούς», σήμερα έχει πολύ μικρότερο κοινό το οποίο αποτελείται από φοβισμένους μικροαστούς που ενδεχομένως κάποιοι εξ αυτών θα τσιμπήσουν σε τρομοκρατικού περιεχομένου διλήμματα και από μεγάλης ηλικίας ανθρώπους που δεν λένε να ξεκολλήσουν από την παγίδα της μιζέριας όπου τους έχει εγκλωβίσει το σύστημα και απαιτεί από αυτούς να είναι ευχαριστημένοι με την κολοβή ζωή τους. Εν αναμονή της έκβασης της μάχης με τους καναπέδες.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr