Ηταν 1η Αυγούστου του 1918 όταν ο Claude Cludernay, ανάπηρος βετεράνος του Α΄ Παγκόσμιου Πόλεμου, εισέβαλε μεθυσμένος σε ελληνικής ιδιοκτησίας καφέ του Τορόντο. Προξένησε μεγάλο καβγά, χτύπησε έναν σερβιτόρο και πέρασε τη νύχτα στο κρατητήριο.
Οι Ελληνες μετανάστες λόγω της -κατά το «αφήγημα»- ουδετερότητας της Ελλάδας στον πόλεμο και της αντίληψης πως αντί να υπηρετούν έμεναν πίσω κι έβγαζαν λεφτά, είχαν στοχοποιηθεί ήδη από βετεράνους που γυρνούσαν σε άθλιες συνθήκες πίσω κι έβλεπαν τους «ξένους», που θεωρούσαν κατώτερους ώστε να τους αποκαλούν slackers (βρομοτεμπέληδες), να ευημερούν. Η υλική ιεραρχία έπρεπε να πηγαίνει παράλληλα με τη φυλετική για τους λούμπεν που δεν μπορούσαν να αναλύσουν τις αιτίες της κακοδαιμονίας τους (μα στην ταινία «Ο Μισισιπής καίγεται» η απόκτηση ενός τρακτέρ από έναν Αφροαμερικάνο δεν θεωρείται προσβολή από ένα «white trash»;) κι έτσι η αφορμή είχε βρεθεί.
Η φήμη πως οι «ευνοημένοι» (αιώνιο επιχείρημα των ρατσιστών όπου γης) από την κυβέρνηση «βρομο-Ελληνες» είχαν ξυλοκοπήσει έναν μετανάστη, διαδόθηκε σαν τη σπίθα σε ξερά χόρτα τον Αύγουστο. Κι ο βίαιος Αύγουστος του 1918 ξεκινούσε. Από τις 2 έως τις 5 Αυγούστου περισσότεροι από 50.000 κάτοικοι του Τορόντο εξαπέλυσαν ρατσιστικό πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων και των επιχειρήσεών τους. Η περιοχή με τα ελληνικά καταστήματα Jarvis, Yonge, Carleton και Dundas καταστράφηκε ολοσχερώς με τους βανδαλισμούς να συνοδεύονται από ανθρωποκυνηγητά και άγριους ξυλοδαρμούς, υπό την ανοχή και κατά περιπτώσεις τη συμμετοχή της καναδικής εθνοφυλακής και αστυνομίας.
Δεν ήταν φυσικά ούτε το 1ο ούτε το τελευταίο πογκρόμ εναντίον Ελλήνων κι ας λεν οι ακροδεξιές ρητορικές την παπάντζα πως «εμάς μας σέβονταν παντού, γιατί ήμασταν νομοταγείς». Χαρακτηριστικά ήταν τα γεγονότα στην Ομάχα των ΗΠΑ το 1909 με αφορμή έναν βιασμό που χρεώθηκε σε όλους τους Ελληνες και με την προκήρυξη να αναφέρει «να διώξουμε από την πόλη μας τους βρομερούς Ελληνες που επιτίθενται στις γυναίκες μας και χτυπούν τους περαστικούς στον δρόμο, που διατηρούν… κάθε λογής παρανομίες» (εφημερίδες World Herald και Daily News, 20/2/1909) και στο Κάλκουρλι της Αυστραλίας το 1935, όπου οι ενταγμένοι στην κατηγορία των white aliens μαζί με τους υπόλοιπους Βαλκάνιους υπέστησαν διωγμό γιατί αγόραζαν «τα καλύτερα κτήματα».
Το ανθελληνικό πογκρόμ άφησε πίσω του αδιευκρίνιστο αριθμό νεκρών, ανάμεσά τους 29 γυναίκες και 6 ανήλικα παιδιά, και εκατοντάδες τραυματίες μα και ζημιές ύψους 1.250.000 δολαρίων. Κανένας slacker δεν αποζημιώθηκε ποτέ για τους νεκρούς του ή τις ζημιές με πρόσχημα τη μη συμφωνία ανάμεσα στις κυβερνήσεις της χώρας καταγωγής (Ελλάδα) της χώρας υποδοχής (Καναδά) και της αποικιοκρατικής δύναμης, της Βρετανίας. Υπάρχουν και slackers. Εδώ.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr