Κάθε καλοκαίρι η ίδια παράσταση, με ελαφρώς διαφορετικό σκηνικό. Η φωτιά ξεκινά, οι φλόγες ανεβαίνουν, οι πολίτες εκκενώνουν και λίγο αργότερα εμφανίζεται η επικοινωνιακή πυροσβεστική: ψάξτε εμπρηστές και μην κοιτάτε γύρω σας.
Για τις παράνομες χωματερές; Κουβέντα. Για τις αντιπυρικές ζώνες; Θα το δούμε. Για το δίκτυο του ΔΕΔΔΗΕ και το κατά πόσο έχει γίνει ό,τι απαιτείται για την προστασία των δασών; Άκρα του τάφου σιωπή. Για την πρόληψη; Υπάρχει πάντα μια ωραία εξαγγελία.
Και φυσικά υπάρχει το μεγάλο κυβερνητικό επίτευγμα: το 112. Στέλνεις ένα μήνυμα «εκκενώστε» και κάπως έτσι η Πολιτεία μπορεί να αισθάνεται ότι έκανε το καθήκον της. Το ότι πίσω από το μήνυμα υπάρχουν καμένα δάση, σπίτια και περιουσίες είναι μάλλον μια… τεχνική λεπτομέρεια.
Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση ανακαλύπτει κάθε χρόνο και έναν νέο τρόπο να παρουσιάζει την καταστροφή ως σχετική επιτυχία. Αν κάηκε λιγότερο από κάποια προηγούμενη χρονιά, πανηγυρίζουμε. Αν κάηκε περισσότερο, φταίει η κλιματική αλλαγή. Αν υπάρχουν εστίες κοντά σε χωματερές, ψάχνουμε εμπρηστές. Μόνο η κυβερνητική ευθύνη παραμένει σταθερά εκτός κάδρου.
Και μετά ήρθαν τα στοιχεία του EFFIS που επικαλείται ο Μιχάλης Πλειώνης. Η Ελλάδα είχε έως τις 12 Αυγούστου ποσοστό καμένης έκτασης 0,23%, έναντι 0,17% στη Γαλλία και 0,27% στην Ιταλία. Το ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι οι πυρομετεωρολογικές συνθήκες στην Ελλάδα εμφανίζονταν ευνοϊκότερες από εκείνες άλλων μεσογειακών χωρών.
Άρα, σύμφωνα με αυτή την εικόνα, ούτε ο καιρός μπορεί να χρησιμοποιείται ως η μόνιμη εξήγηση για όλα.
Κάπου εδώ προκύπτει μια ενοχλητική λεπτομέρεια: αν οι συνθήκες ήταν ευνοϊκότερες και παρ’ όλα αυτά καίγεται τόσος δασικός πλούτος, μήπως πρέπει να κοιτάξουμε λίγο και το κράτος;
Αλλά αυτό μάλλον είναι δύσκολη ερώτηση. Πολύ πιο εύκολο είναι να στείλουμε ένα 112, να αναζητήσουμε έναν εμπρηστή και να ανακοινώσουμε ότι ο κρατικός μηχανισμός λειτούργησε υποδειγματικά.
Τα δάση καίγονται. Η επικοινωνιακή διαχείριση, πάλι, αντέχει.
Διαβάστε περισσότερα