Εργολάβοι στη φύλαξη, εργολάβοι στην καθαριότητα, εργολάβοι στη σίτιση: η εκχώρηση βασικών λειτουργιών των δημόσιων νοσοκομείων σε ιδιωτικές εταιρείες έχει εξελιχθεί σε σταθερό κομμάτι της καθημερινότητας του ΕΣΥ. Μια επιλογή που οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία αμφισβητούν εδώ και χρόνια, προειδοποιώντας ότι πίσω από το επιχείρημα της «αποτελεσματικότητας» ανοίγουν ζητήματα εργασιακών σχέσεων, ελέγχου, κόστους αλλά και ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Τη συζήτηση επαναφέρει με τον πιο ηχηρό τρόπο το περιστατικό στο μεγαλύτερο νοσοκομείο του Πειραιά, το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας. Πέντε εργαζόμενοι της ιδιωτικής εταιρείας στην οποία έχει ανατεθεί η φύλαξη του νοσοκομείου συνελήφθησαν επειδή, σύμφωνα με όσα καταγγέλλει ο Σύλλογος Εργαζομένων, δεν διέθεταν την προβλεπόμενη άδεια εργασίας προσωπικού ασφαλείας. Για τους εργαζόμενους του νοσοκομείου το συμβάν δεν αποτελεί μια μεμονωμένη αστοχία, αλλά σύμπτωμα ενός μοντέλου που μεταφέρει κρίσιμες υπηρεσίες του ΕΣΥ σε εργολάβους, χωρίς αυτό να εγγυάται (όπως υπογραμμίζουν) ούτε καλύτερες υπηρεσίες ούτε μεγαλύτερη ασφάλεια.
«Το ξεπούλημα της φύλαξης των νοσοκομείων σε ιδιωτικές εργολαβικές εταιρείες σε καμία περίπτωση δεν συμβάλλει στην ασφάλεια ασθενών και υγειονομικών», τονίζει μιλώντας στην «Εφ.Συν.» η Μαίρη Αγρογιάννη, πρόεδρος του συλλόγου εργαζομένων, καταλογίζοντας ευθύνες τόσο στην ανάδοχο εταιρεία όσο και στη διοίκηση του νοσοκομείου. Η ιδιωτική εταιρεία, εξηγεί, πληρώνεται με 7.500 ευρώ για έναν μήνα φύλαξης. Κι όμως, σημειώνει, δεν είχε διασφαλιστεί το αυτονόητο: ότι το προσωπικό που τοποθετείται σε έναν τόσο ευαίσθητο χώρο διαθέτει τα απαιτούμενα δικαιολογητικά και την αναγκαία πιστοποίηση για να ασκεί καθήκοντα security. Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με το σωματείο, αναδεικνύει και το κρίσιμο ζήτημα του ελέγχου των εργολαβικών συμβάσεων και της τήρησης των όρων τους στην πράξη.
Το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο πιεστικό όταν πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της χώρας, που εφημερεύει κάθε τέσσερις ημέρες και καλύπτει υγειονομικά περίπου 1,5 εκατομμύριο πολίτες από τον Πειραιά, τη Δυτική Αττική, τα νησιά του Αιγαίου και την Πελοπόννησο. Στη Νίκαια, σύμφωνα με τον σύλλογο εργαζομένων, σε κάθε εφημερία εξετάζονται περισσότεροι από 700 ασθενείς, ενώ εκατοντάδες άνθρωποι (ασθενείς, συνοδοί και εργαζόμενοι) κινούνται καθημερινά στους χώρους του. Η φύλαξη, επομένως, δεν αποτελεί μια περιφερειακή υπηρεσία που μπορεί να αντιμετωπίζεται ως απλή γραμμή κόστους, αλλά μέρος της ασφαλούς λειτουργίας του νοσοκομείου.
«Οχι εξιλαστήρια θύματα οι εργαζόμενοι»
Οσον αφορά την ευθύνη, ποιος ελέγχει εάν το προσωπικό που προσλαμβάνει ένας εργολάβος διαθέτει τα νόμιμα προσόντα; Οι εργαζόμενοι αρνούνται να δεχτούν ότι το βάρος μπορεί να μετακυληθεί στους πέντε συλληφθέντες. «Η ευθύνη για την κατάσταση που δημιουργήθηκε βαραίνει την εργολαβική εταιρεία και τη διοίκηση του νοσοκομείου που σύναψε σύμβαση μαζί της και όχι τους εργαζόμενους, που σαν εξιλαστήρια θύματα σέρνονται στο κρατητήριο», τονίζουν.
Ο έλεγχος των δικαιολογητικών, προσθέτουν, αποτελεί ευθύνη του εργοδότη.
Και θέτουν ακόμη ένα ζήτημα: μετά τη σύλληψη των εργαζομένων, όπως καταγγέλλουν, το νοσοκομείο έμεινε χωρίς φύλαξη. Εάν αυτό επιβεβαιώνεται, το περιστατικό γεννά ερωτήματα όχι μόνο για τον εργολάβο αλλά και για την εποπτεία της σύμβασης από τη διοίκηση και για το εάν υπήρχε οποιαδήποτε πρόβλεψη ώστε να μη μείνει ακάλυπτη μια κρίσιμη υπηρεσία. Σε ένα νοσοκομείο με τόσο μεγάλη καθημερινή προσέλευση, η απουσία εναλλακτικού σχεδίου φύλαξης αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα.
Για τον σύλλογο, η υπόθεση της Νίκαιας είναι ένας ακόμη κρίκος στη μακρά αλυσίδα της εργολαβοποίησης υπηρεσιών του ΕΣΥ. Μια πολιτική που, όπως επισημαίνει, ακολουθήθηκε από διαδοχικές κυβερνήσεις και διευρύνθηκε επί Ν.Δ., παρά τις αντιδράσεις των σωματείων που ζητούν οι πάγιες ανάγκες των νοσοκομείων να καλύπτονται από προσωπικό με σταθερή εργασιακή σχέση. Γι’ αυτό και το αίτημά τους δεν περιορίζεται στην απόδοση ευθυνών για το συγκεκριμένο περιστατικό. Ζητούν ενίσχυση της φύλαξης του νοσοκομείου Νίκαιας με μόνιμο προσωπικό και μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, καλώντας υπουργείο Υγείας και διοίκηση να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Το ερώτημα που αφήνουν πίσω τους οι πέντε συλλήψεις βγαίνει από τα όρια του μεγαλύτερου νοσοκομείου του Πειραιά· αφορά ολόκληρο το ΕΣΥ: όταν μια πάγια και κρίσιμη ανάγκη του δημόσιου συστήματος υγείας παραδίδεται σε έναν εργολάβο, ποιος τελικά εγγυάται την ποιότητα, τη νομιμότητα και την ασφάλεια της υπηρεσίας –και ποιος λογοδοτεί όταν αυτές δεν διασφαλίζονται;
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr