Μέσα σε πηχτή βραδινή ζέστη φθάνουμε στο παραλιακό ξενοδοχείο. Βγαίνουμε στο μπαλκόνι. Ο κήπος φωτισμένος, αλλά η θάλασσα άφαντη από έναν τοίχο στην πλευρά της. Στέκουμε με απορία. Λίγα λεπτά αργότερα, η απάντηση έρχεται σφυρίζοντας. Πίσω από τον τοίχο είναι οι γραμμές του τρένου που περνά άλλοτε φορτωμένο εμπορευματοκιβώτια και άλλοτε φωτισμένο με επιβάτες.
Το σκηνικό προέρχεται από πρόσφατη επίσκεψη στην Ιταλία. Χώρα τουριστική και εκείνη, αλλά δεν τόλμησε ούτε να εξαφανίσει το τρένο, όπως κάναμε στην Ελλάδα, ούτε να το εξορίσει ως ενοχλητικό στοιχείο μακριά από τη θάλασσα, όπως έγινε εδώ με τη γραμμή προς τη βόρεια Πελοπόννησο. Το ίδιο σκηνικό στην Ιταλία επαναλαμβάνεται σε εκατοντάδες χιλιόμετρα στην πλευρά της Αδριατικής, του Τυρρηνικού αλλά και στη Σικελία. Οι γραμμές περνούν ακριβώς δίπλα στη θάλασσα: πώς κάμφθηκαν οι πιέσεις όσων ήθελαν να αξιοποιήσουν τις τεράστιες εκτάσεις-φιλέτα που καταλαμβάνουν οι παραλιακές ράγες κτίζοντάς τους μεγάλα ξενοδοχεία;
Στα δικά μας, έχουμε μια κεντρική γραμμή Αθήνας-Θεσσαλονίκης που υπολειτουργεί από το 2023 μετά τα Τέμπη και τις καταστροφές του Ντάνιελ. Και μια κυβέρνηση που όλο υπόσχεται ότι οσονούπω έρχεται αποκατάσταση με γρήγορα και ασφαλή τρένα και όλο δίνει παρατάσεις. Οπως αυτή που έδωσε έως το τέλος Οκτωβρίου για την αποκατάσταση των συστημάτων σηματοδότησης-τηλεδιοίκησης και το ETCS (αυτόματη πέδηση συρμών). Κατά τα άλλα, τα έργα υποδομής θα τέλειωναν τον Αύγουστο και μάλιστα πληρώσαμε «καπέλο» 16 εκατομμύρια ευρώ για να μην καθυστερήσουν…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr