Tζολίν, Τζολίν, Τζολίν, Τζολίν, μην παρακαλώ σε, μην, μου πάρεις τον άντρα μου. Tζολίν, Τζολίν, Τζολίν, Τζολίν, κανονικά σε εκλιπαρώ και με το νόμο: άστονα. Άστονα όμως λέμε. Μαραζώνει, σαν το κεράκι λιώνει, για πάρτη σου, Τζολίν. Στον ύπνο του παραμιλά, τ’ όνομά σου σαν μέλι στάζει απ’ τα χείλη του τα κοιμισμένα: Tζολίν, Τζολίν, Τζολίν, Τζολίν.
Ξάγρυπνη δίπλα του εγώ να τον ακούω και να κομματιάζομαι, για χάρη σου Tζολίν. Και πώς να μην παραμιλά δηλαδή; Πού να βρει γυναίκα να σου μοιάζει; Να ‘χει το καμάρι σου κι όλη αυτή τη χάρη σου και τη βελουδένια την ελιά σου. Και τα πράσινα τα μάτια σου και τις κοκκινωπές σου μπούκλες να του φλογίζουν την καρδιά. Αμ, το χαμόγελό σου; Αμ, το δέρμα σου; Τζολίν, νομίζω ότι είμαι μακράν πιο ερωτευμένη εγώ μαζί σου απ’ ό,τι εκείνος. Δεν το είχα συνειδητοποιήσει ως τώρα, αλλά ναι. Αυτό είναι το κλειδί, αυτή η εσωτερική αποκάλυψη.
Σαν να βγήκα από τρελά πετυχημένη συνεδρία ψυ νιώθω αυτή τη στιγμή, τη φωτισμένη, Τζολίν. Σε θέλω σαν τρελή, Τζολίν. Θα έρθω να σε βρω τώρα που κοιμάται και παραμιλά. Κι αν τυχόν ξυπνήσει ας έρθει κι εκείνος. Οι τρεις μας, Τζολίν. «Πάμε να φτιάξουμε κάτι όμορφο» για να παραθέσω Μουρίκη στον «Μαχαιροβγάλτη», Τζολίν. Οι τρεις μας μπορούμε να ζήσουμε πιο ευτυχισμένοι απ’ όλα τα καριόλια εκεί έξω.
Ναι, εντάξει, ό,τι ώρα θέλεις μου τον έχεις κλέψει και τον έχεις κάνει δικό σου, το έχουμε εμπεδώσει αυτό. Δεν μπορώ να σε ανταγωνιστώ, δεν μπορώ να τον κρατήσω. Αλλά τόσο συμβατικά θα το πας; Αλήθεια τώρα; Κοτζάμ Τζολίν, χιλιοτραγουδισμένη σε cover και διασκευές, και αυτή θα είναι η επιλογή σου; Για να πάτε πού και να κάνετε τι; Θα βαρεθείς Τζολίν μαζί του. Και δεν εννοώ σε βάθος χρόνου. Γρήγορα εννοώ. Μην κοιτάς εμένα που τον εθέλω τόσο, τίγκα στην ανασφάλεια είμαι, τραύματα παιδικής ηλικίας γαρ, θα μπορούσε να είναι κάποιος άλλος στη θέση του και στα ίδια πατώματα να είχα πέσει. Σιγά μην μας ρίχνει ο εκάστοτε άλλος στα πατώματα, Τζολίν. Η τάση μας να πέφτουμε εκεί μας ρίχνει.
Λοιπόν ξεκόλλα και χάρη στον εαυτό σου θα κάνεις αν αντί για εκείνον επιλέξεις την απλή μέθοδο των τριών μας. Γιατί μην ακούς τι σου είπα μόλις, η αντίφαση η ίδια είμαι, δεν ξέρεις τι σημαίνει για μένα αυτός ο άντρας, Τζολίν. Και πώς να το ξέρεις όταν μπορείς να έχεις όποιον άντρα θελήσεις, ανά πάσα στιγμή θελήσεις, θεάρα μου Τζολίν; Όταν όλα σου είναι τόσο εύκολα, τι να καταλάβεις κι εσύ απ’ τη ζωή και τι να μας πεις, Τζολίν, Τζολίν, Τζολίν, Τζολίν;
Τα ροδοπέταλα με τα οποία είναι στρωμένα ο δρόμος σου σε έχουν κάνει κάπως αδιάφορη ως άνθρωπο, Τζολίν. Κάπως επιφανειακιά και αβαθή. Συγγνώμη που γίνομαι σκληρή, αλλά κάποιος έπρεπε να στα πει, Τζολίν. Δεν έχεις καταπιεί ακόμη καμία ήττα, Τζολίν, ζεις μέσα στην έκσταση των βλεμμάτων όλων ημών των υπολοίπων αλλά και εσού της ιδίας. Πάμε οι τρεις μας. Τα ζευγάρια έχουν πεθάνει ως κόνσεπτ, μια αέναα και ομοιόμορφα επαναλαμβανόμενη ιστορία αποτυχιών, πάμε να ηττηθούμε σε ένα νέο λέβελ, πάμε να φάμε τα μούτρα μας ως τρεις. Και όταν τα φας Τζολίν, τότε ίσως τα σμαραγδένια σου μάτια αποκτήσουν μια μελαγχολία που θα σε μετατρέψει στο πιο όμορφο πλάσμα του κόσμου. Αλλά αυτή τη φορά στα αληθινά, Τζολίν, Τζολίν, Τζολίν, Τζολίν.
The post Τζολίν, Τζολίν, Τζολίν, Τζολίν. appeared first on ελculture – Θέατρο, Μουσική, Τέχνη & Πολιτισμός.
Διαβάστε περισσότερα