Στο Μέγαρο Μαξίμου υπάρχει κάθε λόγος να θέλουν έναν ισχυρό αντίπαλο απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, και η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα προσφέρεται ιδανικά γι’ αυτόν τον ρόλο.
Η αντιπαράθεση μαζί του επαναφέρει το γνώριμο δίλημμα, ενεργοποιεί τα αντι-ΣΥΡΙΖΑ αντανακλαστικά, αυξάνει το κόστος της χαλαρής ψήφου και βάζει ξανά την εκλογική αναμέτρηση σε τροχιά πόλωσης, περιορίζοντας τις διαρροές προς τα δεξιά.
Ωστόσο, η στρατηγική αυτή παραβλέπει μια κρίσιμη παράμετρο: Ο πραγματικός αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν είναι ο Αλέξης Τσίπρας, αλλά ο Αντώνης Σαμαράς.
Ο Τσίπρας συσπειρώνει, ο Σαμαράς αμφισβητεί στη «ρίζα»
Η ουσιαστική διαφορά μεταξύ των δύο πολιτικών προσώπων έγκειται στο ακροατήριο στο οποίο απευθύνονται:
Αλέξης Τσίπρας: Απευθύνεται σε ένα κοινό που η ΝΔ γνωρίζει πώς να αντιμετωπίσει πολιτικά. Η αντιπαράθεση μαζί του ξυπνά μνήμες της περιόδου 2015-2019, επαναφέρει το δίλημμα της κυβερνητικής σταθερότητας και λειτουργεί ως μηχανισμός επαναπατρισμού ψηφοφόρων, περιορίζοντας την ψήφο διαμαρτυρίας προς μικρότερους σχηματισμούς.
Αντώνης Σαμαράς: Δεν χρειάζεται να πείσει τον ψηφοφόρο να αλλάξει πολιτικό στρατόπεδο. Μιλάει απευθείας στη γλώσσα της παραδοσιακής βάσης της ΝΔ, στους ηλικιωμένους, τους οικογενειάρχες, τους «νοικοκυραίους» και τους παραδοσιακούς δεξιούς. Απευθύνεται σε όσους θεωρούν τη ΝΔ πολιτικό τους σπίτι, αλλά νιώθουν ότι η κυβέρνηση έχει απομακρυνθεί από τις σταθερές της παράταξης.
Το ερώτημα των αριθμών: Ποιο ποσοστό «πονάει» περισσότερο;
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των δημοσκόπων, ο Τσίπρας (και η ΕΛ.Α.Σ) καταγράφει ένα εύρος προτιμήσεων που μπορεί να τον φέρει κοντά στο 20%. Από την άλλη πλευρά, ο Αντώνης Σαμαράς, ακόμα και χωρίς να διαθέτει δικό του κόμμα, μπορεί δυνητικά να ακουμπήσει το 8-10%.
Αν και το ποσοστό του Τσίπρα δείχνει μεγαλύτερο, το ποσοστό του Σαμαρά είναι αυτό που πονάει περισσότερο τη Νέα Δημοκρατία.
Ο λόγος είναι ότι ο Σαμαράς κινείται μέσα σε μια ήδη υπάρχουσα δεξαμενή ψηφοφόρων που η ΝΔ θεωρούσε φυσική της βάση. Σήμερα, οι απώλειες της ΝΔ διαχέονται προς κόμματα στα δεξιά της, καθιστώντας τον κατακερματισμό πραγματικό πρόβλημα.
Ενώ ο Τσίπρας είναι ο αντίπαλος που χρειάζεται το Μαξίμου για να συσπειρώσει το κόμμα, ο Σαμαράς είναι ο μόνος που μπορεί να αμφισβητήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη εκεί ακριβώς που πονάει: στο ίδιο το εκλογικό ακροατήριο της Νέας Δημοκρατίας.
Με πληροφορίες από: bankingnews.gr
Διαβάστε περισσότερα