Ο Ρότζερ Φέντερερ δεν χρειαζόταν μία ακόμη διάκριση για να εξασφαλίσει τη θέση του στην ιστορία του τένις. Το βράδυ του Σαββάτου στο Νιούπορτ, όμως, αυτή η θέση απέκτησε και την επίσημη σφραγίδα της, με τον Ελβετό θρύλο να εντάσσεται στο International Tennis Hall of Fame σε μια τελετή γεμάτη συγκίνηση.
Στα 45 του χρόνια, ο Φέντερερ έζησε μία από τις πιο ιδιαίτερες βραδιές της ζωής του, αδυνατώντας αρκετές φορές να συγκρατήσει τα δάκρυά του κατά τη διάρκεια της ομιλίας του.
«Είναι απίστευτο να βλέπεις τον εαυτό σου σε ένα μέρος σαν αυτό, να περπατάς στο Hall of Fame, να βυθίζεσαι στην ιστορία αυτού του αθλήματος. Σημαίνει τα πάντα για μένα», είπε.
«Να διαβάζω τις ιστορίες των μεγαλύτερων ηρώων μου και να συνειδητοποιώ, πραγματικά για πρώτη φορά, ότι έχω κι εγώ μια θέση εδώ. Είναι μία από τις μεγαλύτερες τιμές της ζωής μου».
Από το ball boy της Βασιλείας στο Hall of Fame
Η ομιλία του Φέντερερ δεν επικεντρώθηκε στα ρεκόρ, στους τίτλους ή στους αριθμούς μιας μυθικής καριέρας. Αντίθετα, επέλεξε να επιστρέψει εκεί όπου ξεκίνησαν όλα.
Θυμήθηκε τον εαυτό του σε ηλικία 13 ετών, όταν ήταν ball boy στο τουρνουά της Βασιλείας, παρακολουθώντας από ελάχιστη απόσταση τους επαγγελματίες που κάποτε ονειρευόταν να συναγωνιστεί.
«Στεκόμουν στον πίσω τοίχο, με τα χέρια πίσω από την πλάτη και τα μάτια στην μπάλα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ πώς έμοιαζε το παιχνίδι από εκεί και πώς ένιωθα. Τη συγκίνηση να βρίσκομαι τόσο κοντά στους παίκτες, να τους δίνω την μπάλα, την πετσέτα, να τους βλέπω να ιδρώνουν, να παλεύουν και να προσπαθούν να βρουν λύσεις».
Το τένις, βέβαια, είχε μπει στη ζωή του πολύ νωρίτερα. Όπως του έχουν διηγηθεί οι γονείς του, Λινέτ και Ρόμπερτ, έπιασε για πρώτη φορά ρακέτα σε ηλικία τριών ετών.
«Ήταν η ξύλινη ρακέτα του πατέρα μου. Μεγάλωσα με ξύλινες ρακέτες και λευκές μπάλες, τόσο μεγάλος είμαι», αστειεύτηκε, αποκαλύπτοντας ότι λόγω του βάρους της έπαιζε αρχικά τόσο forehand όσο και backhand με δύο χέρια.
«Η φήμη δεν ήταν ποτέ ο στόχος»
Για έναν άνθρωπο που έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού, ο Φέντερερ θέλησε να ξεκαθαρίσει ότι η φήμη δεν αποτέλεσε ποτέ το ζητούμενο.
Αυτό που τον συνόδευσε σε ολόκληρη την καριέρα του ήταν η αγάπη για το ίδιο το παιχνίδι.
«Παίζουμε τένις, είμαστε τενίστες. Για μένα αυτό είναι το νόημα: η αίσθηση του παιχνιδιού. Ναι, αυτό το άθλημα απαιτεί δουλειά και προπόνηση. Αλλά αυτή η αίσθηση του παιχνιδιού ήταν πάντα εκείνη που με οδηγούσε. Και όταν η δουλειά και το παιχνίδι γίνονταν ένα, αυτό είναι το καλύτερο συναίσθημα απ’ όλα».
Δεν ήταν τυχαίο ότι στην ομιλία του αφιέρωσε ελάχιστο χρόνο στα κατορθώματά του. Περισσότερο χώρο βρήκαν οι άνθρωποι που τον συνόδευσαν σε αυτή τη διαδρομή.
Ευχαρίστησε τους γονείς του για τις αμέτρητες ώρες που αφιέρωσαν σε εκείνον και στάθηκε ιδιαίτερα στη μητέρα του, η οποία εργαζόταν παράλληλα με την ενασχόλησή της με το Swiss Indoors και φρόντιζε για τις προπονήσεις, τους αγώνες και τους προπονητές του.
Η Μίρκα και η πιο συγκινητική στιγμή
Η πιο φορτισμένη στιγμή της βραδιάς ήρθε όταν ο Φέντερερ μίλησε για τη σύζυγό του, Μίρκα, η οποία ήταν και εκείνη που τον προλόγισε στην τελετή.
«Η Μίρκα είναι ο άνθρωπος που μου έδειξε πώς να είμαι περισσότερο συγκεντρωμένος στο τένις και ταυτόχρονα να απολαμβάνω όλα τα υπόλοιπα», είπε εμφανώς συγκινημένος.
«Είναι μια υπέροχη μητέρα για τα τέσσερα παιδιά μας, που κάνει το αδύνατο να συμβαίνει στη ζωή όλων μας. Εκείνη κι εγώ πιάνουμε ο ένας το χέρι του άλλου και περνάμε μέσα από τοίχους. Σε ευχαριστώ».
Ο Φέντερερ μίλησε ακόμη για τη σχέση που προσπάθησε να δημιουργήσει με το κοινό σε ολόκληρη την καριέρα του και για την ευθύνη που ένιωθε κάθε φορά που έμπαινε στο γήπεδο.
«Προσπάθησα πάνω απ’ όλα να παραμείνω πιστός στον εαυτό μου. Προσπάθησα να δείξω την αγάπη μου για το παιχνίδι, επειδή πραγματικά είχε σημασία για μένα και ήθελα να έχει σημασία και για εσάς».
«Οι άνθρωποι δεν είναι υποχρεωμένοι να έρθουν να μας δουν. Έρχονται για να ψυχαγωγηθούν, να εμπνευστούν, να ενθουσιαστούν. Θα μπορούσαν πάντα να επιλέξουν να πάνε κάπου αλλού, αλλά επέλεξαν το τένις, επέλεξαν εμάς».
View this post on Instagram
A post shared by International Tennis Hall of Fame (@tennishallofame)
Ένα αντίο που δεν είναι αντίο
Ο Φέντερερ αποχώρησε από την ενεργό δράση το 2022 έχοντας αφήσει πίσω του μια κληρονομιά που ξεπερνά κατά πολύ τους τίτλους και τα ρεκόρ.
Κατέκτησε 20 Grand Slam τίτλους, παρέμεινε για 310 εβδομάδες στο Νο1 της παγκόσμιας κατάταξης και ολοκλήρωσε την καριέρα του με 103 ATP τίτλους. Κυρίως, όμως, αποτέλεσε για περισσότερο από δύο δεκαετίες ένα από τα πρόσωπα που καθόρισαν την παγκόσμια εικόνα του τένις.
Στο Νιούπορτ, επέλεξε και πάλι να μην αφήσει τους αριθμούς να αφηγηθούν την ιστορία του.
Και παρότι η ένταξή του στο Hall of Fame μοιάζει με το τελευταίο επίσημο κεφάλαιο μιας ανεπανάληπτης καριέρας, ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι η σχέση του με το άθλημα δεν τελειώνει εδώ.
«Το τένις θα βρίσκεται πάντα στο σημείο όπου συναντιούνται όλα όσα έχουν τη μεγαλύτερη σημασία για μένα».
Και έκλεισε την ομιλία του επιστρέφοντας για μία τελευταία φορά στο παιδί που ξεκίνησε κάποτε από τη Βασιλεία, χωρίς να γνωρίζει μέχρι πού θα μπορούσε να φτάσει.
«Αυτό το αγόρι από τη Βασιλεία σάς ευχαριστεί για αυτή την απίστευτη τιμή. Και σας ευχαριστώ, όλους σας, που μοιραστήκατε μαζί μου το ταξίδι που μας έφερε κοντά».
Ο Ρότζερ Φέντερερ ήταν εδώ και χρόνια κομμάτι της ιστορίας του τένις. Από το βράδυ του Σαββάτου, έχει πλέον και επίσημα τη θέση του ανάμεσα στους αθάνατους του αθλήματος.
The post Ο Φέντερερ στο Πάνθεον του τένις! Βραδιά όνειρο στο Hall of Fame appeared first on Tennis24.
Διαβάστε περισσότερα