Υπάρχουν ημερομηνίες που καταγράφονται στην Ιστορία. Και υπάρχουν ημερομηνίες που εξακολουθούν να τη διαμορφώνουν. Η 3η του Σεπτέμβρη του 1974 ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Οχι μόνο γιατί ήταν η ημέρα κατά την οποία κοινωνικές δυνάμεις που για δεκαετίες βρίσκονταν στο περιθώριο απέκτησαν πολιτική έκφραση, φωνή και προοπτική. Αλλά γιατί ήταν η απαρχή μιας μεγάλης δημοκρατικής και κοινωνικής αλλαγής.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου το διατύπωσε καθαρά στην Ιδρυτική Διακήρυξη: «Ανακοινώνουμε σήμερα την εκκίνηση ενός νέου πολιτικού Κινήματος που πιστεύουμε ότι εκφράζει τους πόθους και τις ανάγκες του απλού Ελληνα». Αυτή η φράση συμπυκνώνει μια ολόκληρη πολιτική φιλοσοφία. Η πολιτική υπάρχει για να εκφράζει ανάγκες, να διορθώνει ανισότητες, να απελευθερώνει δυνάμεις και να μετατρέπει την κοινωνική προσδοκία σε συλλογική πρόοδο.
Το ΠΑΣΟΚ άλλαξε την Ελλάδα γιατί δεν φοβήθηκε να αλλάξει τους συσχετισμούς μέσα στην ελληνική κοινωνία. Εδωσε χώρο και δύναμη σε ανθρώπους που μέχρι τότε αισθάνονταν πολίτες –και ήταν- δεύτερης κατηγορίας. Στους μη προνομιούχους. Εδραίωσε το κοινωνικό κράτος, διεύρυνε δικαιώματα, ενίσχυσε το δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης, ίδρυσε το Εθνικό Σύστημα Υγείας, αναγνώρισε κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που είχαν αποκλειστεί από το μετεμφυλιακό κράτος και έκανε πράξη την πολιτική και κοινωνική κινητικότητα.
Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της Αλλαγής. Οχι ένα σύνθημα εγκλωβισμένο στο 1981. Αλλαγή, προοδευτική αλλαγή, σημαίνει να μετακινείς την εξουσία προς εκείνους που έχουν λιγότερη δύναμη. Σημαίνει κοινωνική δικαιοσύνη και ευκαιρίες σε όλους να αναδείξουν τις ικανότητές τους και να προκόψουν. Χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις.
Σήμερα, περισσότερο από μισό αιώνα μετά, οι συνθήκες είναι διαφορετικές. Οι μεγάλες αξίες, όμως, παραμένουν διαχρονικές και επίκαιρες.
Η κοινωνική απελευθέρωση σήμερα σημαίνει αξιοπρεπή εργασία και μισθούς που επιτρέπουν στον εργαζόμενο να ζει από τη δουλειά του. Σημαίνει πρόσβαση των νέων στη στέγη. Ισχυρό Εθνικό Σύστημα Υγείας που το ΠΑΣΟΚ δημιούργησε και εδραίωσε. Δημόσια Παιδεία που μειώνει και δεν αναπαράγει τις ανισότητες. Προστασία των ατόμων με αναπηρία και κάθε πολίτη που αντιμετωπίζει αποκλεισμούς. Σημαίνει μια ανάπτυξη της οποίας το μέρισμα φτάνει στην κοινωνία και δεν συγκεντρώνεται στους λίγους.
Η λαϊκή κυριαρχία σήμερα σημαίνει ισχυρούς θεσμούς, διαφάνεια, λογοδοσία και κράτος δικαίου. Σημαίνει μια Δημοκρατία στην οποία ο πολίτης δεν αισθάνεται αδύναμος απέναντι στην εξουσία.
Και η εθνική ανεξαρτησία σημαίνει μια Ελλάδα ισχυρή στην Ευρώπη, με αυτοπεποίθηση, παραγωγική βάση και στρατηγική αυτονομία. Μια χώρα που συμμετέχει στις ευρωπαϊκές εξελίξεις όχι ως παθητικός παρατηρητής αλλά ως δύναμη που διεκδικεί και συνδιαμορφώνει.
Γι’ αυτό και η 3η του Σεπτέμβρη δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο νοσταλγίας. Και το λέω εγώ που το νοσταλγώ με περηφάνια και συγκίνηση καθώς ήμουν εκεί ως μαθητής. Ομως η Ιστορία τιμάται όταν οι αξίες της αποκτούν σύγχρονο περιεχόμενο. Το ΠΑΣΟΚ οφείλει σήμερα να κάνει ακριβώς αυτό: να οικοδομήσει ξανά μια μεγάλη κοινωνική και πολιτική συμμαχία. Με τους εργαζόμενους και τη νέα γενιά. Με τη μεσαία τάξη που ασφυκτιά και συρρικνώνεται. Με τους ανθρώπους της παραγωγής και της δημιουργίας. Με όσους πιστεύουν ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει μια πιο δίκαιη, πιο παραγωγική και πιο δημοκρατική χώρα.
Η παράταξή μας δεν δημιουργήθηκε για να αποτελεί συμπλήρωμα κανενός. Δημιουργήθηκε για να εκφράζει μια μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και να διεκδικεί την ευθύνη της διακυβέρνησης. Αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα του μέλλοντος.
Να μετατρέψουμε ξανά την ελπίδα σε πολιτική δύναμη και την πολιτική δύναμη σε κοινωνική αλλαγή. Γιατί η 3η του Σεπτέμβρη δεν μας ζητά να επιστρέψουμε στο παρελθόν. Μας ζητά να αποδείξουμε ότι μπορούμε ξανά να ανοίξουμε τον δρόμο προς το μέλλον. Και θα το κάνουμε, όπως το έχουμε ξανακάνει, γιατί η 3η Σεπτέμβρη είναι πάντα η πολιτική μας πυξίδα.
*Γραμματέας του ΠΑΣΟΚ–Κινήματος Αλλαγής
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr