«Πάθαμε, μάθαμε, συνεχίζουμε σταθερά Αριστερά»: Με αυτό το μήνυμα, η Ρένα Δούρου απορρίπτει τα σενάρια «εξαφάνισης» του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
“Το κόμμα μας, μετά από περίοδο παρατεταμένης κρίσης, δίνει πλέον μαχητικά το παρών: διαψεύδει τις κάθε είδους Κασσάνδρες περί εξαφάνισης ή… τοξικότητας και αποδεικνύει ότι δεν έχει κλείσει ο ιστορικός του κύκλος. Δουλεύουμε έτσι σε δύο μέτωπα. Το πρώτο για να κλείσει το καταστροφικό – από την οικονομία ως την εξωτερική πολιτική – κεφάλαιο επτά χρόνων νεοφιλελεύθερης Δεξιάς στην εξουσία. Το δεύτερο, για να γίνει ο καταλύτης προκειμένου να ανοίξει το κεφάλαιο της αριστερής διακυβέρνησης”.
“Η Αριστερά, σε πείσμα κάποιων, δεν εξαϋλώθηκε, παραμένει πιο επίκαιρη από ποτέ μαζί με το δίπολο Δεξιά – Αριστερά. Σημείο αναφοράς για κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, το μόνο, στη χώρα μας, κόμμα της σύγχρονης Ανανεωτικής, Ριζοσπαστικής Αριστεράς που ο στρατηγικός του στόχος, όπως περιγράφεται στο Προοίμιο του Καταστατικού του, είναι “ο σοσιαλισμός με δημοκρατία και ελευθερία όπως μπορεί να διεκδικηθεί σήμερα””.
Βασικά σημεία του άρθρου
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ είναι το μόνο, στη χώρα μας, κόμμα της σύγχρονης Ανανεωτικής, Ριζοσπαστικής Αριστεράς που ο στρατηγικός του στόχος, όπως περιγράφεται στο Προοίμιο του Καταστατικού του, είναι “ο σοσιαλισμός με δημοκρατία και ελευθερία όπως μπορεί να διεκδικηθεί σήμερα.
Απέναντι στην ελληνική Δεξιά, απέναντι στη άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη, η απάντηση είναι τα ευρεία μέτωπα και όχι η περιχαράκωση σε κόμματα που επιδιώκουν να επιβάλλουν της δική τους “αλήθεια”. Για αυτό άλλωστε δεν θα αφήσουμε αναπάντητες σε βάρος μας επιθέσεις όμορων χώρων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ προτείνει απαντήσεις με όρους ταξικούς, προς όφελος των “μη εχόντων”, των εργαζομένων – φτωχών και άλλων, μη προνομιούχων κοινωνικών ομάδων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, έχοντας στη φαρέτρα του τις τεκμηριωμένες θέσεις μας, την πολύτιμη εμπειρία της διακυβέρνησης 15 – 19 και τη σπουδαία δουλειά σε Ευρωβουλή και Βουλή, αγωνίζεται για προοδευτική κυβέρνηση κατά της Δεξιάς.
Τον τελευταίο καιρό το κόμμα μας δοκιμάστηκε και από πρώην συντρόφους/σσες που πρόκριναν το ατομικό σε βάρος του συλλογικού. Αποχωρήσεις, ανεξαρτητοποιήσεις, έδρες που περιφέρονται… Έχουμε την ευθύνη της μη έγκαιρης αντίστασης στα πρόδρομα σημάδια…
Το άρθρο της Ρένας Δούρου στο Βήμα της Κυριακής
Πάθαμε, μάθαμε, συνεχίζουμε
“What’s Left?”. “Τι είναι η Αριστερά;”, “τι μένει από την Αριστερά;”
Πριν από χρόνια, σε άρθρο μου στην Αυγή, θύμιζα την αγγλοσαξωνική ρήση. Η Αριστερά, σε πείσμα κάποιων, δεν εξαϋλώθηκε, παραμένει πιο επίκαιρη από ποτέ μαζί με το δίπολο Δεξιά – Αριστερά. Σημείο αναφοράς για κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, το μόνο, στη χώρα μας, κόμμα της σύγχρονης Ανανεωτικής, Ριζοσπαστικής Αριστεράς που ο στρατηγικός του στόχος, όπως περιγράφεται στο Προοίμιο του Καταστατικού του, είναι “ο σοσιαλισμός με δημοκρατία και ελευθερία όπως μπορεί να διεκδικηθεί σήμερα”. Ένας στόχος που πιάνει το νήμα της μεγάλης ιστορικής παράδοσης του 19ου αιώνα και των αγωνιστικών παραδόσεων του λαού μας, επιδιώκοντας να απαντήσει στις σύγχρονες προκλήσεις – την ακρίβεια που γιγαντώνεται συνθλίβοντας τους προϋπολογισμούς των νοικοκυριών, τις ανισότητες που διευρύνονται και βαθαίνουν, τον κοινωνικό αποκλεισμό όλο και περισσότερων από όλο και λιγότερους, τον ρατσισμό, τον εθνικισμό, την οικολογική κρίση. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ προτείνει απαντήσεις με όρους ταξικούς, προς όφελος των “μη εχόντων”, των εργαζομένων – φτωχών και άλλων, μη προνομιούχων κοινωνικών ομάδων.
Το κόμμα μας, μετά από περίοδο παρατεταμένης κρίσης, δίνει πλέον μαχητικά το παρών: διαψεύδει τις κάθε είδους Κασσάνδρες περί εξαφάνισης ή… τοξικότητας και αποδεικνύει ότι δεν έχει κλείσει ο ιστορικός του κύκλος. Δουλεύουμε έτσι σε δύο μέτωπα.
Το πρώτο για να κλείσει το καταστροφικό – από την οικονομία ως την εξωτερική πολιτική – κεφάλαιο επτά χρόνων νεοφιλελεύθερης Δεξιάς στην εξουσία. Το δεύτερο, για να γίνει ο καταλύτης προκειμένου να ανοίξει το κεφάλαιο της αριστερής διακυβέρνησης. Της αναντικατάστατης προϋπόθεσης προκειμένου πχ να μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς οι εργαζόμενοι – εκείνοι, οι “εξαρτημένοι από τον μισθό τους”, όπως τους είχε χαρακτηρίσει ο κ. Πθ και που σήμερα, εξαιτίας ακριβώς των στρατηγικών επιλογών της δεξιάς κυβέρνησής του, βλέπουν τον μισθό τους με το ζόρι να φθάνει μέχρι τις… 20 του μήνα…
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, έχοντας στη φαρέτρα του τις τεκμηριωμένες θέσεις μας, την πολύτιμη εμπειρία της διακυβέρνησης 15 – 19 και τη σπουδαία δουλειά σε Ευρωβουλή και Βουλή, αγωνίζεται για προοδευτική κυβέρνηση κατά της Δεξιάς. Απέναντι στην ελληνική Δεξιά, απέναντι στη άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη, η απάντηση είναι τα ευρεία μέτωπα και όχι η περιχαράκωση σε κόμματα που επιδιώκουν να επιβάλλουν της δική τους “αλήθεια”. Για αυτό άλλωστε δεν θα αφήσουμε αναπάντητες σε βάρος μας επιθέσεις όμορων χώρων.
Η προσπάθεια για προοδευτική διακυβέρνηση επιβάλλει να μπουν στην άκρη κομματική οίηση, αιτήματα αυτοδιάλυσης, απάρνησης της ιδεολογίας άλλων κομμάτων. Προς όφελος της κοινωνίας, οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουμε να συμπορευθούμε, με ισοτιμία και σεβασμό, μέσα από πλατιές συμμαχίες – από την σοσιαλδημοκρατία ως την πολιτική οικολογία. Με στόχο ένα κοινό, κατανοητό, προσιτό και ρεαλιστικό κυβερνητικό πρόγραμμα, στη βάση συγκλίσεων, με σαφές προοδευτικό πρόσημο. Ειδικά σε ό,τι αφορά την πολιτική οικολογία, αυτή βρίσκεται ανέκαθεν στον πυρήνα των θέσεων της Ανανεωτικής, Ριζοσπαστικής Αριστεράς – δεν ξεχνάμε τους αγώνες του Μιχάλη Παπαγιαννάκη στην Ευρωβουλή και τις καταγγελίες του για τις παραβιάσεις από την Ελλάδα του κοινοτικού περιβαλλοντικού δικαίου.
Δεν ξεχνάμε και άλλους συντρόφους και συντρόφισσες όπως τη Σούλα Παναρέτου – μας λείπει το ήθος τους. Τον τελευταίο καιρό το κόμμα μας δοκιμάστηκε και από πρώην συντρόφους/σσες που πρόκριναν το ατομικό σε βάρος του συλλογικού. Αποχωρήσεις, ανεξαρτητοποιήσεις, έδρες που περιφέρονται… Έχουμε την ευθύνη της μη έγκαιρης αντίστασης στα πρόδρομα σημάδια… Πάθαμε, μάθαμε, συνεχίζουμε. Σταθερά Αριστερά. Γιατί… “η ιστορία δεν τελείωσε. Εφόσον και καθόσον η κοινωνία είναι ή μπορεί ακόμη να προσλαμβάνεται ως καταστατικά άνιση, και συνεπώς και άδικη, η αντιπαράθεση Δεξιάς και Αριστεράς θα συνοψίζει τις αντίπαλες αντιλήψεις για την ανισότητα και τη δικαιοσύνη”, Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, Προλεγόμενα στο βιβλίο του Νορμπέρτο Μπόμπιο, “Δεξιά και Αριστερά
Πηγή: avgi.gr
Διαβάστε περισσότερα