06/09/2026

Μια ακόμη πρωτοτυπία είδαμε στα πλαίσια του αποκαλούμενου “ελληνοτουρκικού διαλόγου”. Ο διοικητής των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας να επισκέπτεται τον Πρωθυπουργό της χώρας, όχι εθιμοτυπικά, αλλά για να συζητήσει κορυφαία ζητήματα διεθνούς και εσωτερικής πολιτικής.
Πού και πότε ξανάγινε κάτι τέτοιο; Στην ουσία πρόκειται για το απόγειο της μυστικής διπλωματίας, του ενδοτισμού και της υποτέλειας, που ακολουθούν κατά σύστημα οι κυβερνήσεις της Ελλάδας, πάντα υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
Ανάλογα φαινόμενα στην ιστορία της διπλωματίας ανήκουν στις εποχές της αποικιοκρατίας. Ο πρωθυπουργός μιας χώρας δέχεται τον αρχηγό των μυστικών υπηρεσιών μιας άλλης χώρας, και μάλιστα ανοιχτά εχθρικής, μόνο όταν αναγνωρίζει, εμμέσως πλην σαφώς, ότι τα μεγάλα ζητήματα εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας της χώρας του, δεν αφορούν αποκλειστικά την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας, αλλά και την Τουρκία. Και ειδικότερα μάλιστα τις μυστικές της υπηρεσίες. Με τον τρόπο αυτό, η χώρα μας μετατρέπεται και επίσημα σε πεδίο ανοιχτής επέμβασης και δράσης της ΜΙΤ. Μιας οργάνωσης που αποδεδειγμένα στο παρελθόν έχει δράσει και εξακολουθεί να δρα τόσο στη χώρα μας και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όσο και στην ίδια την Τουρκία, με όρους τρομοκρατίας, γκρίζων λύκων και υπερεθνικά οργανωμένου εγκλήματος χρησιμοποιώντας εκτεταμένα μέσα δολιοφθοράς, δολοφονιών και διακίνησης όπλων, ανθρώπων και ναρκωτικών. Κι όλα αυτά στο όνομα της “από κοινού” καταπολέμησης της τρομοκρατίας, δηλ., όσων η επίσημη Τουρκία θεωρεί πολιτικούς της αντιπάλους. Όπως επίσης και για την ασφάλεια του ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή, η οποία απ’ ότι φάνηκε κατά την τελευταία σύνοδο κορυφής της Άγκυρας, ανατέθηκε στην Τουρκία μαζί με δύο υπό ίδρυση πολεμικά στρατηγεία της δήθεν Νατοϊκής Συμμαχίας.
Τα πιο πάνω συνέβησαν κατά την επίσκεψη του διοικητή των Μυστικών Υπηρεσιών της Τουρκίας, Ιμπραχίμ Καλίν, στην Αθήνα, την Παρασκευή 31 Αυγούστου υπό άκρα μυστικότητα. Επίσημα, ο Ι. Καλίν επισκέφθηκε και συζήτησε με τον ομόλογό του, διοικητή της ΕΥΠ, Θ. Δεμίρη, σε ανταπόδοση προηγούμενης επίσκεψής του στην Τουρκία. Στην κρίσιμη, όπως χαρακτηρίστηκε συνάντηση στην Αθήνα, συζητήθηκαν θέματα όπως η μείωση της έντασης μεταξύ των δύο χωρών, το Αιγαίο και οι πολεμικές συγκρούσεις ΗΠΑ – Ιράν – Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο, η ασφάλεια του ΝΑΤΟ, η συνεργασία στις πληροφορίες, η τρομοκρατία, το οργανωμένο έγκλημα και η παράνομη μετανάστευση. Όλα τα πιο πάνω, σύμφωνα με την εφημερίδα “Το ΒΗΜΑ”, σημειώνονται από την τουρκική εφημερίδα “Haber”, η οποία προσθέτει επίσης ότι η αντζέντα των συνομιλιών ξεπέρασε τα διμερή πλαίσια, αφού πέραν των διμερών σχέσεων, συζητήθηκαν και οι περιφερειακές εξελίξεις, η σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν, οι εξελίξεις στη Συρία, η πολιτική σταθεροποίηση στη Λιβύη, το Παλαιστινιακό, καθώς και η κατάσταση στη Γάζα, τη Δυτική Όχθη, τον Λίβανο και τη Συρία εν μέσω των ισραηλινών στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Οι παραπάνω συζητήσεις, που άπτονται ζητημάτων κορυφής, όπως των ελληνοτουρκικών και διεθνών σχέσεων και ζητήματα ασφαλείας του ΝΑΤΟ, δεν περιορίστηκαν σε συνομιλίες μεταξύ των δύο διοικητών, αφού ο κ. Καλίν επισκέφθηκε τον πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου. Και εδώ εγείρονται σοβαρά ερωτήματα για την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας. Πώς και από πού προκύπτει ένας διοικητής μυστικών υπηρεσιών να συνδιαλέγεται για τα εθνικά ζητήματα μιας χώρας, για την ασφάλεια και την διεθνή της πολιτική, με τον ίδιο τον πρωθυπουργό; Θα ήταν ποτέ δυνατόν ο διοικητής της ΕΥΠ να συναντηθεί με τον Ερντογάν ή τον Τράμπ; Ή ο διοικητής της CIA να συναντηθεί με τον Ερντογάν;
Η απευθείας συνάντηση Καλίν – Μητσοτάκη και η συζήτηση για τα παραπάνω ζητήματα αρμοδιότητας αρχηγών κράτους – ή έστω αρμοδίων υπουργών που λογοδοτούν στο Κοινοβούλιο – σημαίνει ότι: ή ο Κ. Μητσοτάκης αναγνωρίζει ότι τα ζητήματα ασφαλείας του ΝΑΤΟ στην περιοχή τα αναλαμβάνει η ΜΙΤ, ή, άλλως, από τούδε και στο εξής οι “Γκρίζοι Λύκοι” θα οριοθετούν τα ζητήματα ασφαλείας στην περιοχή, ενώπιον του ίδιου του Πρωθυπουργού της Ελλάδας!
Η Τουρκία, μετά και την απόφαση δημιουργίας δύο νέων στρατηγείων του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη και τα Άδανα υπό την διοίκησή της, που αναβαθμίζουν τον γεωστρατηγικό της ρόλο και την καθιστούν βασικό σύμμαχο στη Ν/Α πτέρυγα του ΝΑΤΟ, υπαγορεύει, από θέση ισχύος, τις θέσεις της στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας δι’ ενός αξιωματούχου της.
Ενα άλλο ενδιαφέρον σημείο στο παρόν ζήτημα, είναι η συζήτηση για τον πόλεμο ΗΠΑ – Ιράν – Ισραήλ, απέναντι στον οποίον η ελληνική κυβέρνηση τοποθετείται υπέρ του Ισραήλ και συγκρουσιακά προς την Τουρκία. Μετά δε και την αμυντική συμφωνία προμήθειας του Ισραηλινού συστήματος “Σφεντόνα του Δαβίδ” που ενσωματώνεται στο σύστημα αεράμυνας “Ασπίδα του Αχιλλέα”, εξ αφορμής της οποίας η Τουρκία εγείρει εντονότερα τις αξιώσεις της περί αποστρατικοποίησης των νησιών και με απειλές επίθεσης κατά της Ελλάδας, η συζήτηση του Ι. Καλίν με τον Πρωθυπουργό επ’ αυτού, δεν μπορεί να απάδει από το επίσημο κλίμα των απειλών του Τουρκικού κράτους.
Σχετικά με το ζήτημα της τρομοκρατίας και με δεδομένο ότι η Τουρκία ορίζει ως τρομοκράτες τους Κούρδους και τους πολιτικούς αντιπάλους του καθεστώτος Ερντογάν που έχουν ζητήσει άσυλο στην Ελλάδα -και είναι πολλοί- συμπεραίνουμε τι μπορεί να ζήτησε ο Ι. Καλίν από τον Κ. Μητσοτάκη.
Καταδεικνύεται ολοφάνερα ότι ο Ι. Καλίν δεν ήρθε στην Αθήνα για να συζητήσει θέματα μυστικών υπηρεσιών με τον ομόλογό του διοικητή της ΕΥΠ, αλλά θέματα ελληνοτουρκικών σχέσεων και ζητήματα ασφαλείας της Ν/Α πτέρυγας του ΝΑΤΟ, με τον πρωθυπουργό της Ελλάδας. Ο Ι. Καλίν, εκπροσωπώντας την ισχύ της Τουρκίας και τον αναβαθμισμένο ρόλο της στην Ν/Α Μεσόγειο, όπως της ανατέθηκε στην τελευταία Σύνοδο του ΝΑΤΟ, επισκέφθηκε τον υποτελή εταίρο και του υπαγόρευσε τη βούλησή της.
Η Ελλάδα, μετά από αυτό, έδειξε ότι δεν βρίσκεται πλέον σε διακρατική σχέση με την Τουρκία, αλλά υπάγεται στην σφαίρα ασφαλείας της Τουρκίας και στη ΜΙΤ, ο διοικητής της οποίας μπορεί πλέον να συνδιαλέγεται ισότιμα με τον πρωθυπουργό της.
Η πολιτική του “καλού παιδιού” απέναντι στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, αλλά και της διαρκούς απεμπόλησης νομίμων δικαιωμάτων της χώρας που ασκείται διαχρονικά από τις ελληνικές κυβερνήσεις, κυρίως σε διμερές επίπεδο σχέσεων με την Τουρκία, δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για τη χώρα. Σε μια εποχή που οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις που μαίνονται παντού δεν μπορούν παρά να καταλήξουν σε παγκόσμιο πόλεμο, η Ελλάδα δεμένη στο άρμα των εχθρών της, λόγω της ψοφοδεούς πολιτικής και στρατιωτικής της ηγεσίας, θα βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο και ο μόνος ρόλος που της επιφυλάσσεται είναι να γίνει πεδίο σύγκρουσης συμφερόντων των ισχυρών και, πιθανόν, ένας proxy, σαν την Ουκρανία.
Αθήνα, 6 Σεπτεμβρίου 2026
Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ

