Του
ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΤΣΩΤΗ
Βουλευτή ΚΚΕ Β3 Νότιου Τομέα Αθήνας, Μέλους της ΚΕ
Χωρίς αμφιβολία, η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζόμενων δυσκολεύεται όλο και περισσότερο να καλύψει τις στεγαστικές της ανάγκες. Το Στεγαστικό είναι το αποτέλεσμα της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας την τελευταία 15ετία, η οποία βασίζεται στην ολοένα και μεγαλύτερη εκμετάλλευση των εργαζομένων, στον κλαδικό προσανατολισμό και τελικά είναι το αποτέλεσμα ενός συστήματος που αντιμετωπίζει τη γη και την κατοικία ως εμπόρευμα και πεδίο κερδοφορίας, γι’ αυτό οξύνεται παντού, και στην Ελλάδα και στην ΕΕ. Σε όλες τις πρωτεύουσες, παγκοσμίως, που στηρίζονται στην τουριστική ανάπτυξη το τουριστικό κεφάλαιο πυροδοτεί τις τιμές. Στην Αθήνα, τουριστικό προορισμό όλο τον χρόνο, αντικειμενικά αυξάνεται η ζήτηση ακινήτων. Παράλληλα, τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, τα «κόκκινα δάνεια» και οι εξώσεις πολλαπλασιάζουν το πρόβλημα για εκατομμύρια εργαζομένους.
Απέναντι σε αυτήν την πραγματικότητα, η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει στον ίδιο δρόμο που άνοιξαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Οι πλειστηριασμοί απελευθερώθηκαν, η προστασία της πρώτης κατοικίας περιορίστηκε και νέοι μηχανισμοί ενισχύουν την πίεση πάνω στα λαϊκά νοικοκυριά, για να πολλαπλασιαστεί η κερδοφορία τραπεζών, funds και servicers.
Συγχρόνως, τα διάφορα κυβερνητικά προγράμματα στήριξης της κατοικίας, τόσο αυτά που τρέχουν ήδη όσο και αυτά που θα ανακοινωθούν, είναι σταγόνα στον ωκεανό, καθώς αφορούν ελάχιστους εργαζομένους, ενώ επιδοτούν την αύξηση των τιμών των κατοικιών και επιβάλλουν νέο τραπεζικό δανεισμό. Παράλληλα, τα προγράμματα τύπου κοινωνικής αντιπαροχής ωφελούν τράπεζες και κατασκευαστές, οι οποίοι με τη δωρεάν παραχώρηση κρατικής ακίνητης περιουσίας θα εξασφαλίζουν υψηλή κερδοφορία για δεκαετίες.
Την ίδια στιγμή, η λεγόμενη «προοδευτική αντιπολίτευση», προκειμένου να συγκαλύψει τη στρατηγική της συμφωνία με την ουσία της κυβερνητικής πολιτικής, επιχειρεί να εμφανίσει το Στεγαστικό ως αποτέλεσμα αποκλειστικά της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, για να αθωώσουν την ακολουθούμενη πολιτική κυβέρνησης και ΕΕ και στον τομέα της στέγασης.
Πρώτα πρώτα, ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να εμφανίζονται σήμερα ως αθώοι παρατηρητές της στεγαστικής κρίσης. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτή που προχώρησε σε κρίσιμες αλλαγές στο καθεστώς των πλειστηριασμών και αντιμετώπισε με κατασταλτικό τρόπο τις κινητοποιήσεις εναντίον τους, αλλαγές στις οποίες πάτησε η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Παράλληλα, όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων 15 ετών είναι, τελικά, απολύτως συνυπεύθυνες για τις γενεσιουργούς αιτίες του προβλήματος της στεγαστικής κρίσης, για τους χαμηλούς μισθούς, για τον κλαδικό προσανατολισμό της καπιταλιστικής ανάπτυξης αλλά και για την αντιμετώπιση της γης και της κατοικίας ως εμπόρευμα.
Πολιτική απάτη αποτελεί και το επιχείρημα πως η Ελλάδα δεν αντέγραψε αρκετά καλά κάποιο ευρωπαϊκό μοντέλο. Σε ολόκληρη την ΕΕ το κόστος στέγασης έχει εκτοξευθεί, ενώ ακόμη και χώρες που παρουσιάζονται ως πρότυπα αντιμετωπίζουν τεράστιες ελλείψεις κατοικιών.
Γι’ αυτό και η προσπάθεια του Τσίπρα να εμφανιστεί ως η εναλλακτική απέναντι στον Μητσοτάκη δεν μπορεί να πείσει κανέναν. Σε τελευταία ανάλυση, όταν αποδέχεσαι τη λογική της αγοράς ακινήτων, των τραπεζικών δανείων, των επενδύσεων, των «ευρωπαϊκών βέλτιστων πρακτικών» και της ανάγκης θωράκισης της κερδοφορίας των ομίλων, με τους χαμηλούς μισθούς που αυτή συνεπάγεται, τα αποτελέσματα είναι δεδομένα.
Η ουσιαστική λύση για τους εργαζομένους δεν μπορεί να είναι ένα ατέρμονο κυνήγι επιδοτήσεων, για να μπορέσει ο εργαζόμενος να αγοράσει ή να χρησιμοποιεί ένα πανάκριβο σπίτι. Η καπιταλιστική αγορά κατοικίας και η καπιταλιστική ανάπτυξη οδηγούν στο ίδιο φαινόμενο για τους εργαζομένους σε ολόκληρο τον κόσμο. Γι’ αυτό και το πραγματικό δίλημμα, λοιπόν, δεν είναι «Μητσοτάκης ή μια νέα εκδοχή της Σοσιαλδημοκρατίας». Ούτε θέλουν ούτε μπορούν να αντιμετωπίσουν τη στεγαστική κρίση.
Γιατί, σε τελευταία ανάλυση, το πρόβλημα είναι αν η κατοικία θα είναι εμπόρευμα ή αν είναι δικαίωμα, στο πλαίσιο ενός ριζικά διαφορετικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας. Για να ανοίξει αυτός ο ελπιδοφόρος δρόμος, το ΚΚΕ πρωτοστατεί στους αγώνες του λαού ενάντια στους πλειστηριασμούς. Οι μάχες αυτές αποτελούν παρακαταθήκη κλιμάκωσης του λαϊκού αγώνα για το δικαίωμα στη στέγη, με επαναλειτουργία του ΟΕΚ, νομική προστασία της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς, κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, αναβάθμιση και επέκταση φοιτητικών εστιών με αξιοποίηση της κρατικής ακίνητης περιουσίας, φθηνό ρεύμα, ουσιαστικές αυξήσεις μισθών, κρατική στήριξη του κόστους στέγασης.
Για να κερδίσει ο λαός, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Για να κερδίσει ο λαός, χρειάζεται πιο ισχυρό ΚΚΕ, μέσα και έξω από τη Βουλή, χρειάζεται να ισχυροποιηθεί το ρεύμα αμφισβήτησης, αντίστασης και τελικά ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
The post Χρ. Κατσώτης: Στεγαστικό: Η κυβέρνηση μοιράζει «ασπιρίνες» και η αντιπολίτευση υπόσχεται την ίδια θεραπεία appeared first on ΤΟ ΠΑΡΟΝ.
Διαβάστε περισσότερα