Η εκρηκτική άνοδος του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ, αποτελεί ένα ισχυρό πολιτικό σοκ για τη Γερμανία και ένα ηχηρό καμπανάκι για ολόκληρη την Ευρώπη.
Η γερμανική Δεξιά βλέπει τις επιλογές της να επιστρέφουν ως μπούμερανγκ. Η προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η ακροδεξιά με υιοθέτηση τμημάτων της δικής της ατζέντας δεν την αποδυναμώνει. Τη νομιμοποιεί και τελικά την ενισχύει. Αυτό δεν αφορά μόνο τη Γερμανία. Η ακροδεξιά ανεβαίνει σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Από τη Γαλλία και την Ιταλία μέχρι την Αυστρία, την Ολλανδία και τη Γερμανία, οι δυνάμεις του εθνικισμού, της ξενοφοβίας και του αυταρχισμού επιχειρούν να μετατρέψουν τον φόβο και την κοινωνική ανασφάλεια σε πολιτική δύναμη, εδώ βρίσκεται μια μεγάλη ευθύνη της ευρωπαϊκής Δεξιάς.
Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο μάθημα, που αφορά τη δεξιόστροφη σοσιαλδημοκρατία και τη λεγόμενη σοσιαλφιλελεύθερη συναίνεση. Η συμμετοχή των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων σε κυβερνήσεις με τη Δεξιά, έχει κόστος. Όταν οι πολίτες δεν βλέπουν ουσιαστική πολιτική διαφορά ανάμεσα στις κυβερνητικές επιλογές της Δεξιάς και της Κεντροαριστεράς, η απογοήτευση και η αποχή αφήνουν χώρο στην ακροδεξιά να εμφανίζεται ως η δήθεν «αντισυστημική» επιλογή. Ποια η ακροδεξιά που διαχρονικά έχει αποδειχτεί το ακραίο και βίαιο χέρι των ισχυρών και του συστήματος.
Η απάντηση στην ακροδεξιά δεν μπορεί να είναι ούτε η αντιγραφή της ούτε η διαχειριστική σύμπλευση με τη Δεξιά. Χρειάζεται μια διαφορετική πολιτική πρόταση.
Σε τέτοιες συνθήκες επιβάλλεται η πολιτική ενότητα της Αριστεράς, της Οικολογίας και της Σοσιαλδημοκρατίας πάνω σε ένα προοδευτικό σχέδιο για την Ευρώπη και τις κοινωνίες της. Ένα σχέδιο που θα αντιμετωπίζει τις πραγματικές αιτίες της ανασφάλειας: την ακρίβεια, τις ανισότητες, την κρίση κατοικίας, την επισφάλεια στην εργασία, την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών και την κλιματική κρίση. Χρειάζεται ενότητα με σχέδιο, όραμα και ισχυρή ηγεσία και σαφείς κοινωνικές αναφορές.
Το αποτέλεσμα στη Σαξονία-Άνχαλτ είναι προειδοποίηση για όλους. Η Δεξιά πρέπει να αναλογιστεί την ευθύνη της για τη νομιμοποίηση της ακροδεξιάς ατζέντας. Η σοσιαλδημοκρατία πρέπει να αναλογιστεί το κόστος της συγκυβέρνησης με τη Δεξιά. Και η Αριστερά, η Οικολογία και οι προοδευτικές δυνάμεις συνολικά πρέπει να καταλάβουν ότι ο κατακερματισμός τους δεν είναι πολιτική στρατηγική. Αν θέλουμε να σταματήσουμε την ακροδεξιά πριν γίνει κυρίαρχη δύναμη στην Ευρώπη, πρέπει να οικοδομήσουμε έναν ισχυρό, ενωμένο και αξιόπιστο προοδευτικό πόλο πανευρωπαικά και σε κάθε χώρα.
Και μην ξεχνάτε, για εμάς στην Ελλάδα υπάρχει και ένας ακόμη λόγος να θυμόμαστε τι σημαίνει AfD. Στην περίοδο της ελληνικής δημοσιονομικής κρίσης, το AfD αξιοποίησε την ελληνική κρίση και τάχθηκε υπέρ του Grexit. Την ώρα που η ελληνική κοινωνία βίωνε ανεργία, φτώχεια και μια πρωτοφανή κοινωνική δοκιμασία, η ακροδεξιά στη Γερμανία και όχι μόνο αντιμετώπιζε την Ελλάδα ως εργαλείο για την πολιτική της στρατηγική.
Διαβάστε περισσότερα