«Αόρατοι» παραμένουν στην Ελλάδα και σε αρκετές χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι στους χώρους δουλειάς, με τη χώρα μας να βρίσκεται στην «κορυφή» της σχετικής κατάταξης, κάτι που φανερώνει τις δραματικές επιπτώσεις της εργασιακής απορρύθμισης.
Το Ευρωκοινοβούλιο εξετάζει νέα νομοθετική ρύθμιση για τους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους στην εργασία, η οποία αναμένεται να περιλαμβάνει τακτικές αξιολογήσεις κινδύνου, μέτρα κατά του υπερβολικού φόρτου εργασίας, της παρενόχλησης και του εκφοβισμού.
Το 57% στην Ελλάδα αντιμετωπίζει έντονη πίεση χρόνου ή υπερβολικό φόρτο εργασίας, το 49% των εργαζομένων βιώνουν στρες, κατάθλιψη ή άγχος λόγω εργασίας -ποσοστό πολύ υψηλότερο από το 29% του ευρωπαϊκού μέσου όρου-, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία (ΥΑΕ), που δημοσιεύτηκε πέρυσι. Την πεντάδα συμπληρώνουν οι Φινλανδία, Πολωνία, Κύπρος και Ισπανία, στις οποίες πάνω από 4 στους 10 εργαζόμενους αναφέρουν τα παραπάνω.
Χαρτογράφηση
Η χώρα μας σημειώνει κι άλλες αρνητικές πρωτιές. Σχεδόν 7 στους 10 εργαζόμενους φοβούνται περισσότερο από όλους τις αρνητικές συνέπειες που θα επέφερε η αποκάλυψη ενός προβλήματος ψυχικής υγείας στην καριέρα τους, ενώ ούτε 3 στους 10 δεν έχουν πρόσβαση σε συμβουλευτική ή ψυχολογική υποστήριξη.
Πρόσφατη έκθεση του ερευνητικού ινστιτούτου της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ETUI) σημειώνει την επιδείνωση των ψυχοκοινωνικών κινδύνων στην εργασία από το φαινόμενο εργοδότες να επιδίδονται σε ακραίες συμπεριφορές για να οδηγήσουν στην παραίτηση ενός εργαζομένου -και άρα στη λήξη της εργασιακής σχέσης χωρίς αποζημίωση-, τακτική που εντάθηκε κατά τη διάρκεια της κρίσης λιτότητας. Αναφέρεται επίσης σε υποθέσεις παρενόχλησης στον χώρο εργασίας, σημειώνοντας ότι το ύψος της χρηματικής αποζημίωσης που επιδικάζουν τα δικαστήρια είναι μάλλον περιορισμένο και δυσανάλογο της ζημίας που υπέστησαν οι εργαζόμενοι.
Οι εμπειρογνώμονες του ETUI επισημαίνουν ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται ανάμεσα στις λίγες χώρες (Μάλτα, Πολωνία, Σλοβακία, Σλοβενία) στις οποίες ούτε νομοθεσία για το εργασιακό άγχος υπάρχει, ούτε αντίστοιχες καταγγελίες έχουν ακολουθήσει τη νομική οδό.
Ομως, το εργασιακό άγχος αποτελεί το συχνότερο πρόβλημα υγείας στον ιδιωτικό τομέα και απασχολεί περισσότερο όσους δεν πληρώνονται υπερωρίες και όσους σκέφτονται το ενδεχόμενο αλλαγής εργασίας (βλ. «13ωρο, η εξαίρεση που έγινε… απλήρωτος κανόνας», 17.6.2026). Το ζήτημα έμεινε εκτός των βελτιώσεων του Ν.3850/2010 για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία, που είχε προσθέσει την αξιολόγηση των ψυχοκοινωνικών κινδύνων, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου βίας και παρενόχλησης, στις υποχρεώσεις του εργοδότη.
Εκκληση
Ευρύτερα σε επίπεδο Ε.Ε., οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι εξακολουθούν να μην ορίζονται ρητά και να μη ρυθμίζονται συγκεκριμένα. Παρότι ορισμένα κράτη-μέλη έχουν λάβει μέτρα, η γενική εικόνα παραμένει κατακερματισμένη, με σοβαρές διαφορές και άρα άνιση προστασία των εργαζομένων.
H Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΕΟΚΕ) ζήτησε στις αρχές του μήνα την ενίσχυση των προτύπων για την ΥΑΕ με στόχο να βελτιωθεί το επίπεδο σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευημερίας όλων των εργαζομένων, ανεξάρτητα από το καθεστώς απασχόλησης ή το αντικείμενό τους.
Σε γνωμοδότηση, μετά από αίτημα της δανικής προεδρίας του Συμβουλίου της Ε.Ε., σχετικά με τον ευρωπαϊκό στόχο για μηδενισμό των εργατικών δυστυχημάτων, η Επιτροπή πρότεινε, μεταξύ άλλων, οι αξιολογήσεις κινδύνου να περιλαμβάνουν, πέρα από τους φυσικούς, τους ψυχοκοινωνικούς και τους περιβαλλοντικούς κινδύνους.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr