Στους ήχους της μουσικής του Predator, στο πιάνο ο Ταλ Ντίλιαν. Αφορμή η αρχειοθέτηση από την κυπριακή Αρχή κατά Διαφθοράς της πολύκροτης τότε, 2019, υπόθεσης «μαύρο βαν» του Ντίλιαν. Ανακαλυφθέντος… τυχαίως, σε έρευνα… ρουτίνας, πλην εξοπλισμένου με όλα τα «αξεσουάρ» προηγμένης τεχνολογίας παρακολουθήσεων μετά υποκλοπών. Η οποία, επίσης… τυχαίως, ελάχιστο χρόνο μετά, εισήχθη και έδρασε εν Ελλάδι. Μένει να μάθουμε ποιος ο εισαγωγέας, κατά το γνωστό: τι κάνει «νιάου» στα κεραμίδια…
Εμπνευση, ο τίτλος στην προχθεσινή «Συντακτών»: «Το μαύρο βαν (σημ. της Κύπρου) των υποκλοπών στην… πόρτα του Μαξίμου». Πάνω εκεί, η ωραία κοιμωμένη μνήμη αφυπνίζεται: «Μια μαύρη Φορντ μοντέλο του ’23/ Φτάνει λαμπρή στη μικρή μας την πλατεία/ Είχε αριθμό που τέλειωνε στα τρία/ Κι εγώ ήμουν μόλις μικρή, στα δεκατρία». Ρεφρέν: «Αχ τι κακό αχ τι κακό/ Μέσα στη Φορντ ένα βράδυ μαγικό/ Αχ τι κακό αχ τι κακό/ Εχασα κάτι που το είχα φυλαχτό…».
Από την ιστορική παράσταση του Μάνου Χατζιδάκι στο θερινό «Μετροπόλιταν» της Αλεξάνδρας, καλοκαίρι του 1962. Η μουσική, ήδη γραμμένη για το περίφημο τανγκό Ντίνου Ηλιόπουλου – Τζένης Καρέζη στο «Κοροϊδάκι της δεσποινίδος» του Δαλιανίδη, 1960. Επιλεγμένη, σε πρώτη ερμηνεία, η Μάρω Κοντού (έφυγε πρόσφατα, 64 καλοκαίρια μετά).
Προφανώς δυσαρεστημένη από την επιλογή -αφηγείται η ίδια: «…έρχεται ο Χατζιδάκις και φέρνει τη “Μαύρη Φορντ”. Δεν μου αρέσει καθόλου, θέλω να τα διαλύσω όλα». Αλλά, συμπληρώνει: «Ερχεται ο Τάκης (σημ. ο Δημήτρης Χορν) και μου λέει “Είσαι τρελή; Δύο πράγματα θα μείνουν από την ‘Οδό Ονείρων’, το ‘Ηθοποιός σημαίνει φως’ και η ‘Μαύρη Φορντ’”. Και είχε δίκιο».
Ιδιο καλοκαίρι, ελάχιστα μέτρα παραπάνω, στο «Παρκ», ο Μίκης Θεοδωράκης ανεβάζει την «Ομορφη Πόλη». Από τις μεγαλύτερες, πιστεύω, «συναντήσεις» του σύγχρονου πολιτισμού μας! Συγκρίσεις μεταξύ εποχών «μαύρης Φορντ» και «μαύρου βαν»; Ουδεμία. Συμπέρασμα; «Τα τραγούδια λένε πάντα την αλήθεια…».
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr